با ما همراه باشید
نقد آلبوم everyday life نقد آلبوم everyday life

موسیقی

نقد آلبوم Everyday Life از کلدپلی | گمراهی در زندگی روزمره

منتقد ورایتی، زک راسکین در نقد آلبوم Everyday Life می‌گوید:

کریس مارتین در آهنگی خوانده بود: «این که در حال شکست خوردن هستم به این معنی نیست که باخته‌ام.» این خط خود مثالی بارز از حوزه‌ی راک آلبوم محور است که کلدپلی به مدت ۲۰ سال در آن موفق بود.

چارچوب‌های تک‌گویانه و پیام‌های مبهم ولی قابل درک، هر دو، در قطعه‌ی «گمشده» از آلبوم «زنده باد زندگی» سال ۲۰۰۸ دیده می‌شوند و انتظار می‌رود که شنوندگان طبیعت نسبتاً تقلیل‌گرای اشعار مارتین را به نفع توانایی‌های کاتارتیک فالسٍتوی او ببخشند.

نتیجه‌ی این اتفاق آهنگ‌های بزرگی درباره‌ی چیزهایی اندوهگین است که می‌توانید به لطف یکی از موفق‌ترین گروه‌های راک جهان با خیال راحت با مادرتان گوش کنید.

در کنار نقد آلبوم Everyday Life بخوانید:

نقد آلبوم Lover تیلور سوئیفت | می‌خواهم با چیزهایی که دوست دارم توصیف شوم!

با وجود اطمینان‌های مارتین، اعضای کلدپلی به نظر می‌رسد در «زندگی روزمره»، آلبوم هشتم این گروه، گمراه شده‌اند. وقتی که روزنامه‌ها در ماه اکتبر خبر از انتشار آلبومی دیگر دادند، هیچ کسی واقعاً مطمئن نبود که باید چه انتظاری داشته باشد.

مارتین و دیگر اعضای گروه هیچ وقت خود را درگیر انتقادهایی که ناشی از صداقت بی‌شرمانه‌ی آن‌هاست نکرده‌اند. بدبینی هیچ وقت شایسته‌ی کلدپلی نبوده و لذا آن‌ها در طول سال‌ها تلاش خود را وقف عادتشان به عظمت کرده‌اند. این گروه مدت‌هاست که با

پذیرش این ایده که گاهی حال خوب می‌تواند جایگزینی کافی برای عمق باشد.

در کنار نقد آلبوم Everyday Life بخوانید:

نقد آلبوم No.6 Collaborations Project | یک دست صدا ندارد

غرور مشابهی در «زندگی روزمره» وجود دارد که با وجود طول ۵۰ دقیقه‌ای آن، آلبومی دو تایی است که خود را غرق در تجربه‌گرایی کرده است. آلبوم جدید کلدپلی، که به دو نیمه با عنوان‌های بیزارکننده‌ی «طلوع» و «غروب» تقسیم شده است، از صداهای موجود در یک برخورد با پلیس استفاده می‌کند و با تکیه بر بیت در پس‌زمینه امیدوار است تا آلبوم را منعقد کند.

مارتین در «شکسته» به سبک ترانه‌های مذهبی روی می‌آورد و او و یک گروه کر با شادی از نور در آسمان تقاضا می‌کنند تا بر آنان بتابد. این آهنگ مانند اتلاف انرژی و وقت به نظر می‌رسد. لحظه‌ی حضور کلدپلی در کلیسا به طرز حیرت‌آوری سرکوب می‌شود.

بر خلاف قطعه‌ی پیشین، «عربِسک» به طرز بی‌باکانه‌ای زیبایی‌شناسی همیشگی گروه را ترک می‌کند و با استفاده از ساکسیفون کلدپلی را به نزدیک‌ترین فاصله‌ی ممکن با جز مدرن می‌رساند. این قطعه همراه با «یتیم‌ها» معدود نقاط مثبت آلبوم‌اند. این آهنگ از فرمولی مشابه برای گروه بهره می‌جوید و این بار به کمک گروه کر جوانان از مالیخولیا به سرمستی می‌رسد. با عادت آن‌ها به ساختن قطعاتی که حال را بهتر می‌کنند، جای تعجب دارد که چرا مارتین این قدر مصرانه می‌خواهد اثبات کند که می‌تواند اشعاری عمیق بنویسد.

در کنار نقد آلبوم Everyday Life بخوانید:

نقد آلبوم Courage / شجاعت | رها و بی‌قید

مثالی دیگر «دردسر در شهر» است که در آن مارتین برای هرج و مرج نژادی و خشونت پلیس روی پیانویی کم‌صدا در پس صدای فیلیپ نِیس، افسر پلیس فیلادلفیا، در حال آزار یک شهروند سوگواری می‌کند و سپس قطعه وارد طوفانی از گیتار توسط باکلند

می‌شود. مارتین تنها می‌گوید:«همه چیز در حال عجیب شدن است» و پیامی سوگوارانه و با حسن تعبیر برای موقعیتی چنان ناگوار ارائه می‌کند. فقدان پیامی عمیق‌تر مسئله‌ای تکرارشونده در «زندگی روزمره» است.

کلدپلی وقتی هیچ اقدامی برای توجیه حرف‌های پرطمطراق خود نمی‌کند بهترین حالت خود را نشان می‌دهد. هیچ مانع ذهنی بین گوش‌های ما و اوج متعالی آهنگی مانند «ساعت‌ها» وجود ندارد. همه‌ی ما می‌دانیم احساس ناامیدی و جستجو برای قدرتی برای

شکست دادن آن چگونه است لذا پیام آهنگ آنی و قدرتمند است. این مسیرهای ارتباطی در «زندگی روزمره» آن قدر پیچیده و دفرمه است گویی به زور از منشورهای وقایع امروز و مسائل اجتماعی عبور داده شده‌اند که گاهی اجباری یا نابه‌جا به نظر می‌رسند.

اما اگر به صورت کلی در نظر بگیریم، «زندگی روزمره» متهم به گناهی تکراری است. ارائه کردن ذائقه‌ای مختصر و غیر توهین‌آمیز از سبک‌هایی جذاب بدون اضافه کردن هیچ ماده‌ی جدیدی به دستورالعمل آن‌ها. کلدپلی هیچ گاه نیاز به مواد اضافی برای موثر بودن

موسیقی خویش نداشته ولی با تلاش حریصانه‌شان برای اثبات این که آن‌ها چیزی در چنته دارند ناخواسته بزرگ‌ترین ضعف خود را به صورت تمام و کمال به نمایش می‌گذارند.

نتیجه‌ی این امر آلبومی است که الزامات همیشگی کلدپلی را فراهم می‌کند ولی در نهایت در ارائه‌ی دلیلی برای لزوم وجود خود شکست می‌خورد.

ترجمه از پویا مشهدی محمدرضا

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

موسیقی

نقد آلبوم Courage / شجاعت | رها و بی‌قید

نقد آلبوم Courage

منتقد ورایتی، آ. د. آموروسی، در نقد آلبوم Courage می‌گوید:

وقتی همسر و یگانه مدیر سلین دیون، رنه آنجلیل، در ۲۰۱۶ درگذشت، این خواننده‌ی کانادایی که در صدر جدول‌های فروش قرار داشت و  نماد فشن سطح بالا بود مسیر خود را گم کرد. همسرش آهنگ‌ها، تنظیم‌ها و لباس‌های او را انتخاب می‌کرد و همه چیز دیون

شده بود. دیون اما اکنون با وجود همه‌ی توانایی‌هایش تنها شده است

نکته‌‌ی قابل پیش‌بینی و قطعی این است که «شجاعت»، آلبوم بعدی دیون، به سوگواری و برگشت به مسیر اصلی، حس فقدان، به تمامی احساساتی که همه‌ی ما هنگام از دست دادن کسی که دوست می‌داریم پیدا می‌کنیم تقدیم شده است.

در کنار نقد آلبوم Courage بخوانید:

نقد آلبوم Lover تیلور سوئیفت | می‌خواهم با چیزهایی که دوست دارم توصیف شوم!

این وظیفه‌ی دیون در دنیای موسیقی است که لحظه‌ای صمیمی را به چنگ آورد و آن را با درامی کافی ادا کند. بهترین لحظات دیون ترکیبی از سانتی‌مانتالیسمی دمدمی مزاج، نمایشی عظیم و مبالغه‌هایی احساسی است. او ورنر فون براون شگفتی‌ها و سوگ‌های حماسی است.

پس از این که دیون حاشیه‌ی امنی برای خود ایجاد کرد، بهترین کاری که او و تیم تولیدش می‌توانستند انجام دهند این بود که به صدای او تازگی بخشند که قابل درک است. ارزش نوستالژی دهه‌ی نود یکی از دلایل شهرت دوباره‌ی دیون است، حتی اگر هر چیز زیادی کهنه‌ای در عصر امروز سطحی یا مستاصل جلوه کند.

به همین دلیل باشکوه‌ترین و اصیل‌ترین لحظات «شجاعت» درباره‌ی داغ‌داری، ترس و پایان‌پذیری‌اند که دیون با سبکی شوک‌برانگیز از خوانندگی که تنها منحصر به خود اوست آن‌ها را اجرا می‌کند. «برای عاشقی که از دست دادم» که با همکاری سم اسمیت نوشته و توسط استارگیت تولید شده با حس فقدان دست به یقه می‌شود و به طرز زیبایی بر آن فائق می‌آید.

در کنار نقد آلبوم Courage بخوانید:

نقد آلبوم No.6 Collaborations Project | یک دست صدا ندارد

«توپ مخرب» که ترانه‌ای سرودوار از نویسنده و تهیه‌کننده استفان موچیو است آن قدر محاوره‌ای و گفتگومآبانه است که درد را به چیزی تبدیل می‌کند که بتوان با آن سخن گفت. برای درک این مسئله می‌توانید به «مهر هفتم» اینگمار برگمان یا «مرگ در می‌زند» وودی آلن فکر کنید. ترانه‌ی «قوی‌تر خواهم بود» از اِگ وایت ترانه‌نویس ادل و Florence & the Machine به دیون بیوه اجازه می‌دهد تا به بداقبالی خویش بیاندیشد، برای مردی که عمیقاً دوست می‌داشت ابراز دلتنگی کند و سپس با ایمان و استقامت به مسیر خود ادامه دهد.

اوضاع در قطعه‌ای «آرمیدن» که با همکاری سیا و دیوید گتا ساخته شده کمی عجیب می‌شود. همان طور که انتظار می‌رود، صدای دیون پیش از آن که به فریادی از درد برسد با لرزشی احساسات‌برانگیز در آهنگ منتشر می‌شود. ولی متن شعر دیون را در حال روایت داستانی غریب درباره‌ی از دست دادن مردی که دوست می‌داشت نشان نمی‌دهد.

این امر در مورد «عاشقان هرگز نمی‌میرند» نیز صدق می‌کند که وکالی ترک‌خورده و سرشار از احساسات دارد. حتی عنوان آهنگ نیز به طور غمگینانه‌ای یادآور این امر است. سپس او می‌گوید:«اگر عاشقان هرگز نمی‌میرند چرا خداحافظی می‌کنی؟»

دیون در «عاشقان هرگز نمی‌میرند»، به جز در مواقعی که حقه‌های خوانندگی خود را نشان می‌دهد، همان نشانه‌هایی را از nu-R&B و هیپ‌هاپ دارد که مناسب آهنگ‌های آریانا گرانده یا بدتر مناسب هالسی است. دیون همین صدای نوجوان‌مآب را در «ناکاملی‌ها» نیز تکرار می‌کند. آیا او سعی می‌کند با مخاطبانی جوان‌تر ارتباط برقرار کند؟

می‌توان گفت صدای سلین دیون در «شجاعت» رها و بی‌قید است و آماده است تا پا را از عرصه‌ی همیشگی صدایش فراتر بگذارد و به آزمون و خطا بپردازد و در بازی در زمینی که معاصران نوجوان و جوانش در آن هستند شرکت کند. این خود مشکلی نیست. حداقل نیمی از آلبوم فوق‌العاده است ولی نگذارید این به عادت دیون تبدیل شود.

 

ترجمه از پویا مشهدی محمدرضا

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

موسیقی

تیلور سوئیفت در گفت‌وگو با مجله‌ی ووگ: من چیزی بیش‌تر از بدنم هستم!

تیلور سوئیفت

زیرنویس اختصاصی از آرت‌تاکس: به بهانه‌ی انتشار ترانه‌ی Christmas Tree Farm، تیلور سوئیفت با مجله‌ی بریتیش ووگ گفت‌وگویی درباره‌ی ورودش به دهه‌ی چهارم زندگی، زن‌بودن و … انجام داده است

تیلور سوئیفت در گفت‌وگو با مجله‌ی ووگ: من چیزی بیش‌تر از بدنم هستم!

برای شروع دهه‌ی چهارم زندگیم خیلی هیجان‌زده‌ام. حرف‌های خوب درباره‌ی دهه‌ی چهارم زندگی زیاد شنیدم و کمی بیش‌تر احساس امنیت خاطر دارم، یه کم! اما در عین حال، این دهه برام مثل این بود که وارد یه مغازه‌ی لباس‌فروشی بشم، یه عالمه لباس مختلف امتحان کنم و بعدش با لباس عادی خودم از مغازه بیام بیرون و با خودم بگم: همینی که هستم خوبه! برای سی سالگی خیلی هیجان‌زده‌ام.

نقد آلبوم Lover از Taylor Swift

حالا می‌تونم انتخاب کنم که کِی و روی چی کار کنم. هیچ‌وقت هم فراموش نمی‌کنم که چه موهبتی‌یه، چون یه زمانی بود که در طول سال، صد تا برنامه اجرا می‌کردم و فقط هفده سالم بود. کلی خسته می‌شدم، حالا می‌تونم به همون اندازه‌ای کار کنم که می‌دونم توانایی‌ش رو دارم. نعمت بزرگی‌یه، اینو می‌دونم. این‌که بخوای مردم رو راضی نگه داری عیب نیست، فقط زمانی می‌شه بهش گفت عیب که راضی کردن مردم بخشی از شخصیتت بشه؛ اون‌قدر که دیگه نظر خودت رو از تأثیرات بقیه تشخیص نمی‌دی.

یکی از چیزهایی که باعث می‌شه برای دهه‌ی چهارم زندگیم هیجان‌زده باشم، اینه که الان دیگه واقعن می‌تونم پیغام‌های سمّی و نادرست جامعه و فرهنگ رو درباره‌ی بدنم تشخیص بدم. من یه زنم، نه جا لباسی! لازم دارم که در زندگیم احساس سلامت کنم و لازمه که از غذام لذت ببرم. نباید به بدنم فشار بیارم تا نشون بدم که اوضاع تحت کنترلمه.

کلمات محبوبم از بین ترانه‌هایی که در آلبوم معشوق نوشتم این‌ها هستن: «با هر زخمی که از تارهای گیتار روی دستم ایجاد شده، نیروی مغناطیسی مردی رو می‌پذیرم تا معشوق من باشه.» به این فکر می‌کردم که چه‌طوری این همه آهنگ رو با گیتار ساختم و اون‌قدر تمرین می‌کردم که انگشتام خونی می‌شدن و درباره‌ی ناامیدی‌ها، دل‌شکستگی‌ها و تقلاهام ترانه نوشتم.

خوبه که بتونی تمام اتفاقات بدی رو که برات افتاده قبول کنی و ازشون استفاده کنی تا بابت اتفاقات خوب زندگیت قدردان باشی. توصیه‌ی من به دخترهای جوونی که می‌خوان وارد این صنعت بشن اینه که بدونین، چه موفق بشین، چه موفق نشین، کارتون در اومده! ممکنه باهاتون منفی برخورد کنن یا یه اتهام مسخره به‌تون بزنن یا این‌که به خاطر زن بودن‌تون و وجود کلیشه‌ها از هر کارتون ایراد بگیرن؛ پس روی این تمرکز کنین که از نظر خودتون درست یا غلط چی‌یه. این که خودتون فکر می‌کنین باید چه کسی باشین، این‌که چی باحاله، نظر بقیه مهم نیست، چون هیچ‌وقت باهاش هماهنگ نمی‌شین.

 

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

معرفی

معرفی تک‌آهنگ دلتنگ از علیرضا عصار

معرفی تک آهنگ دلتنگ

اختصاصی از آرت‌تاکس: معرفی تک آهنگ دلتنگ را به خوانندگی علیرضا عصار، ترانه‌سرایی افشین مقدم و آهنگ‌سازی علیرضا افکاری با کیفیت دل‌خواه ببینید.

در کنار تماشای معرفی تک آهنگ «دلتنگ» از این قطعه بیش‌تر بدانید:

علیرضا عصار خواننده موسیقی پاپ کشورمان تازه‌ترین تک‌آهنگ خود را با نام «دلتنگ» در فضای مجازی پیش روی مخاطبان خود قرار داد.

در کنار تماشای معرفی آهنگ دلتنگ ببینید:

معرفی آلبوم به من فرار کن از محمدرضا علی‌مردانی

در میان تیم سازنده‌ی این قطعه نام افشین مقدم به عنوان ترانه‌سرا و علیرضا افکاری در مقام آهنگ‌ساز دیده می‌شود.

اولین تجربه‌ی خوانندگی علیرضا عصار به‌طور رسمی، با اجرای قطعه «عیدانه» به سفارش مرکز موسیقی سازمان صدا و سیما با سروده‌ای از مولانا و آهنگ‌سازی فؤاد حجازی در سال ۱۳۷۷ شکل گرفت.

پس از آن عصار در فیلم سینمایی «مرد عوضی» به اجرای قطعه‌ای پرداخت و سپس به همراه محمد اصفهانی، «قدسیان آسمان» را اجرا کرد. هم‌چنین اجرای ترانه« باغ زندگی» جزو برترین کارهای او به حساب می‌آید.

علیرضا عصار نخستین کنسرتش را در سن ۱۶ سالگی در جایگاه نوازنده پیانو در تالار ابوریحان دانشگاه شهید بهشتی اجرا کرد و پس از آن در سن ۲۲ سالگی در تئاتر «پیروزی در شیکاگو» به کارگردانی داوود رشیدی و بازی مهدی هاشمی و فریماه فرجامی در جایگاه نوازنده پیانو حضور یافت.

در کنار تماشای معرفی آهنگ دلتنگ ببینید:

معرفی آلبوم گل رنجیده از علی و محمد سعیدی

علیرضا عصار رکورددار اجرای زنده در سالهای گذشته‌است.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها