art-970202957

اختصاصی با فرانکو نرو ستاره‌ی قدیمی سینمای ایتالیا | من ژن خوب دارم

سی‌وششمین جشنواره‌ی جهانی فیلم فجر | فرانکو نرو ستاره‌ی فیلم «جانگو» و بازیگر کارگردانانی چون بونوئل، جان هیوستون و فاسبیندر رودررو با علی مسعودی‌نیا مقابل دوربین آرت‌تاکس

از حضور در وسترن‌‌اسپاگتی‌ها تا بازی در آثار شاخص کارگردان‌هایی نظیر: بونوئل و فاسبندر. این توصیفی‌ست که می‌توان از کارنامه‌ی فرانکو نرو ارائه داد.

نرو یکی از حاضرین سرشناس در این دوره از جشنواره‌ی جهانی بین‌المللی فیلم فجر است. بازیگری که فیلم‌هاش سال‌ها قبل در ایران فرصت اکران یافته‌اند و دست بر قضا مورد استقبال مخاطب ایرانی قرار گرفته‌اند.

فرانکو نرو اولین بار در ۱۹۶۲ در فیلم «Pelle viva» نقشی کوتاه بازی کرد و چهار سال بعد با بازی در نقش اصلی وسترن اسپاگتی معروف «جانگو» (سرجو کوربوچی، ۱۹۶۶) به شهرت رسید. نرو نقش جانگو را در «جانگو دوباره می‌درخشد» (نلو روساتی،۱۹۸۷) تکرار کرد. او سال‌ها بعد در «جانگوی رهاشده» (۲۰۱۲، کوئنتین تارانتینو) که وام‌دار فیلم‌های وسترن اسپاگتی است، نقشی کوتاه ایفا کرد.

از دیگر آثاری که فرانکو نرو در آن‌ها حضور داشته می‌توان به «تریستانا» ساخته‌ی لوئیس بونوئل و «کوئرله» به کارگردانی فاسبندر اشاره کرد.

نرو در ۱۹۶۷ در فیلم «کاملات» (جاشوا لوگان) بازی کرد و در دوران فیلم‌برداری این پروژه با ونسا ردگریو همسر آینده‌‌اش آشنا شد. او برای بازی در «کاملات» نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر تازه‌کار شد. نرو سپس در «روز جغد» (دامیانو دامیانی، ۱۹۶۸) مقابل کلودیو کاردیناله مقابل دوربین رفت.

با همه‌ی این تفاصیل مخاطب ایرانی او را با سریال «گاریبالدی» می‌شناسد که نرو در آن نقش ویتریو گاریبالدی را ایفا می‌کرد. آخرین اثر مهمی که از فرانکو نرو در سینمای جهان به نمایش درآمده؛ «جان ویک۲» است.

 

ویدیوهای آرت‌تاکس را از سی‌وششمین جشنواره‌ی جهانی فیلم فجر در صفحه‌ی ویژه‌ی این رویداد دنبال کنید.

 

از سری گفت‌وگوهای آرت‌تاکس با چهره‌های مطرح سینمای جهان:

گفت‌وگوی محمدرضا مقدسیان با الیویه مگاتن | لینک تماشا

گفت‌وگوی گل‌بو فیوضی با دبورا یانگ | لینک تماشا

لینک کوتاه:

شاید این ها را نیز دوست داشته باشید

دیدگاه شما چیست ؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *