با ما همراه باشید

مارک والبرگ و دستگاه دروغ‌سنج | من از مت دیمون خاکی‌ترم!

مجله‌ی Vanity Fair با دستگاه درو‌غ‌سنج به سراغ مارک والبرگ رفته و از او سئوالاتی درباره‌ی شباهتش با مت دیمون و ….پرسیده است

 

از سینمای جهان بیش‌تر ببینید:

بازیگران روبه‌روی هم

ایمی آدامز و نیکول کیدمن

قسمت اول | ایمی آدامز دلم می‌خواست شبیه نیکول کیدمن باشم!‌ | لینک تماشا

قسمت دوم | ایمی آدامز و نیکول کیدمن از چیزی می‌گویند که تا ابد برای آن‌هاست |‌ لینک تماشا

قسمت سوم | نیکول کیدمن و ایمی آدامز نگران روزی هستند که فرزندان‌شان فیلم‌هایی که بازی کردند ببینند | لینک تماشا

از نزدیک و شخصی با ستاره‌های سینما:

از نزدیک و شخصی با ستاره‌های سینما کاترین لانگفورد | نیکول کیدمن | اوا گرین  | کلیر فوی و امیلی بلانت | جونا هیل

ستارگان سینما با کدام فیلم‌ها گریه کردند؟ | لینک تماشا

مارگو رابی از جشن سال نوی مورد علاقه‌اش می‌گوید | لینک تماشا

 

۷۳ سئوال با مجله‌ی ووگ:

اما استون روبه‌روی دوربین مجله ووگ | لینک تماشا

دنیل ردکلیف روبه‌روی مجله ووگ |  لینک تماشا

زک افرون روبه‌روی دوربین مجله ووگ | لینک تماشا

لیدی گاگا روبه‌روی دوربین مجله ووگ | لینک تماشا

سیرشا رونان روبه‌روی دوربین مجله ووگ | لینک تماشا

 

بیش‌تر ببینید:

کریس ایوانز در استودیو هالیوود ریپورتر به سئوالات مردم پاسخ می‌دهد | لینک تماشا

جنیفر لارنس و دستگاه دروغ‌سنج  | حتمن آدم‌فضایی‌ها وجود دارند | لینک تماشا

رایان رینولدز و بلیک لایولی از کارآگاه پیکاچو می‌گویند | لینک تماشا

امیلیا کلارک «ترین‌»های بازی تاج و تخت را معرفی می‌کند | لینک تماشا

 

 

سینمای جهان

نقد فیلم جنگ ستارگان: ظهور اسکای‌واکر به روایت سردبیر آرت‌تاکس | نیرو با تو نبود

نقد فیلم جنگ ستارگان

نوشته‌ی خسرو نقیبی، سردبیر آرت‌تاکس، درباره‌ی آخرین بخش از سه‌گانه‌ی متأخر «جنگ ستارگان» و در توضیح این‌که چرا فیلم خوبی نیست.

نیرو با تو نبود

تلاش برای راضی‌کردن همه، در بسیاری از مواقع، خیلی از فیلم‌های موردانتظار تاریخ سینما را به شکست کشانده و در پایان سال ۲۰۱۹ این عنوان به «جنگ ستارگان: اپیزود ششم – ظهور اسکای‌واکر» می‌رسد. تلاش نافرجام ج. ج. آبرامز برای بستن سه‌گانه‌ای که تمام‌وکمال پاش ایستاد، اولی را خودش ساخت و خروجی درخشانی داشت، دومی را به ریان جانسون سپرد اما حضور پررنگ‌ش را از اثر دریغ نکرد و در سومی درست جایی که پروژه به او احتیاج داشت پای آن ایستاد و به کارگردانی برگشت تا سه‌گانه‌ی سوم به بهترین شکل ممکن تمام شود.

آبرامز این‌بار در غیاب لارنس کاسدان (نویسنده‌ی دوتا از سه «جنگ ستارگان» اصلی که شاکله‌ی «نیرو برمی‌خیزد» را برای او نوشته بود) در هم‌کاری با کریس تریو (نویسنده‌ی «آرگو»، «بتمن علیه سوپرمن» و «انجمن عدالت») قربانی فیلم‌نامه می‌شود. تریو، ابعاد جهان نیرو را به یک فیلم کلاسیک استودیویی تقلیل می‌دهد و خروجی فیلم‌نامه‌ای که مثل تجربه‌ی قبلی آبرامز می‌خواهد هرآن‌چه را هواداران از «جنگ ستارگان» انتظار دارند در خود جمع داشته باشد، در عمل جاهایی به مضحکه می‌رسد. اصرار بر دیدن همه‌ی شخصیت‌ها (از بازکردن پای لاندو به ماجرا تا احضار لوک و هان سولوی نورانی (واقعن چرا؟) و …)، تلاش بر مستقل‌بودن این فیلم آخر در داستان برای آن‌ها که حتا قبلی‌ها را هم ندیده‌اند و نزدیکی به جریانات روز جهان امروز در قیاس با مُدهای دوران ساخته‌شدن سه‌گانه‌ی نخست، این‌جا همه علیه این فیلم آخر کار می‌کنند.

در کنار مطالعه‌ی نقد آخرین سری از جنگ ستارگان ببینید:

عوامل جنگ ستارگان از پایان این مجموعه می‌گویند | سفر به جهانی دست‌نیافتنی

آن‌چه به سه‌گانه‌ی آخر رنگ اصالت می‌داد جهان تیره‌وتاری بود که میراث آن فیلم‌های پیشین بود و حاصل اقتدار سمت تاریک نیرو. این‌جا از آن سمت تاریک عملن کاریکاتوری باقی مانده (در حد شخصیت‌های منفی بدترین فیلم‌های کامیک‌بوکی این سال‌ها با دلیلی احمقانه در زنده‌کردن پالپاتین و خواست احمقانه‌ترش از ری)، فرجام رابطه‌ی ری و کایلو رن و رودستی که نویسندگان می‌خواهند به بینندگان بزنند ناامیدکننده است و درنهایت آن‌چه در دو فیلم پیشین کاشته شده بود، این‌جا پاسخ نمی‌گیرد و درنهایت نبرد نهایی هم آن شکوه موردنظر را ندارد؛ چون «درونی» نیست (ما در دو فیلم متأخر سه‌گانه‌های قبل دو نبرد درونی لوک و آناکین با خود را داشتیم) و قرار است در ابعاد عظیم اجرای یک نبرد فضایی برگزار شود. خودیابی ری با معروف‌ترین دیالوگ مجموعه یعنی «نیرو با تو باد» مؤثر از کار در نیامده (این‌جا شاید تنها جایی بود که می‌بایست یک نفر از فیلم‌های پیشین احضار می‌شد، ری نزد مستر یودا خوانده می‌شد و با قدرت او به میدان بازمی‌گشت)، ایده‌ی «قهرمانان مشترک نیرو» مقابل سمت تاریک کار نمی‌کند چون اصلن درست شکل نگرفته و درنهایت آن‌چه را خود آبرامز در فیلم اول بنا نهاده و ریان جانسون در حد توان تلاش کرده بود حفظ کند این‌جا به کلی نقش بر آب می‌شود.

فیلم هنوز البته چند سکانس درخشان، در حد دو فیلم قبلی، دارد. بهترین ایده‌ی فیلم یعنی ارتباط ذهنی ری و کایلو رن این‌جا هم در سکانس‌های تأثیرگذاری اجرا شده و فصل رسیدن ری از میان امواج خروشان به سفینه‌ی سقوط‌کرده و مواجهه‌اش با کایلو رن نفس‌گیر است؛ اما هم خود آبرامز و هم جانسون در دو قسمت گذشته، اندازه‌ای را به ما نشان داده بودند که این فیلم تازه، در آن متر، حقیر به نظر می‌رسد. فقط به یاد بیاورید پایان فیلم اول و آن لحظه‌ی جادویی رسیدن ری به لوک در میان صخره‌ها را بر فراز امواج خروشان یا آن پسربچه‌ی جاروکش فیلم دوم و امیدی را که از آن نور در آسمان به نشان بودن نیروهای مقاومت سر پا نگه‌ش می‌دارد را؛ و مقایسه‌اش کنید با پایان باسمه‌ای و اجرای بد این فصل نهایی در فیلم کنونی، جایی که ری می‌پذیرد یک اسکای‌واکر است حتا اگر نسب‌ش به جایی دیگر برسد.

«شکوه» شاید گم‌شده‌ی «خیزش اسکای‌واکر» باشد. متأسفم که بگویم؛ بدترین پایان برای سه‌گانه‌ی امیدوارکننده‌ی این سال‌ها.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

سینمای جهان

نقد فیلم The Hunt / شکار | یا شکار کن یا شکار شو!

نقد فیلم The Hunt

ترجمه‌ی اختصاصی از آرت‌تاکس:نقد فیلم The Hunt / شکار از نگاه پیتر دبروژ به کارگردانی کریگ زابل و بازی آیک بارینهولتز، بتی گیلپین، اما رابرتز و هیلاری سوانک

در کنار مطالعه‌ی نقد فیلم The Hunt از تریلر این فیلم دیدن کنید

جنجال‌ها و حاشیه‌های فیلم

کریگ زابل در جدیدترین فیلمش به نام «شکار»، طعنه‌ زدن به احزاب سیاسی را به حد اعلاء رسانده است. این فیلم ترسناک بحث‌برانگیز، حتا اگر مخاطب متوجه معانی سیاسی عمیق نهفته در آن نشود هم هیجان‌انگیز و جذاب است.

تابستان گذشته، پیش از آن‌که این فیلم به اکران عموم در آید، فیلم جدید کریگ زابل مورد حمله‌ی منتقدین قرار گرفته بود. در آن زمان در پی اتفاقات و تیراندازی‌هایی که در اوهایو و تگزاس رخ داده بود، جار و جنجال زیادی درباره‌ی قوانین حمل آزاد اسلحه به راه افتاده و «شکار» که موضوع آن شکار انسان‌ها توسط انسان‌ها بود، نمونه‌ای از فیلم‌هایی به شمار می‌آمد که مردم آن‌ها را بابت ترویج خشونت در رسانه‌ها شماتت می‌کردند. در مقابل، کمپانی یونیورسال اکران این فیلم را تا بهار ۲۰۲۰ به تعویق انداخت؛ اما این جنجال‌‌ها تبدیل به تبلیغی ناخواسته برای فیلم شد.

تلنگری به اختلاف طبقاتی انسان‌ها

اما «شکار» آن‌قدرها هم که انتظارش می‌رفت آتش‌برافروز نبود؛ داستان تنی چند از لیبرال‌های برگزیده که با تجهیزات کامل و اسلحه، به دنبال شکار کسانی هستند که آن‌ها را رقت‌انگیز دانسته و این کار را از حقوق اصلاحات خود می‌دانند. زابل، لیندلف و تهیه‌کننده جیسون بلوم، فیلمی خونین درباره‌ی استثمار ساخته‌اند که در آن افرادی را می‌بینیم که با انواع و اقسام اسلحه‌ها از قلع و قمع کردن دیگری لذت می‌برند و طنز و کنایه‌ی سیاسی در پس رفتارشان نهفته است.

به همین دلیل می‌شود گفت این فیلم نسبت‌ به باقی فیلم‌های ترسناک استودیویی هوشمندانه‌تر است، چرا که حداقل مخاطب را تشویق به بحث سیاسی می‌کند و تنها محدود به صحنه‌های خشن و تحریک‌آمیز نمی‌شود. حتا اگر فرض را بر آن بگیریم که خشونت به کار رفته در این فیلم بیش‌ از حد است، باز هم نمی‌شود گفت که «شکار» برای جامعه خطرناک است و مردم را تشویق به تقلید از این رفتارهای خشونت‌آمیز می‌کند، بلکه تلنگری به اختلاف طبقاتی بیش‌ از حد و دسته‌بندی انسان‌ها به شمار می‌آید.

در کنار نقد فیلم The Hunt بخوانید:

نقد فیلم Marriage Story / داستان ازدواج | تو می‌توانی کسی را دیوانه کنی

یا شکار کن یا شکار شو

در «شکار» نقش مثبتی نمی‌بینیم، تنها شکارچی‌ها هستند و شکار شده‌ها. در هر دو دسته با بازیگرانی روبه‌روییم که بیش‌ترشان را از تلویزیون می‌شناسیم. تعدادی از این بازیگران شناخته‌شده‌تر هستند، اما بیننده از همان ابتدای فیلم متوجه خواهد شد که معروفیت بیش‎تر به معنای شانس زنده ماندن بیش‌تر نیست. یکی از ویژگی‌های فیلم هم سورپرایز کردن مخاطب با انتخاب زمان‌های هوشمندانه و خلاقانه برای کشتن کاراکترهایش است.

با این‌که لیبرال‌ها در ابتدای بازی جلوترند و دست بالا را گرفته‌اند، اما این معادل با باهو‌ش‌تر بودن آن‌ها نسبت به طعمه‌هاشان نخواهد بود. نکته‌ی اساسی فیلم این است که هیچ چیزی در آن قابل پیش‌بینی نیست. شاید بتوان گفت «شکار» تا حدودی به «برو بیرون» جوردن پیل نزدیک است، همین‌طور به فیلم «شام آخر» ۱۹۹۵ با بازی کامرون دیاز که گروهی از لیبرال‌ها، تعدادی محافظه‌کار را به شام دعوت می‌کنند، اما در اصل تصمیم بر مسموم کردن‌شان دارند. با این حال هیچ‌کدام از این‌ها به اندازه‌ی کار زابل و لیندلف در «شکار» نتوانسته‌اند در دل داستان، مفهومی چنین عمیق جا بدهند.

 

منتقد: پیتر دبروژ

مترجم: محمد تقوی

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

سینمای جهان

کوئنتین تارانتینو: سال‌ها ایده‌ی روزی روزگاری در هالیوود را در سر داشتم

گفت و گو با کوئنتین تارانتینو

زیرنویس فارسی اختصاصی از آرت‌تاکس: کوئنتین تارانتینو، کارگردان فیلم روزی روزگاری در هالیوود، از زمان شکل‌گیری ایده‎ی این فیلم و پرورش آن می‎گوید.

در کنار تماشای گفت و گو با کوئنتین تارانتینو از صفحه‌ی زیر دیدن کنید:

صفحه‌ی اختصاصی فیلم روزی روزگاری در هالیوود

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها