با ما همراه باشید
نقد فیلم Harriet نقد فیلم Harriet

سینمای جهان

نقد فیلم Harriet | اثری متداول و بی‌روح در صنعت فیلم‌سازی

ترجمه‌ی اختصاصی از آرت‌تاکس: نقد فیلم Harriet از نگاه اوون گلایبرمن منتقد ورایتی به کارگردانی کیسی لمونز و بازی جو آلوین و …

نقد فیلم Harriet | اثری متداول و بی‌روح در صنعت فیلم‌سازی

وقتی به عکس‌های هریت تابمن (که تعداد آن‌ها کم هم نیست) می‌نگرید، در اکثر آن‌ها او به شکل ترسناکی به ما خیره شده است. اخم آشتی ناپذیر او افراد را به مبارزه‌ای دعوت می‌کند که از زمان خود فراتر می‌رود.

سینتیا اریوو، خواننده و بازیگر بریتانیایی، که نقش اصلی «هریت» را بر عهده دارد بهت و خیرگی روان‌نژندی او را با شیوایی خشمگین و سوگوارانه‌ای به درستی ادا می‌کند. او درست به همان شکلی که شما هریت تابمن را وقتی که به لنز دوربین یک عکاس خیره نمی‌شد تصور می‌کنید به نظر می‌رسد.

در کنار نقد فیلم Harriet بخوانید:

نقد فیلم The Current War / جنگ جریان‌ها | درخششی موقت و کم نور

اریوو در نقش هریت خشم، اندوه، ترس و عزم را که همه با چیزی شبیه مسخ شدگی کنار هم نگاه داشته‌اند نشان می‌دهد. (وقتی به طور مرتب با خدا راز و نیاز کنید، چشمان شما ممکن است به چیزی ورای زندگی روزمره خیره بماند.)

هریت، که در ابتدا با نام مینتی شناخته می‌شد، پس از فرار از مزرعه‌ی مریلند که در آن به دنیا آمده و بزرگ شده بود سر از پلی که روی رودی خروشان ساخته شده درمی‌آورد و سربازان نیز از هر دو طرف شروع به محاصره‌ی او می‌کنند. او به درون رودخانه شیرجه می‌زند که هوشمندانه‌ترین استراتژی او اما عملی خطرناک بود. در آن لحظه، او که از قید و بندهای روحی رهایی یافته ترجیح می‌دهد بمیرد تا این که دوباره یک برده باشد. (این یک انتخاب نیست. یک غریزه است.) رودخانه او را با خود حمل می‌کند . او وقتی که در جنگل تنها می‌شود به ناچار یک راه‌پیمایی ۱۰۰ مایلی انجام می‌دهد تا به پنسیلوانیا، ایالات آزاد هم‌مرز با مریلند، برسد. هنگامی که او به خط مرزی می‌رسد، او که غرق در نور طلوع خورشید است با پرشی کوچک از روی آن خط عبور می‌کند و بعد لبخند می‌زند که به او درخششی موقتی می‌بخشد که شما را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این لحظه تنها لحظه‌ای در تمام فیلم است که او از هر قید و بندی کاملاً آزاد است.

در کنار نقد فیلم Harriet بخوانید:

نقد فیلم The Addams Family / خانواده‌ی آدامز | یادم تو را فراموش!

هریت تابمن در ۱۸۴۹، وقتی که ۲۷ ساله بود، از بردگی گریخت و سر از فیلادلفیا درآورد که در آن زمان می‌توانست در آن جا زندگی امن و راحتی داشته باشد. ولی این انتخاب در دایره‌ی واژگان ذهنی-روحی او نمی‌گنجید. او همسر و بقیه‌ی اعضای خانواده‌اش را ترک کرده بود و به همین دلیل برگشت تا آن‌ها را نجات دهد. اون ۱۳ ماموریت انجام داد و 70 برده را به آزادی هدایت کرد. او یکی از قهرمانانه‌ترین افراد آمریکا و داستان او یکی از خارق‌العاده‌ترین داستان‌هاست.

«هریت» که کیسی لمونز در نوشتن آن همکاری کرده و کارگردانی را نیز بر عهده داشته است (او کسی است که فیلم «جویبار ایو» و بهتر از آن «با من حرف بزن» را ساخته است)، قهرمان‌گرایی داستان را پوشش می‌دهد: داستان بی‌پروایی شجاعانه‌ی کشمکش هریت تابمن. مینتی که مستعد موج‌های غش کردن است (این امر به خاطر شکافتن سرش در 13 سالگی توسط یکی از اربابان اوست) در حالی که به جز هوش خود هیچ همراه خود ندارد وارد حیات وحش می‌شود و سالم از سمت دیگر آن بیرون می‌آید. او پس از تغییر نام خود به هریت، به طرفدار مخفی الغای برده‌داری و یک رهبر تبدیل می‌گردد و تپانچه‌ای را با خود حمل می‌کند که حاضر است در صورت نیاز آن را به سوی مردمان خود نیز بگیرد (تا آن‌ها را مجاب کند تا بر ترس خود از غرق شدن غلبه کنند و از رودخانه بگذرند). او محتاط است اما می‌تواند بی‌ملاحظه نیز باشد زیرا به هر حال این طبیعت کاری است که انجام می‌دهد. وقتی که او راننده‌ی قطار در خط راه‌آهن زیرزمینی می‌شود، شجاعت او تا نقطه‌ای رشد می‌یابد که چنان تپانچه را حمل می‌کند که گویی بخشی از اوست.

در کنار نقد فیلم Harriet بخوانید:

نقد فیلم Gemini Man / مرد هم‌سان | زمانی که قاتل خودت می‌شوی

هریت تابمن به عنوان یک قهرمان زن شخصیتی است که بسیار دیر به روی پرده‌ی سینما آمده است و «هریت» نسخه‌ای به طرز با وجدانی روحیه‌بخش، متعهد و قابل اعتماد از داستان اوست. ولی وقتی نوبت به سعی به برقراری ارتباط میان مخاطبان و ویژگی‌های خارق‌العاده‌ی هریت تابمن می‌رسد – نه فقط تصویر کردن اقدامات او بلکه ایجاد فرصت هم‌ذات‌پنداری با ماجرای او و خود او در سطحی لحظه به لحظه – «هریت» اثری متداول و بی‌روح در صنعت فیلم‌سازی محسوب می‌شود. من معمولاً وقتی فیلم‌ها قطعات موسیقایی الهام بخش دارند گلایه‌ای نمی‌کنم اما قطعه‌های «هریت» که توسط آهنگساز جَز تِرِنس بلانشار ساخته شده است، به طرز شگفت‌آوری نوعی بی‌روحی و بی‌حس استانداردی مشابه ترکیبی از کارهای جری گلداسمیت و آرون کاپلند دارد که مزاحم تماشای فیلم می‌شوند. صحنه‌های زیادی در فیلم وجود دارد که در آن موسیقی باید کار فیلم را انجام دهد: ایجاد نوعی خیزش احساسات. در حالی که صحنه‌ها، همان طور که نوشته شده‌اند، باید خودشان این کار را انجام دهند. در یک لحظه، لمونز از قطعه‌ی «مرد گناهکار» نینا سیمون استفاده می‌کند تا یک مونتاژ فرار برده‌ها را همراهی کند که به فیلم خیزشی موقتی می‌دهد اما پس از آن شما فکر می‌کنید که: این موضوعی نیست که خیلی مناسب یک مونتاژ باشد.

و روشی اساسی نیز وجود دارد که با آن این فیلم می‌توانست تجربی‌تر به نظر برسد. چون مدت‌هاست از زمان «هریت» به عنوان یک فیلم زندگی‌نامه گذشته است، هر وقت که ما داستان او را شنیده‌ایم ناگزیر بودیم جزئیات نحوه‌ی فرار او و گریختن از حیات وحشی مرگ‌آفرین و شکارچیان سفیدپوست نژادپرست ایالات جنوبی را تصور کنیم. روی کاغذ این ماحراها باید برای نوعی فیلم ماجراجویی برای حقوق مدنی مناسب باشد. ولی سفرهای هریت از جنوب به شمال از نظر فیزیکی نیز کمتر از میزان مناسبش دراماتیزه شده است. آیا ما نمی‌خواهیم بدانیم که این سفر چه حسی داشت، انگار که خودمان این سفر را انجام داده بودیم؟ اغلب در این فیلم، سفرهای هریت عصاره‌ی کلی صحنه‌های تعقیب و گریز فیلم‌های تلویزیونی دهه‌ی هفتاد را در خود دارد.

این گونه نیست که ما فیلم‌های درام بسیاری درباره‌ی برده‌داری داشته باشیم ولی «۱۲ سال بردگی» شش سال پیش از لحاظ عمق اندوه و قدرت ایمانش چنان از نظر احساسی دردناک بود که تماشای «هریت» بدون متوجه شدن شدت ضعف شخصیت‌پردازی‌ها سخت به نظر می‌آید.

جو آلوین نقش سادیستی‌ترین ارباب هریت  را که با او بزرگ شده و مجبور است عشق خود به او را سرکوب کند، تا حدی که او تنها با استعارات حیوانی زشتی درباره‌ی برده‌ها حرف می‌زند – که شخصیت‌پردازی کاملاً متقاعد کننده‌ای از نژادپرستی قرن نوزدهمی است اما لزوماً عمیق یا طنین‌انداز نیست- بازی می‌کند. (فقط کافی است او را با شخصیت‌های پل دینو و مایکل فاسبندر در «۱۲ سال بردگی» مقایسه کنید.)

هریت در فیلادلفیا یک جامعه را پیدا می‌کند که شامل ماری، مالک یک خانه‌ی اجاره‌ای که آزاد متولد شده است با بازی جَنِل مونِی که آن را با غروری بی‌پروا اجرا می‌کند و ویلیام استیل طرفدار الغای برده‌داری (با بازی لزلی اودم جونیور و شخصیتی به طرز بی‌آزارانه‌ای مهربان) است. بازیگران شما را تحت تاثیر قرار می‌دهند ولی آرزو می‌کنم کاش شخصیت‌پردازی‌ها کمی غنی‌تر بود. حتی کلارک پیترز بزرگ هم در نقش پدر هریت حضوری شیرین ولی با اثری محدود دارد.

«هریت» در نهایت تبدیل به نوعی فیلم اکشن وسترن عدالت‌خواهانه تبدیل می‌شود که روی آماده‌سازی و تحلیل چگونگی فرار از دست گروهی از شکارچیان برده بنا شده است. هریت در استفاده از سلاحش بهتر می‌شود و این منصفانه است زیرا او تبدیل یکی از معدود زنانی می‌شود که یک جوخه‌ی نظامی را در جنگ داخلی آمریکا رهبری کردند. این دلیل دیگری برای ستایش اوست و «هریت» ادای دینی کاملاً وظیفه‌شناس و آگاهی‌بخش است. ولی با این حال این حس را به شما می‌دهد که فیلم بزرگ و مناسب هریت تابمن هنوز ساخته نشده است.

اوون گلایبرمن ، منتقد ورایتی

مترجم: پویا مشهدی محمدرضا

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سینمای جهان

ساخت فیلم «ربکا»؛ از رمان دافنه دوموریه تا فیلم‌نامه | Armie Hammer and Lily James Explain How Rebecca went from Book To Screen

فیلم ربکا

زیرنویس فارسی اختصاصی از آرت‌تاکس: لیلی جیمز، بن ویتلی و کریست اسکات توماس از شیوه‌ی ساخت فیلم «ربکا» با اقتباس از رمان دافنه دوموریه می‌گویند

گفت‌وگو با لی‌لی جیمز و بن ویتلی
ساخت فیلم «ربکا»؛ از رمان دافنه دوموریه تا فیلم‌نامه

بن ویتلی: چیزی که من رو به این پروژه جذب کرد، شباهت داستان به عروسک‌های روسی بود که در دل هر داستان یه داستان دیگه‌ست. می‌شه یک فیلم ترسناک در دل یک فیلم رمز‌آلود در دل یک فیلم رومانتیک داشت. به نظر من داستانی اومد که ارزش بازگو کردن رو داشت و بیننده‌ها رو به همون اندازه که خودم شگفت‌زده شدم، شگفت‌زده می‌کرد. تمام پیچش‌های داستان دوباره من رو تحت تأثیر قرار دادن.

کریست اسکات توماس: فکر می‌کنم خانم دنورز می‌تونسته با کسی مثل ماکسیم دوینتر ازدواج کنه، اما نشده، و در نهایت یه مستخدم شده. فکر می‌کنم این خشم عمیقش رو ایجاد کرده.

ببینید: گفت‌وگو با لیلی جیمز درباره‌ی فیلم «ربکا»

Armie Hammer and Lily James Explain How Rebecca went from Book To Screen

Follow the path from book to script to screen for Rebecca, Ben Wheatley’s film based on Daphne du Maurier’s beloved 1938 gothic novel. Starring Lily James, Armie Hammer, and Kristin Scott Thomas, Rebecca premieres October 21 on Netflix.

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

خبر

حمایت جسیکا چستین از پنه لوپه کروز برای بازی در فیلم ۳۵۵ | Jessica Chastain Explains “The 355” Casting

جسیکا چستین پنه لوپه کروز

آرت‌تاکس – گروه سینمای جهان: جسکا چستین که علاوه‌بر بازی، تهیه‌کننده‌ی فیلم «۳۵۵» نیز هست، از دلیل انتخاب پنه لوپه کروز در این پروژه گفت.

رفقای خیلی خوب!
حمایت جسیکا چستین از پنه لوپه کروز برای بازی در فیلم ۳۵۵

پس از این که انتخاب پنه‌لوپه کروز اسپانیایی‌تبار برای بازی در نقش روانشناسی کلمبیایی در «۳۵۵»، فیلم جدید سایمون کینبرگ، واکنش‌های زیادی را برانگیخت، جسیکا چستین، دیگر بازیگر این فیلم و نیز تهیه‌کننده‌ی آن، علت این انتخاب را توضیح داد.

او گفت: «وقتی ایده‌ی ساخت این فیلم را داشتم نه فیلم‌نامه داشتم و نه بودجه. از این لحاظ پنه‌لوپه بسیار به ما کمک کرد. پس مشورت با مشاورانمان به او گفتم که می‌تواند نقش یک مامور برزیلی پرشور را بازی کند. او گفت که درست نیست که او نقش فردی برزیلی را بازی کند زیرا زبان غالب برزیل پرتغالی است.»

چستین اضافه کرد: «متوجه شدم که کلمبیا میراث قومی غنی‌ای دارد و تقریباً ۸۰٪ جمعیت ریشه‌ی اروپایی یا ترکیب اروپایی با دیگر نژادها را دارند. برای همین روی شخصیتی که از نوادگان استعمار اسپانیا در جهان جدید است توافق کردیم.»

ببینید: اولین تریلر فیلم «The 355» با بازی جسیکا چستین و پنه لوپه کروز

Penélope Cruz Hesitated to Play Colombian Spy in ‘355’ | Jessica Chastain Explains the Casting

Universal Pictures’ debuted last week of the trailer for its Simon Kinberg-directed spy thriller “The 355” has generated a bit of controversy over the casting of Penélope Cruz. An editorial from Variety published after the trailer’s premiere calls out “The 355” for casting a Spanish actress in a Colombian role and offers up a handful of Colombian actresses who could’ve taken the role of Graciela instead of Cruz. Chastain, who also produced the project, issued a statement to Variety explaining the casting decision.

“When I had the idea of making this film, we didn’t have a script or financing,” Chastain said. “Penelope was incredibly helpful in this regard. After conversations with our consultant, I brought her the idea that she could play a fervent agent from Brazil. She mentioned that it wouldn’t be right for her to play a character from Brazil, as the majority language is Portuguese.” Chastain continued, “I realized that Colombia has a rich ethnic heritage, with approximately 80% of the population having European or mixed European heritage. We settled on a character who is a descendant from the colonization of Spain in the New World.”

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

آنونس

تریلر جدید انیمیشن Soul تازه‌ترین ساخته‌ی پیکسار | Soul Official Trailer

تریلر جدید انیمیشن Soul

زیرنویس اختصاصی از آرت‌تاکس: تریلر جدید انیمیشن Soul به کارگردانی پیت داکتر و با صداپیشگی جیمی فاکس و تینا فی

در کنار تماشای تریلر جدید انیمیشن Soul از آن بیش‌تر بدانید:

جدیدترین اثر پیت داکتر، سازنده‌ی آثار اسکاری بالا و درون و بیرون، در جدیدترین اثرش، روح، به زندگی معلمی می‌پردازد که در اندیشه‌ی ورود به دنیای جاز است اما طی حادثه‌ای، روحش از بدن او جدا شده و وارد دنیایی می‌شود که برای آموزش دادن اشتیاق به ارواح مختلف و دمیدن‌شان به نوزادان برای شروعی دوباره است!

روح شامل بازیگرانی نامی مانند جیمی فاکس و تینا فی (که از قضا دوست صمیمی صداپیشه‌ی اثر پیشین داکتر، درون بیرون، ایمی پولر است) می‌شود و موسیقی فیلم نیز توسط ترنت رزنور و آتیکوس راس تنظیم شده؛ زوجی که نزدیک به ده سال پیش برای خلق موسیقی فیلم شبکه‌ی اجتماعی دیوید فینچر نامزد شده بودند.

در کنار تماشای تریلر جدید انیمیشن Soul تیزر اول آن را از دست ندهید

Soul Official Trailer

Watch a sneak peek from Disney and Pixar’s Soul; a story about finding the real, the brilliant, the passionate you, featuring the song “Parting Ways” written, produced, & performed by Cody ChesnuTT.

This November, Pixar Animation Studios’ all-new feature film “Soul” introduces Joe Gardner (voice of Jamie Foxx) – a middle-school band teacher who gets the chance of a lifetime to play at the best jazz club in town. But one small misstep takes him from the streets of New York City to The Great Before – a fantastical place where new souls get their personalities, quirks and interests before they go to Earth. Determined to return to his life, Joe teams up with a precocious soul, 22 (voice of Tina Fey), who has never understood the appeal of the human experience. As Joe desperately tries to show 22 what’s great about living, he may just discover the answers to some of life’s most important questions.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها