با ما همراه باشید

زیرنویس اختصاصی از آرت‌تاکس: مجله‌ی Vanity Fair، به بهانه‌ی اکران فیلم Last Christmas، با دستگاه درو‌غ‌سنج سراغ امیلیا کلارک رفته و به سوالاتی درباره‌ی فیلم آخرین کریسمس، سریال بازی تاج‌وتخت و هم‌بازیانش در این سریال محبوب پاسخ می‌دهد.

اسم کاملت امیلیا ایزابل یوفیمیا رز کلارکه؟

امیلیا کلارک: آره! آفرین! تأثیرگذار بود.

در آکسفوردشایر انگلستان بزرگ شدی؟

امیلیا کلارک: آره

به نظرت بااستعدادترین بازیگری هستی که از آکسفوردشایر اومده؟

آره

فکر می‌کنی اگه اقدام می‌کردی توی آکسفورد قبول می‌شدی؟

نه. البته از خدامه! اگه یه زندگی دیگه بود حتمن می‌رفتم آکسفورد، ولی به جاش تصمیم گرفتم بازیگر شم و جلوی دوربین تست دروغ‌سنجی انجام بدم. دارم رویامو زندگی می‌کنم!

به نظرت خیلی بریتانیایی هستی؟

آره

راست می‌گن که اکثر مردم بریتانیا دندون‌هاشون بده؟

آره، ولی من استثنام. دندونای من عالی‌ان! نکته‌ی مثبتم همینه. طبیعی هم هست، خوش‌شانس بودم. در واقع دارم نظر مردم رو راجع به دندون‌های بریتانیایی‌ها عوض می‌کنم!

هم پیانو بلدی، هم فلوت و گیتار؟

خب قبلن فلوت می‌زدم، گیتار رو در حد داغون بلدم چون به اندازه‌ی کافی صبور نبودم. یعنی اگه الان یه گیتار بدین دستم، نمی‌تونم بزنم. پیانو هم نه واقعن. گذاشتمش توی رزومه‌م، چون اون موقع داشتم دنبال کار می‌گشتم!

خیلی از طرفدارات می‌گن ابروهات زندگی جداگانه‌ی خودشونو دارن. باهاشون موافقی؟

آره، اون‌قدر که ازش بدم می‌یاد! یه بار توی مطب دکتر بودم و می‌‌خواستم وقتم رو جابه‌جا کنم. یه زنی بود که مثل الان شما خیلی جدی بود و سعی می‌کرد قیافه‌ش رو جدی نگه داره. ولی نتونست خودشو کنترل کنه و زد زیر خنده، منم گفتم کجای عوض کردن وقتم از ساعت دو به چهار خنده‌داره؟ گفت به خاطر ابروهاته، نمی‌تونم به‌شون نگاه کنم و نخندم.

می‌شه گفت که ابروهات پنجره‌ای به درونت هستن؟

آره، شاید.

راست می‌گن که هم انگلیسی بلدی هم ایتالیایی؟

در حد خیلی کم ایتالیایی بلدم.

ایتالیایی‌ت از دوتراکی حرف زدنت بهتره؟

خب آره، فکر کنم. بعضی وقت‌ها دوتراکی حرف زدنم الکی بود.

می‌تونی به دوتراکی بگی نسبت به من چه حسی داری؟

نه، چون دیالوگ‌هام یادم نیست. زبان رو به‌ ما یاد ندادن، فقط می‌گفتن که باید توی یه صحنه‌ی مشخص چی بگیم. برای همین اگه به کسی به دوتراکی چیزی بگم یه دیالوگ از سریاله که حفظ کردم.

در فیلم آخرین کریسمس توی یه مغازه‌ی کریسمس کار می‌کنی.

آره

فکر نمی‌کنی که احمقانه‌س که در طول سال مغازه‌ی کریسمس داشته باشی؟

چرا واقعن احمقانه‌س.

بعد از مدرسه‌ی درام توی جشن بچه‌ها نقش سفیدبرفی رو بازی می‌کردی. تجربه‌ی خوبی بود؟

افتضاح بود. یه بار اتفاق افتاد. عضو یه شرکت کترینگ جشن بودم، چون موقع کار کردن برای کترینگ‌ها می‌تونی برای تست‌های خیالی بازیگری آماده شی. این یکی هم برای یه مهمونی کاری کریسمس لوکس بود. بزرگ‌ترها مهمونی کریسمس داشتن و همه‌ی بچه‌های لوس و پول‌دارشون توی یه زمین بازی بودن که پر از کاراکترهای دیزنی بود. منم نقش سفیدبرفی رو داشتم. واقعن افتضاح بود.

به نظرت زیبا‌ترین‌شون بودی؟

توی اون روز، آره احتمالن.

وقتی برای بازی تاج و تخت تست می‌دادی، این نمایش رو توی رزومه‌ت نوشتی؟

نه! معلومه که ننوشتم! اصلن! فکر نمی‌کردم به پیدا کردن شغل بعدی‌م کمکی کنه.

دارث مال می‌تونه جان اسنو رو توی مبارزه شکست بده؟

خب آره، جان اسنو فقط یه شمشیر داره با موهای فرفری! واقعن فکر نمی‌کنم کاری بتونه پیش ببره.

درسته که مادرت اتاق‌ خوابت رو با کالاهای تجاری کاراکترهای سولو دکور کرد؟

یه روز از سر کار برگشتم خونه و رفتم داخل اتاقی که البته مال من نبود، اتاق اضافی‌مون بود. صورتم روی ملحفه‌ی تخت بود، هفت یا هشت تا کوسن… یه عالمه عروسک… داغون بود!

عاشقش شدی؟

آره… دروغ می‌گم!

کاراکتر تو، دنریس تارگرین، با کاراکتر جیسون موموآ ازدواج کرده بود که اسمش دروگو بود، درسته؟

آره، کال دروگو.

می‌شه گفت که دوست‌های صمیمی هستین؟

آره. همین اواخر دیدمش.

پس فیلمش، آکوامن رو دیدی؟

آره، دیدم. رفتم سینما و پول ریختم توی جیبش!

فکر می‌کنی آکوامن شانس رسیدن به تاج و تخت آهنی رو داشت؟

نه. آب کافی براش وجود نداره. ولی کال دروگو می‌تونست، چون همه رو از سر راهش کنار می‌زد.

توی یکی از نماها یه لیوان استارباکسه. برای تبلیغ اونجا گذاشتنش؟

نه! به نظرت ما نیازی به تبلیغ داشتیم؟ بی‌خیال! بیا روراست باشیم. واقعن فکر نمی‌کنم برای تبلیغ بوده. فقط یه روز خیلی طولانی بود و حواس‌مون پرت شد.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

سینمای جهان

نقد فیلم Little Women / زنان کوچک | یک قصه‌ی نسلی برای مردم آمریکا

نقد فیلم Little Women

ترجمه‌ی اختصاصی از آرت‌تاکس: نقد فیلم Little Women از نگاه پیتر دوبروژ منتقد ورایتی به کارگردانی گرتا گرویگ و بازی اما استون، سیرشا رونان، تیموتی شالامه، لورا درن و …

نقد فیلم Little Women / زنان کوچک | یک قصه‌ی نسلی برای مردم آمریکا

۱۵۰ سال از انتشار داستان لوییزا می آلکات گذشته و داستان این چهار خواهر صمیمی در زمان جنگ داخلی آمریکا هم‌چنان لذت‌بخش است. رمانی برای تمام فصول که در تمام این بیش از یک قرن چاپ این رمان هیچ‌گاه متوقف نشده و کم‌رنگ شدن محبوبیت آن در طی قرون آتی نامحتمل به نظر می‌رسد.

اما فیلم‌ها مقوله‌ای دیگرند. به نظر می‌رسد که جوانان میل کم‌تری به تماشای فیلم‌هایی دارند که پیش از تولد آن‌ها ساخته شده است و به همین دلیل همواره دلیل خوبی برای بازسازی «زنان کوچک» وجود دارد. به هر حال، هر نسلی لایق نسخه‌ی خود از این داستان است. ۲۵ سال از زمانی که وینونا رایدر نقش جو مارچ را بازی کرد می‌گذرد و ۶۱ سال پیش‌تر از آن نیز کاترین هپبورن این نقش را برای جورج کیوکر بازی کرده بود (نسخه‌های سینمایی پیش‌تر از آن صامت بودند).

در کنار نقد فیلم Little Women بخوانید:

نقد فیلم The Current War / جنگ جریان‌ها | درخششی موقت و کم نور

حالا گرتا گرویگ کارگردان زمان را برای زدودن غبار از رمان آلکات برای خلق تفسیری تازه از آن مناسب دیده. همان‌طور که انتظار می‌رود، تفسیر گرویگ به داستان وفادار است و آن را در همان دوره‌ی زمانی اصلی پیاده کرده و گروهی رویایی را برای ایفای نقش خواهران مارچ گرد هم آورده است: اما واتسون در نقش خواهر بزرگتر مِگ که یک معلم است، سِرشا رونان در نقش جو که نویسنده و همتای آشکار آلکات است، الایزا اسکنلِن در نقش بث که موسیقیدان است و فلورنس پیو در نقش ایمی که هیجانی است و هنرمند خانواده است و در نهایت تیموتی شالامه که مناسب‌ترین بازیگر برای ایفای نقش لوری پسر موفرفری همسایه است.

در کنار نقد فیلم Little Women بخوانید:

نقد فیلم The Addams Family / خانواده‌ی آدامز | یادم تو را فراموش!

در طی سالیان متمادی این نقش به بازیگران متفاوتی از کریستین بیل (که اولین کسی بود که جو با بازی رایدر را به رقص دعوت کرد) گرفته تا پیتر لافورد (در نسخه‌ی ۱۹۴۹ مِروین لِروی) که بعدها به رَت پَک پیوست و جونا هاوئر-کینگ (که اعلام شده نقش شاهزاده اریک را در بازسازی «پری دریایی کوچولو» ایفا خواهد کرد) رسیده ولی شالامه بهترینِ لوری‌هاست. او با چشمان آهویی و موهای لخت و رفتاری متناوب بین تنبلی و تمرکز شدید و وفاداری‌ای چنان شدید که برادرانه به نظر می‌رسد نقش ستایش‌گر مارچ‌ها را طوری بازی می‌کند که دنیل دی-لوییس جوان را به ذهن متبادر می‌کند. ارتباطی که مخاطبان جوان با آن ارتباط برقرار نخواهند کرد ولی مخاطبان مسن‌تر حتماً از آن لذت خواهند برد.

به جای روایت مستقیم داستان، چنان که آلکات و سایر اقتباس‌کنندگان از او کرده‌اند، گرویگ تصمیم به بُر زدن صحنه‌ها و روایت کاملاً نامنظم «زنان کوچک» گرفته، به جز نامه‌ی کریسمسی از پدر که داستان را آغاز می‌کند و بوسه‌ای که آن را پایان می‌دهد. درست مانند «لیدی برد»، او و نیک هویی تدوینگر روایت را به سرعت پیش می‌برند، اگرچه پرش در زمان در این جا یک اشتباه است که روایتی را می‌سازد که به ذائقه‌ی گرویگ خیلی اپیزودیک یا خیلی ملودراماتیک به نظر می‌رسد – همان طور که با مرور فیلم مشاهده می‌شود، به جای قوس داستانی کلی تمامی اتفاقاتی که برای خانواده‌ی مارچ رخ می‌دهد، این اپیزودهای احساسی فیلم است که به یاد می‌آوریم.

در کنار نقد فیلم Little Women بخوانید:

نقد فیلم Gemini Man / مرد هم‌سان | زمانی که قاتل خودت می‌شوی

شاید بگویید که من لوسم اما «زنان کوچک» هر بار توجهم را جلب می‌کند، بخشی به این دلیل که آلکات شخصیت‌هایی چنین زنده خلق کرده و بخشی دیگر به خاطر نحوه‌ی بررسی نهاد خانواده و ازدواج توسط اوست. آلکات، خواهران مارچ را به صورت زنانی جوان با ذهن‌هایی مستقل تصور کرده که در عین فقر آزادند تا در زمانه‌ای که زنانی با طبقه‌ی اجتماعی مشابه، اغلب برای تامین آینده‌ی خود به ثروت‌های نامزدهایشان و یا ارثیه‌ای هنگفت تکیه می‌کردند به دنبال شادی خود باشند.

گرویگ از همان ابتدای اقتباس خود روی تاثیر دراماتیکی که ازدواج در داستان ایفا دارد تمرکز می‌کند – که بیشتر از این که به نفع شخصیت‌ها باشد، به خاطر مخاطبان انجام شده است – و این توصیف را از زبان آقای دَشوود (با بازی تریسی لِتس که امسال در رقابت بین این فیلم و «فورد علیه فراری»، با بازی این نقش تمامی توجهات را از آن خود کرد) ویراستار جو بیان می‌کند:« اگر شخصیت اصلی دختر است، مطمئن شوید که در پایان یا ازدواج می‌کند یا می‌میرد».

در کتاب، جو به نوشتن داستان‌هایی روی آورده که تنها برای سلیقه‌ی عموم خلق و چاپ می‌شوند تا صرفاً خرج خورد و خوراک خانه را تامین کنند و کمک خرج مادرش با بازی لورا درن، که یکی از بهترین بازی‌های فیلم برای اوست، باشد. لورا درن در نقش مارمی، صدای بلوغ و اخلاق‌گرایی در خانه‌ای مستعد حسادت‌های کم‌ارزش، خردی ورای حد تصور دارد و سخنان او بهترین دیالوگ‌های فیلم‌اند در حالی که جو صرفاً سرگرم‌کننده است. آن‌ها توجه پروفسور فردریک بائر را، که پیشینه‌ی او از آلمانی به فرانسوی تغییر یافته تا منطبق بر جذابیت فرانسوی لویی گَرِل باشد، نیز جلب می‌کنند. فردریک تنها شخصیتی است که جرئت نقد نوشته‌های جو را دارد و الهام‌بخش او برای نوشتن چیزی شخصی‌تر می‌شود.

در کنار نقد فیلم Little Women بخوانید:

نقد فیلم Doctor Sleep | قلم استفن کینگ فیلم را تماشایی کرده است

آلکات – که به طور مشابهی از خانواده‌ی خود و مخصوصاً مرگ خواهر کوچک‌ترش لیزی الهام گرفته – «زنان کوچک» را در دو بخش منتشر کرد. در پایان بخش اول هیچ کدام از خواهران مارچ ازدواج نکرده‌اند. البته این به هیچ وجه به اندازه‌ی تصمیم جو (هشدار اسپویلر: اگر با این داستان ۱۵۰ ساله آشنا نیستید از این بند متن عبور کنید) برای رد درخواست ازدواج جذاب‌ترین مجرد رمان در جلد دوم کتاب نماد و نشانه‌ی استقلال آنان نیست. گرویگ ارائه‌ای این رویدادها را به نحوی چیده که ما می‌فهمیم که جو درخواست لوری را پیش از آن که این دو شخصیت کاملاً معرفی شوند رد کرده است و فیلم به روشی جالب و با پرش به عقب و جلو در زمان پیش می‌رود. او دو رویداد را با هم دسته بندی می‌کند. در یک صحنه بث مریض می‌شود و او را در حال بهبود یافتن از بیماری مخملک نشان می‌دهد و صحنه‌ی بعدی مرگ او را چند سال بعد تصویر می‌کند.

در کنار نقد فیلم Little Women بخوانید:

نقد فیلم Midway | بزرگ، پر سر و صدا، طولانی و خسته‌کننده

با وجود این بالا و پایین‌های احساسی، فیلم‌نامه‌ی گرویگ بیشتر از هر اقتباسی دیگر رنگ‌وبوی کمدی دارد. او با تاکید بر طنز ذاتی منبع اصلی فیلم که کمی به حضور عمه مارچ ثروتمند با بازی مریل استریپ که تصمیم دارد تا یکی از دختران را دعوت کند تا در اروپا همراه او باشد و در عین حال به هر چهار نفر آن‌ها فشار می‌آورد تا به خوبی ازدواج کنند آراسته شده. ولی با این که عمه مارچ نماینده‌ی تفکر کهنه‌ی جایگاه یک زن جوان در جامعه است، مارمی دخترانش را تشویق می‌کند تا خود مسیر زندگی خود را انتخاب کنند. این امر برای جو به معنی تبدیل تاریخچه‌ی خانواده به یک کتاب است که منجر به دو سکانس اصیل شده که در آن شخصیت مثبت جسور داستان جایگزینی برای خود آلکات می‌شود. گرویگ صحنه‌ای که در آن جو درباره‌ی شرایط چاپ و نشر «زنان کوچک» با دشوود مذاکره و دست‌نوشته‌ی خود را در طی فرایند چاپ تعقیب می‌کند. امری که ادای دینی دوست داشتنی به این فرم هنری در خطر انقراض است.

در کنار نقد فیلم Little Women بخوانید:

نقد فیلم Marriage Story / داستان ازدواج | تو می‌توانی کسی را دیوانه کنی

رونان پس از ضبط و ارائه‌ی بی‌نقص ناکامی‌های نوجوان معاصر در «لیدی برد» دوباره به حالت تاریخی خود برگشته تا نقش جو را که یادآور نقش‌های او در «بروکلین» و «تاوان» است بازی کند. برخلاف رایدر که بازیگری کاملاً مدرن است، به نظر می‌رسد که رونان به دوره‌ی کلاسیک‌ها تعلق دارد ولی با این حال به سردی و صلب بودن ایفای این نقش توسط هپبورن به هیچ وجه نزدیک نمی‌شود. واتسون که راهی طولانی را از زمانی که نقش هرماینی گرنجر را در فیلم‌های هری پاتر بازی می‌کرد طی نموده اکنون نقش مگ را به صورت خواهری که اغلب نمی‌داند چه می‌خواهد تصویر می‌کند که این امر موجب می‌شود که انتخاب شخصیت‌ها کمتر به صورت سازش و توافق به نظر برسد. پیو نقشی سخت دارد زیرا بسیاری شخصیت ایمی را ناخوشایند می‌دانند ولی او درک و فهم سختی‌های زندگی را در زیر سایه‌ی خواهرش امکان‌پذیر می‌کند.
«زنان کوچک» گامی بزرگ و رو به جلو برای گرویگ‌ست تا بدون حل شدن در جریان هالیوود صدای خودش را داشته باشد و به استقبال پروژه‌های بزرگ‌تر برود.
یوریک لوسوی تصویربردار جلوه‌ی کوریر و ایوزی فیلم ۱۹۹۴ گیلیان آرمسترانگ را حفظ کرده و هم‌زمان بیشتر از هر یک از اقتباس‌های پیشین ما را بیشتر به درون شخصیت‌ها می‌برد. در پایان باید گفت که لازم نیست که این آخرین نسخه ۶۰ سال دوام بیاورد. همین که امروزه نقش خود را به درستی ادا کند کافی است و اگر جوانان هنگامی که کسی دیگر تصمیم بگیرد تا آن را برای نسل بعدی زنان کوچک بازسازی کند هنوز مشغول دیدن این فیلم باشند خود امتیاز دیگری است

پیتر دوبروژ ، منتقد ورایتی

مترجم: پویا مشهدی محمدرضا

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

سینمای جهان

نگاهی به تدوین فیلم مرد ایرلندی | احترام به مخاطب به سبک اسکورسیزی

تلما شونمیکر مرد ایرلندی

زیرنویس فارسی اختصاصی از آرت‌تاکس: تلما شونمیکر که سابقه‌ی همکاری طولانی با مارتین اسکورسیزی دارد، درباره‌ی تدوین فیلم مرد ایرلندی توضیح می‌دهد.

در کنار تماشای این ویدیو از صفحه‌ی اختصاصی فیلم مرد ایرلندی دیدن کنید

تلما شونمیکر ، تدوین‌گر مرد ایرلندی:

مارتین از همون اول تصویری قوی در ذهنش داشت، این‌که می‌خواست فیلم آروم باشه و چیز زیادی توضیح نده. نمی‌خواست شبیه یه مستند درباره‌ی یه قاتل اجاره‌ای باشه. همون اول کار، تصمیم گرفت که نمی‌خواد همه‌چی رو توی فیلم توضیح بده، بلکه می‌خواست اون‌قدری به مخاطب احترام بذاره که خودشون بفهمن. در حقیقت همین اتفاق هم افتاد.

بازیگرها اون‌قدر قوی هستن که مردم مسحورشون شدن. برای چنین فیلمی، فقط یه بار فیلم‌نامه رو خوندم و بعد گذاشتمش کنار، چون کاری که مارتین با فیلم‌هاش انجام می‌ده، معمولن توی فیلم‌نامه نیست و من ترجیح می‌دم پیش‌روی فیلم رو همون‌طور ببینم که مارتین طراحی‌ش کرده.

هر روز که جلو می‌رفتیم، بیش‌تر یاد می‌گرفتم که از فیلم چی می‌خواد. بهم می‌گفت که درباره‌ی هر نما چه حسی داره و منم حسمو بهش می‌گفتم. بعدش کنار من روی تدوین بقیه‌ی فیلم کار می‌کرد. اون عاشق تدوینه. یکی از بهترین فیلم‌هایی بود که روش کار کردم.

در کنار تماشای بررسی تدوین فیلم مرد ایرلندی ببینید:

نگاهی به فیلم‌برداری مرد ایرلندی | رودریگو پریتو و چالش ۱۰۸ روزه

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

سینمای جهان

نامزدهای گلدن‌ گلوب ۲۰۲۰ | به نام داستان ازدواج و مرد ایرلندی به کام نتفلیکس

نامزدهای گلدن‌ گلوب ۲۰۲۰

ساعتی پیش نامزدهای گلدن‌ گلوب ۲۰۲۰ اعلام شدند:

در این لیست فیلم «داستان ازدواج» به تنهایی با شش نامزدی توانسته رقبایی چون «مرد ایرلندی»‌ ، «روزی روزگاری در هالیوود» و «ژوکر» را از پیش بردارد و در صدر قرار گیرد.

پس از داستان ازدواج، فیلم‌های مرد ایرلندی و روزی روزگاری در هالیوود با پنج نامزدی و فیلم‌های جوکر و دو پاپ با چهار نامزدی در رده‌های بعدی قرار دادند.

۱۹۱۷، چاقوکشی، انگل و راکت‌من با سه نامزدی ازدیگر فیلم‌های مورد توجه گلدن گلوب هفتادوهفتم قرار گرفتند.

لیست نامزدهای گلدن‌ گلوب ۲۰۲۰:

سینما

نامزدهای بهترین فیلم سینمایی درام:

 

مرد ایرلندی (نتفلیکس)

داستان ازدواج (نتفلیکس)

۱۹۱۷ (یونیورسال)

ژوکر (برادران وارنر)

دو پاپ (نتفلیکس)

بهترین کارگردانی:

 

بونگ جون-هو (انگل)

سم مندس (۱۹۱۷)

تاد فیلیپس (ژوکر)

مارتین اسکورسیزی (مرد ایرلندی)

کوئنتین تارانتینو (روزی روزگاری در هالیوود)

بهترین فیلم‌نوشت:

 

نوا بامباک (داستان ازدواج)

بونگ جون-هو و هان جین-ون (انگل)

آنتونی مک‌کارتن (دو پاپ)

کوئنتین تارانتینو (روزی روزگاری در هالیوود)

استیو زیلیان (مرد ایرلندی)

بهترین بازیگرنقش اول مرد (درام):

 

کریستین بیل (فورد علیه فراری)

آنتونیو باندراس (رنج و افتخار)

آدام درایور (داستان ازدواج)

واکین فینیکس (ژوکر)

جاناتان پرایس (دو پاپ)

بهترین بازیگرنقش اول زن (درام):

 

اسکارلت جوهانسون (داستان ازدواج)

سیرشا رونان (زنان کوچک)

شارلیز ترون (خبر داغ)

رنه زلوگر (جودی)

سینتیا اریوو (هریت)

بهترین بازیگرنقش اول زن (کمدی):

 

آنا دی آرماس (چاقو کشی)

آکوافینا (وداع)

کیت بلانشت (کجا رفتی، برنادت؟)

بنی فلدستین (خرخون)

اما تامسون (آخر شب)

بهترین بازیگرنقش اول مرد (کمدی):

 

دنیل کریگ (چاقو کشی)

رومن گریفین دیویس (جوجو خرگوشه)

لئوناردو دی‌کاپریو (روزی روزگاری در هالیوود)

تارون اجرتون (راکت‌من)

ادی مورفی (دولمایت اسم من است)

بهترین بازیگر نقش مکمل زن:

 

کیتی بیتس (ریچارد جوئل)

انت بنینگ (گزارش)

لورا درن (داستان ازدواج)

جنیفر لوپز (شیادان)

مارگو رابی (خبر داغ)

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد:

 

تام هنکس (روزی زیبا در محله)

آنتونی هاپکینز (دو پاپ)

آل پاچینو (مرد ایرلندی)

جو پشی (مرد ایرلندی)

برد پیت (روزی روزگاری در هالیوود)

بهترین فیلم خارجی‌زبان:

وداع

بینوایان

رنج و افتخار

انگل

پرتره‌ی زنی در آتش

بهترین فیلم سینمایی کمدی یا موزیکال:

 

دلمایت اسم من است!

جوجو خرگوشه

چاقو کشی

روزی روزگاری در هالیوودا

راکت‌من

 

بهترین انیمیشن سینمایی:

شیرشاه

یخ‌زده

داستان اسباب‌بازی ۴

چه‌گونه اژدهایمان را آموزش دهیم: دنیای پنهان

لینک گم‌شده

 

بهترین موسیقی متن:

 

الکساندر دسپلا (زنان کوچک)

هیلدور گونادوتیر (ژوکر)

رندی نیومن (داستان ازدواج)

توماس نیومن (۱۹۱۷)

دنیل پمبرتون (بروکلین بی‌مادر)

 

بهترین آهنگ اصلی

 

روح‌های زیبا (گربه‌‌ها)

من دوباره خودم را دوست خواهم داشت (راکت‌من)

به‌سوی ناشناخته‌ها (یخ‌زده ۲)

روح (شیرشاه)

برخیز! (هریت)

 

 

 

تلویزیون

 

بهترین سریال درام:

دروغ‌های بزرگ کوچک
تاج
کشتن ایو
برنامه‌ی صبحگاهی
وارث

بهترین بازیگر زن در سریال درام:

جنیفر انیستون – برنامه‌ی صبحگاهی
اولیویا کلمن – تاج
جودی کومر – کشتن ایو
نیکول کیدمن – دروغ‌های کوچک بزرگ
ریس ویترسپون – برنامه‌ی صبحگاهی

بهترین بازیگر مرد در سریال درام:

برایان کاکس – وراثت
کیت هرینگتون – بازی تاج و تخت
رامی مالک – آقای ربات
توبیاس منزیس – تاج
بیلی پورتر – ژست

بهترین سریال تلویزیونی کمدی یا موزیکال:

بری
فلی‌بگ
روش کامینسکی
خانم میزل شگفت‌انگیز
سیاست‌مدار

بهترین بازیگر زن سریال تلویزیونی کمدی یا موزیکال:

کریستینا اپلگیت – برای من مرده است
کریستن دانست – درباره‌ی خدا شدن در فلوریدای مرکزی
ریچل برازناهن – خانم میزل شگفت‌انگیز
ناتاشا لیون – عروسک روسی
فیبی والر بریج – فلی‌بگ

بهترین بازیگر مرد سریال تلویزیونی کمدی یا موزیکال:

مایکل داگلاس – روش کامینسکی
بیل هیدر – بری
بن پلت – سیاست‌مدار
پاول راد – زندگی با خود
رامی یوسف – رامی

بهترین مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی:

تبصره ۲۲
چرنوبیل
فوس / وردون
بلندترین صدا
غیرقابل باور

بهترین بازیگر مرد مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی:

کریستوفر آبوت – تبصره‌ی ۲۲
راسل کرو – بلندترین صدا
جرد هریس – چرنوبیل
سم راکول – فوس/وردون
ساشا بارون کوهن – جاسوس

بهترین بازیگر زن مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی:

کیتلین دور – باورنکردنی
جوئی کینگ – تظاهر
هلن میرن – کاترین کبیر
مریت ویور – باورنکردنی
میشل ویلیامز – فوس/وردون

بهترین بازیگر مکمل زن در مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی:

پاتریشیا آرکت – تظاهر
تونی کولت – باورنکردنی
مریل استریپ – دروغ‌های بزرگ کوچک
امیلی واتسون – چرنوبیل
هلنا بونام کارتر – تاج

بهترین بازیگر مکمل مرد در مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی:

آلن آرکین – روش کامینسکی
کیرن سالکین – وراثت
اندرو اسکات – فلی‌بگ
استلان اسکارسگارد – چرنوبیل
هنری وینکلر – بری

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها