با ما همراه باشید
نقد آلبوم Lover نقد آلبوم Lover

موسیقی

نقد آلبوم Lover تیلور سوئیفت | می‌خواهم با چیزهایی که دوست دارم توصیف شوم!

منتقد ونیتی فیر، ارین واندرهوف، در نقد آلبوم Lover می‌گوید:

برای مدتی به نظر می‌رسید تیلور سوییفت قصد ندارد از پرچم‌دار موسیقی پاپ بودن دست بکشد، اما با انتشار نخستین تک‌آهنگ از آلبوم جدید او در ماه آوریل، این بار نتوانست جایگاه نخست را از موسیقی رپ «جاده‌ی شهرک قدیمی» بگیرد. شاید این یادآور این موضوع باشد که موسیقی پاپ اصیل دیگر محبوبیت سابقش را در فرهنگ آمریکایی ندارد. با این حال، تیلور سوییفت هم‌چنان به قوت خود باقی‌ست و با این آلبوم جدید، فرصت اثبات این قضیه را دارد.

در کنار نقد آلبوم Lover بخوانید:

نقد آلبوم No.6 Collaborations Project | یک دست صدا ندارد

یک آلبوم شخصی

آهنگ‌های آلبوم اشاره‌های ظریفی به رابطه‌ی او با جو آلوین دارند و هم‌چنین آهنگ «به زودی بهتر می‌شوی» به دست‌وپنجه نرم کردن مادر تیلور با سرطان اشاره می‌کند. اما به نظر می‌رسد در این آلبوم شاهد چیز جدیدی هستیم، پختگی و استقلال یک موزیسین. پیوستگی، روحیه‌ی مثبت و انتخاب‌های هوشمندانه‌ی تیلور سوییفت در این آلبوم، یک جمع‌بندی از بهترین جنبه‌های موسیقی پاپ اخیر است و این‌طور که به نظر می‌رسد، می‌تواند راه نجاتی برای موسیقی پاپ باشد.

در کنار نقد آلبوم Lover بخوانید:

از آریانا گرانده تا بیلی آیلیش | با بهترین آلبوم‌های موسیقی سال ۲۰۱۹ آشنا شوید

خبری از مکس مارتین نیست

سوییفت با آغوش باز از تغییراتی که برای ژانر پاپ پیش آمده استقبال کرده و سعی کرده خودش را با آن تطابق دهد. در آلبوم جدید او نامی از مکس مارتین به چشم نمی‌خورد، کسی که تهیه‌کنندگی موسیقی «می‌دانستم دردسر سازی» را بر عهده داشت و به شناخته شدن تیلور به عنوان هنرمندی اصیل کمک شایانی کرد. این بار سوییفت با کمپانی ضبط ریپابلیک قرارداد بسته و با لوئیس بل و فرانک دوکس همکاری می‌کند. در کارهایی که آن‌ها ارائه کرده‌اند بداعت خاصی به چشم می‌خورد، مانند آهنگ «فراموش کردم تو وجود داشتی» که پرکاشن و آتوتیون‌ها سبب شده‌اند اجرای لطیف تیلور شکل جدیدی به خود بگیرد.

lover کهنه نمی‌شود

جک آنتونوف که بارها با تیلور سوییفت همکاری کرده، این بار نیز با استفاده از المان‌های متعدد توانسته به خوبی با نوع و سابقه‌ی موسیقی سوییفت هماهنگ شود. آن‌ها با هم روی یازده آهنگ کار کرده‌اند که اساس آلبوم را تشکیل می‌دهد. هم‌چنین شاهد جنبه‌ی سرگرم‌کننده‌تری از سوییفت هستیم، برای مثال در آهنگ «خدای تقلبی» ترکیب موسیقی الکترونیک و ساکسیفون به گوش‌مان می‌خورد. آهنگ «معشوقه» که نام آلبوم هم برگرفته از آن است، یکی از زیبا‌ترین و درخشان‌ترین کارهای سوییفت تا به امروز است که بعید است با گذشت زمان تازگی خود را از دست بدهد.

تیلور سوییفت یکی از بهترین ترانه‌سراهای پاپ عصر حاضر است و آلبوم جدید او این موضوع را تصدیق می‌کند. در بخشی از ترانه‌ی «فراموش کردم وجود داشتی» گفته می‌شود: «پیغامت واضح بود / به من درس‌های سختی دادی / ولی یادم رفت چی بودن / همه‌شون محو شدن.» او با زبانی ساده ریسک کرده و به آلوین، «پسر لندنی»، اشاره می‌کند.

آدم همان چیزی‌ست که دوستش دارد

به طور خلاصه می‌توان گفت «معشوقه» آلبومی‌ست که تیلور سوییفت را از نوجوانی خاص به سوپراستاری بالغ تبدیل کرده است. او هم‌چنان در مسیر پیدا کردن خودش جلو می‌رو، همان‌طور که در پایان آخرین اهنگ آلبوم می‌خواند: «می‌خوام با چیزهایی که دوست‌شون دارم توصیف شم / نه چیزهایی که ازشون بدم می‌آد / با روشنایی آفتاب / نه چیزهایی که ازشون می‌ترسم / همون‌هایی که نیمه‌های شب احاطه‌م می‌کنن / فکر می‌کنم آدم همون چیزی‌‌یه که دوستش داره». در دوره‌ و زمانه‌ای که همه‌چیز ناگوار به نظر می‌آید، داشتن شخص مهمی که این حرف‌ها را بزند و امیدوار باشد که با او هم‌عقیده باشید، سبب دل‌گرمی‌ست.

 

نویسنده: ارین واندرهوف

ترجمه از فرگل سیف‌اللهی

موسیقی

نقد آلبوم Fear Inoculum | پاداش سکوت

نقد آلبوم Fear Inoculum

منتقد ورایتی، آ. د. آموروسی، در نقد آلبوم Fear Inoculum می‌گوید:

در کنار نقد آلبوم Fear Inoculum ببینید:

بیست‌وپنجمین سال‌مرگ کرت کوبین | همان‌طور که هستی بیا

Tool ناهنجاری بزرگ هوی متال است. اگرچه این گروه غرق در پیچیدگی‌های ریتمیک King Crimson، دووم رو به زوال Black Sabbath و پوچی به شدت دفرمه شده‌ی Faith No More است، درون‌مایه‌ی اصلی این گروه همواره شامل خشمی متمرکز و تهاجمی دقیق و سرکش است که تنها منحصر به آن‌هاست. به هر حال، هیچ گروهی تا به حال مانند Tool نیامده اما با این حال ۱۳ سال از آخرین باری که این گروه دقت سخت‌گیرانه‌ی خود را به آهنگی جدید اختصاص داده گذشته است.

Tool گروهی از تک‌تیراندازان‌اند که شدت نیروی زیادی را در هر کدام از پنج آلبوم طلایی و پلاتینی خود، از Undertow در ۱۹۹۳ گرفته تا ۱۰۰۰۰ Days در ۲۰۰۶، نشان داده‌اند. حفظ و نگهداری تخیلات مخاطبان آلبوم‌های پلاتینی، مخصوصاً با صدای رمزآلود و جبری ترسناکی که دارند کاری سخت به نظر می‌رسد. ولی مینارد جیمز کینن به جای زحمت حفظ آن پایگاه طرفداری را به جان خریدن، وقت خود را در سال‌های اخیر به دغدغه‌های انفرادی خود مانند A Perfect Circle، Pucifer و شراب‌سازی اختصاص داده است (فیلم «خون در شراب» محصول ۲۰۱۰ که او درباره‌ی کاشت انگور در آریزونا ساخته یکی از بهترین کارهایی است که او انجام داده).

سیزده سال پس از آخرین انتشار آلبوم گروه، بازگشت آن‌ها به ضبط Fear Inoculum  اتفاق افتاد که شامل آهنگ‌هایی دعاگونه است که یا از ۱۰ دقیقه بیش‌ترند و یا دو دقیقه بیشتر نیستند. در قطعه‌ی ۱۱ دقیقه‌ای آغازین، Tool ابتدا خود را لغزنده و جذاب نشان می‌دهد و سپس ضربات کوبنده‌ی درام دنی کِری، صدای جیغ و واضح گیتار آدام جونز و صدای زیر و نفس‌گیر کینن و مجموعه‌ی اشعار روی یخچالی ویلیام اس. باروز را به سر شنونده می‌کوبد. Tool متفکرانه و به نرمی ملودی قطعه‌ی اول را، که با صدای سنج و طبلا آغاز می‌شود، اجرا می‌کند تا به غرش لحظه‌ی هم‌سرایی آهنگ برسد.

دینامیک آرام/پر سر و صدا/آرام از زمان گروه‌های پست-پانک دیوانه و قوی‌ای مانند Pixies و Nirvana فرزند گرانج آن‌ها رایج بوده است. اما این گروه‌ها در نهایت چهار دقیقه به این دینامیک اختصاص می‌دادند اما Tool آن دینامیک را به سفر شبانه‌ای طولانی در صحرایی بدون ماه تبدیل می‌کند. آهنگسازی و ضبط قطعاتی با آغازهایی به طرز دردآوری زمان‌بر و بعد حفظ آن تنش برای ۱۱ دقیقه نیاز به صبر دارد.

در کنار نقد آلبوم Fear Inoculum ببینید:

شهریار صیقلانی در گفت‌وگو با آرت‌تاکس از موسیقی راک در ایران تا اجرای اختصاصی دو قطعه از آثارش

Pneuma با ملودی‌های زخمه‌ای/اسلش گیتار و ریتم‌های لرزاننده نیز به طرز مشابهی ملودی بیگانه و نیمه‌شبانه‌ای دارد که این جا با مجموعه‌ای از اشعار با این موضوع همراه شده است که چگونه روح «محدود به جسم است» ولی «می‌تواند به آن چه ورای این جسم است دست یابد». شکوه پیوسته‌ی این قطعه مایه‌ی تحیر است و لحنی اشتیاق‌آمیز مشابه قطعه‌ی پرستش‌وار Lazarus دیوید بویی دارد اما با این تفاوت که آن شدت حضور مرگ در همین نزدیکی را ندارد. در قطعه‌ی Culling Voices روایتی از صداهای بی‌روح مشابه Lazarus داریم و کینن در این قطعه اتفاق نادری را برای Tool رقم می‌زند: حضور یک هم‌سرایی قابل تعریف و به طرز غیر قابل انکاری جذاب پیش از این که دوباره دینامیک پر سر و صدا/آرام/پر سر و صدا خود را نشان دهد.

کینن با کمی لرزاندن صدای نرم گهگاهی خود با تیک‌های پرکاشن‌های استوانه‌ای و گیتارها وارد بازه‌های تغییر دهنده‌ی فاز قطعه‌ی تقریباً ۱۳ دقیقه‌ای Invincible می‌شود. نه چندان بعدتر، جاستین چنسلر نواختن بیس را آغاز می‌کند و قطعه به سمت ریتمی خفه و تک‌نوازی گیتاری مبهم و افکت صدایی می‌رود که نیمی از آن شبیه ۸۰۸s and Heartbreak کانیه وست و نیمی دیگر شبیه O Superman لاری اندرسون است.

صدای بادهای وحشی و موج‌های متوالی قطعه‌ی بی‌کلام Legion Inoculant به آرامی جای خود را به Descending می‌دهد که حس و حال آن (و شعر آن) به سقوط آزاد کردن، شناور بودن و بی حد و حصر بودن اختصاص داده شده است. اما قبل از این که به این مفهوم آزادی بی حد و حصر عادت کنیم، کینن با صدایی گرفته از حد معمول به شنونده یادآوری می‌کند که «سقوط کردن پرواز نیست. شناور بودن ابدی نیست…». کمی پس از هشدار شوم او، ملودی‌های سریع و ساکت گیتار تاریک‌تر و فشرده‌تر می‌شوند – حتی به سمت حرکت سر خوردن انگشتان در موسیقی بلوز می‌رسند – تا دوباره همه چیز آرام گیرد و موج‌ها به ساحل برخورد کنند. کینن و دوستانش با Descending برانگیزاننده‌ترین لحظه‌ی سینمایی خود را یافته‌اند. لحظه‌ای که بخشی از آن برابر با صحنه‌های پیش از نبرد مایکل بِی و بخشی برابر آسمان سرپناهی است که ارزش وقت برناردو برتولوچی را دارد.

 

در کمال تعجب، به یاد ماندنی‌ترین – حتی متداول‌ترین – قطعه‌ی راک در این آلبوم قطعه‌ی گسترده‌ی ۱۵ دقیقه‌ای ۷empest است که ترکیبی از ریتم گیتارهای لکنت‌دار و تک‌نوازی‌های پشتیبان، ضربه‌های شدید درام و صدایی مخفیانه و غرشی از کینن است.

نه آن قطعه و نه این آلبوم – تمام ۸۵ دقیقه‌ی آن – به اندازه‌ی کارهای موفق Tool در دهه‌ی ۹۰ مانند ۴۶ & 2 یا Sober به یاد ماندنی و گسترده نیستو آن قدر هم مانند آن‌ها بی‌شکل ساخته نشده است. طرفداران سرسخت این گروه مشکلی با بازنگشتن آن‌ها به آن افتخارات تجاریشان نخواهند داشت. آن‌ها اگر منتظر تغییرات تازه و اتفاقات جدیدی برای دانش کهنه‌ی این گروه چهار نفره نبودند پای موسیقی تقریباً یک ساعت و نیمه‌ی Fear Inoculum نمی‌نشستند، چه برسد به این که ۱۳ سال منتظر موسیقی جدید بمانند.

 

ترجمه از پویا مشهدی محمدرضا

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

موسیقی

قرار است دوباره خودم را دوست داشته باشم | دوئت التون جان و تارون اجرتون

التون جان و تارون اجرتون

زیرنویس اختصاصی از آرت‌تاکس: التون جان و تارون اجرتون ، در کنسرتی با یک‌دیگر تک‌آهنگ «قرار است دوباره خودم را دوست داشته باشم» اجرا می‌کنند.

«راکت‌من» یک فیلم بیوگرافیک و موزیکال بر اساس سرگذشت سر التون جان است که دکستر فلچر آن را کارگردانی کرده است. در این فیلم بازیگرانی از جمله تارون اجرتون، جیمی بل، ریچارد مدن و برایس دالاس هاوارد در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. نخستین اکران راکت‌من در فستیوال فیلم کن سال ۲۰۱۹ بود و پس از آن در تاریخ سی‌ویکم ماه مه همان سال در آمریکا به نمایش درآمد. همراه با این فیلم، آلبومی هم‌نام با آن منتشر شد که شامل بیست‌ودو آهنگ است که توسط بازیگران فیلم اجرا شده بود. در بین این آهنگ‌ها، ترانه‌ای به نام «قرار است دوباره خودم را دوست داشته باشم» به چشم می‌خورد که التون جان و تارون اجرتون آن‌ را هم‌خوانی کرده‌اند. بخشی از متن ترانه به شرح زیر است:

♪ قراره دوباره خودم رو دوست داشته باشم ♪

♪ به بهترین دوستم سر بزنم ♪

♪ بادی که من رو به مقصد می‌رسونه پیدا کنم ♪

♪ از مسیر اشتباه خارج بشم ♪

♪ بدون هیچی که مانعم باشه و محدودم کنه ♪

♪ من آزادم و… مگه نمی‌دونی؟ ♪

♪ هیچ دلقکی نمی‌تونه ادعا کنه قبلن من رو می‌شناخته ♪

♪ من آزادم و… مگه نمی‌دونی؟ ♪

♪ قراره دوباره خودم رو دوست داشته باشم ♪

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

معرفی

معرفی آلبوم به من فرار کن از محمدرضا علی‌مردانی

معرفی آلبوم به من فرار کن

اختصاصی از آرت‌تاکس: معرفی آلبوم به من فرار کن ، اولین آلبوم موسیقی محمدرضا علی‌مردانی را با ترانه‌هایی از روزبه بمانی، حسین غیاثی و… با کیفیت دل‌خواه ببینید.

از آلبوم موسیقی «به من فرار کن» بیش‌تر بدانید:

محمدرضا علیمردانی بازیگر و صداپیشه شناخته شده کشورمان بعد از انتشار چند تک آهنگ سرانجام اولین آلبوم رسمی خود را با عنوان «به من فرار کن» را در دسترس مخاطبان قرار داد.

در این اثر که به سبک پاپ پیش روی مخاطبان قرار گرفته قطعاتی از سروده‌های چندین ترانه‌سرا از جمله روزبه بمانی، حامد عسکری و حسین غیاثی بهره گرفته شده است.

در کنار تماشای معرفی آلبوم به من فرار کن ببینید:

معرفی آلبوم گل رنجیده از علی و محمد سعیدی

نام‌هایی چون روزبه بمانی برای آهنگ «شاعر شدن»، حامد عسگری برای آهنگ «دار مکافات»، محمود حبیبی برای آهنگ «تنهایی»، مهدی زنگنه برای آهنگ «عشق نارفیق»، حسین غیاثی برای آهنگ‌های «به من فرار کن»، «حواست نیست»، «ای وای»، «بهترین خاطره» و «نه» و محمدرضا علیمردانی برای آهنگ‌های «همین الان یهویی»، «جان من و جان تو» و «بغض» به عنوان ترانه‌سرا ثبت شده است.

فرزین قره گوزلو، امیر توسلی و عابد بسطامی وظیفه‌ی ملودی و تنظیم را در این آلبوم داشته‌اند.

آلبوم «به من فرار کن» به تهیه‌کنندگی مهدی صفی یاری و توسط موسسه پخش دنیای هنر توزیع شده است.

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها