با ما همراه باشید

زیرنویس اختصاصی از آرت‌تاکس: به بهانه‌ی اکران فیلم «روزی روزگاری در هالیوود»، مروری خواهیم داشت بر گفت‌وگوی رومن پولانسکی بعد از ساخت مکبث و روزگارش پس از قتل شارون تیت

چیزهای زیادی هست که دوست دارم راجع‌بهش باهات صحبت کنم

رومن پولانسکی:‌ بگو تعارف نکن

 به‌خاطر رفتاری که بعد از قتل همسرت داشتن از کس خاصی توی گروه اخبار بدت می‌آد؟

رومن پولانسکی:‌  خب آره. اگه بخوام رک بگم، آره. ولی اسمش رو تنفر نمی‌ذارم. می‌دونی یه‌جورایی تبدیل شده به بی‌تفاوتی، خیلی راحت می‌خونمش و سعی می‌کنم جلوگیری کنم…

می‌خواستم بدونم چیزی هست که فکر‌کنی مردم لیاقت داشته باشن بدونند یا این‌که افراد مرتبط چه قدر راجع‌به چیزی که بهش می‌گیم کیس شارون تیت می‌دونن. قربانی‌های دیگه‌ای هم بودن چیزی خوبی بوده که راجع بهش نوشته باشن؟ می‌دونم احمقانه به‌نظرمی‌یاد ولی کتاب یا چیزی هست که بخواین به مردم پیشنهاد کنین؟

رومن پولانسکی:‌  خب آخه من چیزی نمی ‌خونم. متاسفم. برای این‌که به صلاحمه نمی خونم. احمقانه است اگر بگم هرچیزی که توسط خبرگزاری‌ها نوشته شده ناخوشاینده

و غیرممکنه. در کل از خبرگزاری‌ها خیلی متنفرم:‌ به‌خاطر دقیق نبودنش، وظیفه‌ش وحتی گاهی بی‌رحمی عمدیش و همه‌ی این‌ها به خاطر اهداف پول‌سازه

تقریبن غیرممکنه توی جامعه‌ی فیلم به کسی بربخوری که ادعا نکنه اطلاعات محرمانه‌ای درباره‌ی این اتفاق نداره می‌دونی منظورم چی‌یه؟

رومن پولانسکی:‌ نه

هروقت این موضوع مطرح می‌شه همه ادعا می‌کنن… همه یه‌چیزی رو می‌دونن که توی روزنامه‌ها نیامده هیچ‌وقت یه چیز ثابت نیستٰ همیشه یه‌چیز جدید هست.

رومن پولانسکی:‌ می دونی وقتی مردم تا این حد وارد یه چنین اتفاقی می‌شن، یه جورایی عجیبه. این توی ذاته انسانه من متهم شده‌بودم که در این‌کار دست دارم حتا کسانی که فکر می‌کردم

نیتشون خیره انگار یه تست روانشناسی بزرگ بود یه تحلیل روانشناسی بزرگ می‌دیدم که هر‌کسی از زاویه‌ی خودش می‌بینه از زاویه‌ی دید خودش و دنبال مجرم می‌گرده توی محیطی که

یه‌جوری به تفکرش مرتبطه

یه زمانی بود که به نظر می‌امد دیگه هرگز کار نکنی و هرگز نتونی دوباره وارد جامعه بشی

رومن پولانسکی:‌ آره و خیلی طول کشید. هشت ماه کامل طول کشید، فکر کنم و وقتی دوباره کار رو شروع کردم نمی‌خواستم هیچ کاری مثلن مثل این برنامه انجام بدم یا هیچ مصاحبه‌ای

یه‌جورایی زیر فشار کسایی که برای فیلم پول دادن و ریسک بزرگی بود چون چندین میلیون دلار هزینه داشت. سه میلیون دلار بیاین دقیق بگیم فکر کردم به خاطر اون‌ها باید انجامش بدم

و دارم این کار رو انجام می‌دم ولی خیلی حس بهتری داشتم اگه مجبور نبودم حرف بزنم و بخشی از زندگی عمومی باشم وقتی جوون بودم چنین‌چیزی رو می‌خواستم وقتی در مدرسه‌ی فیلم

بودم و بعدش خوشم میومد

مثل سلبریتی‌ها

رومن پولانسکی:‌ آره دلم می‌خواستش خیلی دلم می‌خواستش یه بخشی از تاریخ سینما بود یاد گرفته بودم‌ش، می‌دونی این شهرت یه بخشی از هالیوود بود.

می‌خوام بدونم اون موقع احساس کردی که دیگه نمی‌تونی کار کنی

رومن پولانسکی:‌ دقیقن بعدش همه می‌گفتن برگرد به کار. وسط پیش‌تولید یک فیلم بودم، فیلمی به اسم روز دلفین. همه می‌گفتن بهتریم درمان همینه. یادمه با استنلی کوبریک تلفنی حرف

زدم و تنها کسی بود که گفت مطمئنم همه بهت می‌گن که کارکنی. گفتم درسته. گفت من مدل کار تو رو می‌شناسم. چرا نمی‌ری کنار؟ ورزش کنی یا یه چنین چیزی و زمانی میرسه که دلت

می‌خواد بزنی بیرون

کوبریک گفت لازم نیست الان کار کنی

رومن پولانسکی:‌ آره

جالبه

رومن پولانسکی:‌ آره می‌دونی اون همه‌چیز براش جالبه مثل من. ما حرف می‌زدیم و من می‌فهمیدم که اون می‌خواد احساساتم رو درک کنه و من به‌این خاطر سرزنشش نمی‌کنم یه بخشی از

کارگردان بودنه

سینمای جهان

نقد فیلم The Hunt / شکار | یا شکار کن یا شکار شو!

نقد فیلم The Hunt

ترجمه‌ی اختصاصی از آرت‌تاکس:نقد فیلم The Hunt / شکار از نگاه پیتر دبروژ به کارگردانی کریگ زابل و بازی آیک بارینهولتز، بتی گیلپین، اما رابرتز و هیلاری سوانک

در کنار مطالعه‌ی نقد فیلم The Hunt از تریلر این فیلم دیدن کنید

جنجال‌ها و حاشیه‌های فیلم

کریگ زابل در جدیدترین فیلمش به نام «شکار»، طعنه‌ زدن به احزاب سیاسی را به حد اعلاء رسانده است. این فیلم ترسناک بحث‌برانگیز، حتا اگر مخاطب متوجه معانی سیاسی عمیق نهفته در آن نشود هم هیجان‌انگیز و جذاب است.

تابستان گذشته، پیش از آن‌که این فیلم به اکران عموم در آید، فیلم جدید کریگ زابل مورد حمله‌ی منتقدین قرار گرفته بود. در آن زمان در پی اتفاقات و تیراندازی‌هایی که در اوهایو و تگزاس رخ داده بود، جار و جنجال زیادی درباره‌ی قوانین حمل آزاد اسلحه به راه افتاده و «شکار» که موضوع آن شکار انسان‌ها توسط انسان‌ها بود، نمونه‌ای از فیلم‌هایی به شمار می‌آمد که مردم آن‌ها را بابت ترویج خشونت در رسانه‌ها شماتت می‌کردند. در مقابل، کمپانی یونیورسال اکران این فیلم را تا بهار ۲۰۲۰ به تعویق انداخت؛ اما این جنجال‌‌ها تبدیل به تبلیغی ناخواسته برای فیلم شد.

تلنگری به اختلاف طبقاتی انسان‌ها

اما «شکار» آن‌قدرها هم که انتظارش می‌رفت آتش‌برافروز نبود؛ داستان تنی چند از لیبرال‌های برگزیده که با تجهیزات کامل و اسلحه، به دنبال شکار کسانی هستند که آن‌ها را رقت‌انگیز دانسته و این کار را از حقوق اصلاحات خود می‌دانند. زابل، لیندلف و تهیه‌کننده جیسون بلوم، فیلمی خونین درباره‌ی استثمار ساخته‌اند که در آن افرادی را می‌بینیم که با انواع و اقسام اسلحه‌ها از قلع و قمع کردن دیگری لذت می‌برند و طنز و کنایه‌ی سیاسی در پس رفتارشان نهفته است.

به همین دلیل می‌شود گفت این فیلم نسبت‌ به باقی فیلم‌های ترسناک استودیویی هوشمندانه‌تر است، چرا که حداقل مخاطب را تشویق به بحث سیاسی می‌کند و تنها محدود به صحنه‌های خشن و تحریک‌آمیز نمی‌شود. حتا اگر فرض را بر آن بگیریم که خشونت به کار رفته در این فیلم بیش‌ از حد است، باز هم نمی‌شود گفت که «شکار» برای جامعه خطرناک است و مردم را تشویق به تقلید از این رفتارهای خشونت‌آمیز می‌کند، بلکه تلنگری به اختلاف طبقاتی بیش‌ از حد و دسته‌بندی انسان‌ها به شمار می‌آید.

در کنار نقد فیلم The Hunt بخوانید:

نقد فیلم Marriage Story / داستان ازدواج | تو می‌توانی کسی را دیوانه کنی

یا شکار کن یا شکار شو

در «شکار» نقش مثبتی نمی‌بینیم، تنها شکارچی‌ها هستند و شکار شده‌ها. در هر دو دسته با بازیگرانی روبه‌روییم که بیش‌ترشان را از تلویزیون می‌شناسیم. تعدادی از این بازیگران شناخته‌شده‌تر هستند، اما بیننده از همان ابتدای فیلم متوجه خواهد شد که معروفیت بیش‎تر به معنای شانس زنده ماندن بیش‌تر نیست. یکی از ویژگی‌های فیلم هم سورپرایز کردن مخاطب با انتخاب زمان‌های هوشمندانه و خلاقانه برای کشتن کاراکترهایش است.

با این‌که لیبرال‌ها در ابتدای بازی جلوترند و دست بالا را گرفته‌اند، اما این معادل با باهو‌ش‌تر بودن آن‌ها نسبت به طعمه‌هاشان نخواهد بود. نکته‌ی اساسی فیلم این است که هیچ چیزی در آن قابل پیش‌بینی نیست. شاید بتوان گفت «شکار» تا حدودی به «برو بیرون» جوردن پیل نزدیک است، همین‌طور به فیلم «شام آخر» ۱۹۹۵ با بازی کامرون دیاز که گروهی از لیبرال‌ها، تعدادی محافظه‌کار را به شام دعوت می‌کنند، اما در اصل تصمیم بر مسموم کردن‌شان دارند. با این حال هیچ‌کدام از این‌ها به اندازه‌ی کار زابل و لیندلف در «شکار» نتوانسته‌اند در دل داستان، مفهومی چنین عمیق جا بدهند.

 

منتقد: پیتر دبروژ

مترجم: محمد تقوی

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

سینمای جهان

کوئنتین تارانتینو: سال‌ها ایده‌ی روزی روزگاری در هالیوود را در سر داشتم

گفت و گو با کوئنتین تارانتینو

زیرنویس فارسی اختصاصی از آرت‌تاکس: کوئنتین تارانتینو، کارگردان فیلم روزی روزگاری در هالیوود، از زمان شکل‌گیری ایده‎ی این فیلم و پرورش آن می‎گوید.

در کنار تماشای گفت و گو با کوئنتین تارانتینو از صفحه‌ی زیر دیدن کنید:

صفحه‌ی اختصاصی فیلم روزی روزگاری در هالیوود

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

خبر

وودی آلن خاطرات خود را منتشر کرد | آش نخورده و دهان سوخته!

وودی آلن

ترجمه اختصاصی از آرت‌تاکس: سرانجام پس از درگیری‌های فراوان کتاب «درباره‌ی هیچ»، خاطرات تازه‌ی وودی آلن منتشر شد. او در این کتاب پاسخ افرادی را که در این مدت به او اتهامات جنسی زدند، می‌دهد. 

وودی آلن از نگاه وودی آلن: طرد شده‌ای مسموم و مایه‌ی دردسر جامعه

به گزارش آسوشیتد پرس، «درباره‌ی هیچ» کتاب خاطرات جنجالی وودی آلن این بار در انتشارات Arcade جای خود را پیدا کرده و امروز منتشر می‌شود. Arcade پس از آن که انتشارات Hachette حق توزیع این کتاب را به دلیل انتقادات گسترده‌ای که به آن شد در ابتدای این ماه فسخ کرد، این حق را برای انتشارات خود ثبت کرد.

این کتاب خاطرات شامل موخره‌ای است که در آن آلن ادعا می‌کند که Hachette با وجود این که آگاه بود او «طرد شده‌ای مسموم و مایه‌ی دردسر جامعه» است توافق کرده بود تا کتاب را منتشر کند. او می‌نویسد:«زمانی که انتقادهای شدید آغاز شدند، آن‌ها به صورتی کاملاً فکر شده موضع خود را تغییر دادند و چنان کتاب را به دور انداختند که انگار پسماند رادیواکتیو است.» اعلامیه‌ی آغازین Hachette مبتنی بر انتشار خاطرات آلن منجر به استعفای کارکنان خود و محکومیت از سوی رونان و دیلن فارو شد. دیلن فارو آلن را به تجاوز به او در کودکی متهم کرده است.

آش نخورده و دهان سوخته!

به نقل از آسوشیتد پرس، آلن در «درباره‌ی هیچ» نوشته است که اتهام تجاوز دیلن فارو نتیجه‌ی «ماجراجویی ناخدا ایهب‌گونه‌ی» میا فارو برای انتقام گرفتن از اوست. او می‌نویسد:«من به دیلن اصلاً دست هم نزده‌ام. من هیچ کاری با او نکرده‌ام که بتوان حتی به خطا آن را آزار نامید. تمام این ماجرا از آغاز تا پایان جعلی است.» آلن می‌پذیرد که در دیداری در خانه‌ی فارو در کانکتیکات در آگوست ۱۹۹۲ سر خود را روی پای دیلن گذاشته است اما ذکر می‌کند:«من قطعاً هیچ کار غیراخلاقی‌ای با او نکردم. من در اتاقی پر از افراد مختلف بودم که داشتند در عصر آن روز تلویزیون تماشا می‌کردند.»

آلن در موخره می‌نویسد که نمی‌تواند سقوطی را که بابت اتهام فارو تجربه کرد انکار کند. او می‌نویسد:«[این وضعیت] در تخیلات شاعرانه‌ام مانند هنرمندی به نظر می‌رسد که آثارش در کشور خود دیده نمی‌شود و به دلیل بی‌عدالتی مجبور است مخاطبان خود را در خارج کشور بیابد. این وضعیت هنری میلر را به یادم می‌آورد. دی. اچ. لارنس را به یادم می‌آورد. جیمز جویس حتی. من خود را در میان آنان می‌بینم که سرکشانه ایستاده‌ام. درست در همین لحظه است که همسرم از خواب بیدارم می‌کند و می‌گوید:«داشتی خرخر می‌کردی.»»

ژانت سیوِر، سردبیر انتشارات Arcade، در بیانیه‌ای به شرح زیر از انتشار خاطرات آلن دفاع کرد:«در این زمانه‌ی غریب که در آن حقیقت اغلب با عنوان «اخبار جعلی» رد می‌شود، ما به عنوان یک ناشر ترجیح داده‌ایم تا به جای تسلیم در برابر کسانی که مصمم‌اند تا او را ساکت کنند، صدایی به این هنرمند مورد احترام ببخشیم.»

نویسنده: زک شَرف  ایندی وایر

مترجم: پویا مشهدی محمدرضا

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها