با ما همراه باشید
نقد آلبوم Courage نقد آلبوم Courage

موسیقی

نقد آلبوم Courage / شجاعت | رها و بی‌قید

منتقد ورایتی، آ. د. آموروسی، در نقد آلبوم Courage می‌گوید:

وقتی همسر و یگانه مدیر سلین دیون، رنه آنجلیل، در ۲۰۱۶ درگذشت، این خواننده‌ی کانادایی که در صدر جدول‌های فروش قرار داشت و  نماد فشن سطح بالا بود مسیر خود را گم کرد. همسرش آهنگ‌ها، تنظیم‌ها و لباس‌های او را انتخاب می‌کرد و همه چیز دیون

شده بود. دیون اما اکنون با وجود همه‌ی توانایی‌هایش تنها شده است

نکته‌‌ی قابل پیش‌بینی و قطعی این است که «شجاعت»، آلبوم بعدی دیون، به سوگواری و برگشت به مسیر اصلی، حس فقدان، به تمامی احساساتی که همه‌ی ما هنگام از دست دادن کسی که دوست می‌داریم پیدا می‌کنیم تقدیم شده است.

در کنار نقد آلبوم Courage بخوانید:

نقد آلبوم Lover تیلور سوئیفت | می‌خواهم با چیزهایی که دوست دارم توصیف شوم!

این وظیفه‌ی دیون در دنیای موسیقی است که لحظه‌ای صمیمی را به چنگ آورد و آن را با درامی کافی ادا کند. بهترین لحظات دیون ترکیبی از سانتی‌مانتالیسمی دمدمی مزاج، نمایشی عظیم و مبالغه‌هایی احساسی است. او ورنر فون براون شگفتی‌ها و سوگ‌های حماسی است.

پس از این که دیون حاشیه‌ی امنی برای خود ایجاد کرد، بهترین کاری که او و تیم تولیدش می‌توانستند انجام دهند این بود که به صدای او تازگی بخشند که قابل درک است. ارزش نوستالژی دهه‌ی نود یکی از دلایل شهرت دوباره‌ی دیون است، حتی اگر هر چیز زیادی کهنه‌ای در عصر امروز سطحی یا مستاصل جلوه کند.

به همین دلیل باشکوه‌ترین و اصیل‌ترین لحظات «شجاعت» درباره‌ی داغ‌داری، ترس و پایان‌پذیری‌اند که دیون با سبکی شوک‌برانگیز از خوانندگی که تنها منحصر به خود اوست آن‌ها را اجرا می‌کند. «برای عاشقی که از دست دادم» که با همکاری سم اسمیت نوشته و توسط استارگیت تولید شده با حس فقدان دست به یقه می‌شود و به طرز زیبایی بر آن فائق می‌آید.

در کنار نقد آلبوم Courage بخوانید:

نقد آلبوم No.6 Collaborations Project | یک دست صدا ندارد

«توپ مخرب» که ترانه‌ای سرودوار از نویسنده و تهیه‌کننده استفان موچیو است آن قدر محاوره‌ای و گفتگومآبانه است که درد را به چیزی تبدیل می‌کند که بتوان با آن سخن گفت. برای درک این مسئله می‌توانید به «مهر هفتم» اینگمار برگمان یا «مرگ در می‌زند» وودی آلن فکر کنید. ترانه‌ی «قوی‌تر خواهم بود» از اِگ وایت ترانه‌نویس ادل و Florence & the Machine به دیون بیوه اجازه می‌دهد تا به بداقبالی خویش بیاندیشد، برای مردی که عمیقاً دوست می‌داشت ابراز دلتنگی کند و سپس با ایمان و استقامت به مسیر خود ادامه دهد.

اوضاع در قطعه‌ای «آرمیدن» که با همکاری سیا و دیوید گتا ساخته شده کمی عجیب می‌شود. همان طور که انتظار می‌رود، صدای دیون پیش از آن که به فریادی از درد برسد با لرزشی احساسات‌برانگیز در آهنگ منتشر می‌شود. ولی متن شعر دیون را در حال روایت داستانی غریب درباره‌ی از دست دادن مردی که دوست می‌داشت نشان نمی‌دهد.

این امر در مورد «عاشقان هرگز نمی‌میرند» نیز صدق می‌کند که وکالی ترک‌خورده و سرشار از احساسات دارد. حتی عنوان آهنگ نیز به طور غمگینانه‌ای یادآور این امر است. سپس او می‌گوید:«اگر عاشقان هرگز نمی‌میرند چرا خداحافظی می‌کنی؟»

دیون در «عاشقان هرگز نمی‌میرند»، به جز در مواقعی که حقه‌های خوانندگی خود را نشان می‌دهد، همان نشانه‌هایی را از nu-R&B و هیپ‌هاپ دارد که مناسب آهنگ‌های آریانا گرانده یا بدتر مناسب هالسی است. دیون همین صدای نوجوان‌مآب را در «ناکاملی‌ها» نیز تکرار می‌کند. آیا او سعی می‌کند با مخاطبانی جوان‌تر ارتباط برقرار کند؟

می‌توان گفت صدای سلین دیون در «شجاعت» رها و بی‌قید است و آماده است تا پا را از عرصه‌ی همیشگی صدایش فراتر بگذارد و به آزمون و خطا بپردازد و در بازی در زمینی که معاصران نوجوان و جوانش در آن هستند شرکت کند. این خود مشکلی نیست. حداقل نیمی از آلبوم فوق‌العاده است ولی نگذارید این به عادت دیون تبدیل شود.

 

ترجمه از پویا مشهدی محمدرضا

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

موسیقی

هالزی از آلبوم «شیدایی» می گوید | در استودیو خدا هستم در زندگی شخصی فاجعه!

هالزی

زیرنویس اختصاصی از آرت‌تاکس: هالزی در گفت‌وگویی جذاب با برنامه‌ی اپل‌موزیک درباره‌ی ساخت آلبوم «Manic/شیدایی» و زندگی شخصی‌اش می‌گوید.

هالزی: در استودیو خدا هستم در زندگی شخصی فاجعه!

چند وقت پیش قبل از منتشر شدن آلبوم داشتم با چند تا از طرفدارام حرف می‌زدم، داشتم می‌گفتم فکرشم نمی‌تونین بکنین که چه چیزی در انتظارتونه! بعد یه لحظه متوقف شدم و گفتم که نکنه دارم سطح توقع‌شون رو زیادی می‌برم بالا؟ استرس گرفتم!

تو یه چیز رو ثابت کردی و اون اینه که حاضری به طور علنی پیشرفت کنی و یاد بگیری.

ممنون، آره. به دوش گرفتن مسئولیت تجربه‌ی دردناکی‌یه. من این‌طوری فکر می‌کنم اگه قرار باشه همه من رو بابت خصوصیات بدی که فکر می‌کنن دارم، نقد کنن، حداقل می‌تونم داستان رو از زبون خودم بگم و بگم که بدیِ من این نیست، ولی بذارین به‌تون بگم چی‌یه.

در کنار گفت‌‎وگو با هالزی ببینید:

تیلور سوئیفت در گفت‌وگو با مجله‌ی ووگ: من چیزی بیش‌تر از بدنم هستم!

تو نمی‌تونی نظر مردم رو کنترل کنی، اما می‌تونی تأثیرش رو روی خودت کنترل کنی. پیشرفتی هم داشتی؟

آره فکر کنم. مثل وجهه اجتماعی در برابر شخصیت واقعی‌یه. من در این صنعت یاد گرفتم که مهم نیست چه‌قدر رک و صادق باشی، واقعن با اون چیزی که عموم مردم ازت می‌بینن فرق داری.

اما فکر نمی‌کنی الان وقتشه که از صنعت دور شد و به این وضعیت پایان داد؟ تا اون چیزی رو که بهت القا می‌کنن بشکنی؟

آره، بیش‌تر این آلبوم هم درباره‌ی همین بود.من داخل این صنعت پرسه زدم. هیچ‌وقت خودم رو به چشم کسی نمی‌دیدم که قرار باشه موسیقی‌دان یا راک‌استار بشه. توی بیش‌تر آهنگ‌هام انگار یه بغضی هست که می‌گم ببین، من دارم تمام تلاشم رو می‌کنم. تجربه‌های زیادی داشتم که باعث شده مردم از دستم خسته بشن یا حوصله‌شون سر بره . یکی از بهترین و بدترین ویژگی‌های من اینه که مهم نیست چی بشه، همیشه سعی می‌کنم خصوصیات خوب بقیه رو ببینم و به طرز احمقانه‌ای وارد هر موقعیتی که می‌شم، فکر می‌کنم قصد و نیت بقیه هم به اندازه‌ی خودم خالص و صادقانه‌ست. مهم نیست چند بار خلافش بهم ثابت شه؛ دفعه‌ی بعدی هم مثل یه آدم جدید با دید خوب نسبت به بقیه وارد اون موقعیت می‌شم.

در کنار گفت‌‎وگو با هالزی ببینید:

بازگشت دمی لواتو به دنیای موسیقی | بی‌صدا فریاد کن!

حالا که موفقی زندگی شخصیت چه‌طوره؟

فاجعه‌ست! یه فاجعه به تمام معنا! تنها پناهگاه من روی صحنه و موقع خوندن آهنگ‌های قدیمی‌مه.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

موسیقی

بازگشت دمی لواتو به دنیای موسیقی | بی‌صدا فریاد کن!

دمی لواتو

زیرنویس اختصاصی از آرت‌تاکس: دمی لواتو ، خواننده‌ی مشهور موسیقی پاپ، که با اجرای دیدنی‌اش در مراسم گرمی دیده شد، از بازگشتش به صحنه می‌گوید.

 

بازگشت دمی لواتو به دنیای موسیقی | بی‌صدا فریاد کن!

 

به عنوان کسی که روی توانایی‌ها و قابلیت‌هات تمرکز داشته، باید بگم مشخصه که شوق زیادی داری و معلومه که می‌خوای در زندگیت چی به دست بیاری. اما بعد از جولای متوجه شدی که مجبوری از خیلی‌هایی که می‌شناختی یا حتا نمی‌شناختی کمک بخوای تا کمکت کنن که از اون شرایط بیای بیرون. می‌خوام ببینم روت چه تأثیری داشته؟ به عنوان کسی که این‌قدر دقیق و مستقل بوده؛ که آخرش بفهمی برای گذر از یک مرحله، نیاز به کمک بقیه داری.

دمی لواتو: خب، باید بگم آدم‌هایی که نمی‌شناختم بیش‌تر به من کمک کردن تا اونایی که می‌شناختم! چون اگه اون آدم‌های زندگیم بهم کمک کرده بودن، کارم به اون‌جا نمی‌کشید. کمک‌هایی که به من شد، از طرف افرادی بود که در مراکز درمانی و پیش دکترها دیده بودم که به زندگی و مسیر الانم کمک زیادی کردن.

در کنار گفت‌‎وگو با دمی لواتو ببینید:

تیلور سوئیفت در گفت‌وگو با مجله‌ی ووگ: من چیزی بیش‌تر از بدنم هستم!

 تونستی اون افرادی رو که فهمیدی تأثیر خوبی روت نداشتن از زندگیت حذف کنی؟

دمی لواتو: آره. البته هنوز ادامه داره. با ملاقات کردن با مردم و ورودشون به زندگیت، هر بار باید تصمیم بگیری که این شخص کسی هست که بخوام توی زندگیم نگه دارم یا نه. اگه تأثیر خوبی روت می‌ذاره و از شیوه‌ی زندگی کردنت حمایت می‌کنه، نگه‌ش دار. اما اگه برای مسیری که انتخابش کردی سودمند نیست، نیازی نیست که توی زندگیت باشن.

در کنار گفت‌‎وگو با دمی لواتو ببینید:

نقد آلبوم Rare سلنا گومز | گذشتن از گذشته

 فکر می‌کنی در گذشته در قضاوت آدم‌ها دچار خطا شدی؟

دمی لواتو: فکر کنم هنوز هم اشتباه می‌کنم. این یه بخشی از بزرگ شدنه. وقتی مردم وارد زندگیت می‌شن و باهاشون آشنا می‌شی، تمام زندگیت در حال یاد گرفتن هستی. مگر این‌که صد سالت باشه و کلی تجربه داشته باشی، در غیر این‌صورت بلافاصله نمی‌شه فهمید کی برای تو خوبه و کی بده. بعضی وقت‌ها گول می‌خوری، گاهی وارد روابطی می‌شی که فکر می‌‌کنی سالم هستن و بعد می‌فهمی نه، اصلن این‌طوری نبوده. موضوع این نیست که آگاه نباشی و نفهمی؛ موضوع اینه که طول می‌کشه تا بفهمی. حالا با یه حرکت‌ اونا یا این‌که خودت حرکتی بکنی که بفهمی این رابطه درست نیست. من فهمیدم که این اتفاق مدام تکرار می‌شه و هر بار یه تجربه‌ست که ازش درس می‌گیری.

برای موسیقی‌ای که قراره بیرون بدم هیجان‌زده‌ام. چند تا آهنگ هم با افراد دیگه کار کردم که خیلی باحاله. قراره سال مهمی باشه. من در لحظه زندگی می‌کنم، هیجانش رو حس می‌کنم و آماده‌ام.

در تجربه‌های متفاوتی دنبال خدا می‌گردم؛ چه در روابط و چه در مفاهیم مختلف. باید متوجه می‌شدم که خدایی که من دنبالشم، خدایی که دوستش دارم و می‌خوام خدای من باشه، هر روز و هر ساعت در دسترسه و درست کنارم‌ و همیشه باهامه. این تغییر باعث شد احساس کنم امنیت بیش‌تری دارم و تازه شدم.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

موسیقی

نقد آلبوم Rare سلنا گومز | گذشتن از گذشته

آلبوم Rare

منتقد ورایتی، جم سٌواد، در نقد آلبوم Rare می‌گوید:

در پایان پخش آلبوم «کمیاب» سلنا گومز، اسپاتیفای به طور اتوماتیک یکی از آهنگ‌های آلبوم قدیمی او، «احیاء» را پخش کرد. پخش شدن پشت سر هم آهنگ‌هایی از آلبوم‌های متفاوت او، این موضوع را به طور کامل مشخص کرد که موسیقی او تا چه حد پخته‌تر شده است. این قضیه شاید با نام آلبوم (که می‌‎تواند به معنای خام و ناپخته باشد) هم در تضاد است!  پیشرفت موسیقایی سلنا گومز یکی از دراماتیک‌ترین اتفاقاتی‌ست که در پنج سال اخیر اتفاق افتاده است. اگر بخواهیم از بهترین آلبوم‌های موسیقی پاپ اخیر یاد کنیم، «کمیاب» سلنا به حتم یکی ازآن‌هایی‌ست که به ذهن‌مان می‌آید.

در کنار نقد آلبوم Rare بخوانید:

نقد آلبوم No.6 Collaborations Project | یک دست صدا ندارد

سلنا گومزو موسیقی‌اش در سال‌های اخیر همین‌طور بوده اند: دقیق و فرهیخته. این موضوع به خصوص در همکاری‌ او با ترانه‌سرایانی چون جاستین ترنتر و جولیا مایکلز دیده می‌شود که ماحاصل آن آهنگی مانند «دروغ‌گوی بد» بود که در سال ۲۰۱۷ ساخته شد. اگرچه نام این آهنگ در فهرست اصلی آلبوم «کمیاب» دیده نمی‌شود، محتوای آن نشانه‌ای بر قدرت و پیوستگی این آلبوم است.

در کنار نقد آلبوم Rare بخوانید:

نقد آلبوم Lover تیلور سوئیفت | می‌خواهم با چیزهایی که دوست دارم توصیف شوم!

از مهم‌ترین آهنگ‌‍‌های این آلبوم می‌توان به «دوباره رقصیدن/ Dance Again» اشاره کرد، ملودی‌ای ملایم اما در عین حال، خوش‌ریتم است و در ذهن تکرار می‌شود. این آهنگ باسی آرام‌بخش دارد و شاید بهترین موسیقی‌ای باشد که او تا به حال ضبط کرده است.

آهنگ پرطرفدار دیگر او، «تو را از دست دادم تا خودم را دوست داشته باشم/Lose You To Love Me»، یک بالاد با حال و هوای آسمانی‌ست که وکال‌های پس‌زمینه مانند ارکستری او را همراهی می‌کنند. در این میان آهنگی ساده‌ اما فریبنده مانند خودِ «کمیاب/Rare» و «خلاص شدن از دست تو/Cut You Off» که بی‌شباهت به آهنگ‌های تیلور سوییفت نیست نیز دیده می‌شوند.

علاوه بر این‌ها، دو آهنگ «Let Me Get Me» و «حلقه /Ring » هم شباهتی به ریتم‌‎های لاتین دارند که مورد آخر یادآور آهنگ محبوب سال ۲۰۰۰  یعنی «لطیف/Smooth»، اثر سانتانا و راب توماس است.

با وجود این‌که نام ترانه‌سراها و آهنگ‌سازهای متعددی در این آلبوم به چشم می‌خورد، آلبوم «کمیاب» به طرز قابل‌ توجهی یکپارچه است. با این‌که صدای گومز قوی نیست و گستره‌ی زیادی را در بر نمی‌گیرد، اما متفاوت است و می‌توان اعتماد به نفس را در آن دید. جمله‌بندی‌ها نیز مناسب و پیغام‌ او به مخاطب روشن است.

اگر پنج سال قبل کسی می‌گفت سلنا گومز یکی از بهترین و به یادماندنی‌ترین آلبوم‌های پاپ اخیر را منتشر می‌کند، با بدبینی طرف مقابل روبه‌رو می‌شد. اما در سال ۲۰۲۰، باید این را باور کنید.

 

نویسنده: جم سٌواد

ترجمه از فرگل سیف‌اللهی

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها