با ما همراه باشید
نقد Joker نقد Joker

سینمای جهان

نقد فیلم Joker از نگاه منتقد نیویورک تایمز  | شوخی می‌کنی؟

ترجمه اختصاصی از آرت‌تاکس: نقد Joker آخرین ساخته‌ی تاد فیلیپس با بازی واکین فینیکس و رابرت دنیرو از نگاه اِی. او. اسکات، منتقد نیویورک تایمز.

شوخی می‌کنی؟

از اکران چند هفته پیش «ژوکر» تاد فیلیپس در فستیوال فیلم ونیز که در آن برنده‌ی بهترین جایزه شد، این فیلم طوفان به پا کرده است. درباره‌ی پتانسیل این فیلم برای تحریک به اقدام‌های خشونت‌آمیز در دنیای واقعی قلم‌ها فرسوده شده و نقدها نسبت به پوچ‌گرایی بی‌رحمانه‌اش با واکنش‌های متقابل، مخصوصاً از سوی خود فیلیپس، مواجه شده که در‌ آن نسبت به «چپ افراطی» و «فرهنگ فرهیختگی» و سایر تهدیدهای دیگر برای توانایی یک دلقک قاتل برای آزادانه پول درآوردن اعتراض کرده است. در این میان ارتش‌های افراد شکاک و طرفداران با اتهام‌های بدبینی، حساسیت شدید و تفکر جمعی شبه فاشیستی از پیش آماده شده به مصاف هم رفته‌اند.

ما اکنون در فازی از چرخه‌ی بحث‌ها هستیم که در آن کسانی که بلیط می‌خرند فرصت این را پیدا می‌کنند که ببینند این همه هیاهو برای چیست و این بدین معناست که اکنون زمان آن رسیده که من نیز نظر خود را اعلام کنم و آن چه می‌خواهم بگویم این است: شوخی می‌کنی؟

برای این که فیلمی ارزش بحث کردن داشته باشد باید در وهله‌ی اول جالب باشد: این فیلم باید حداقل، حتی اگر زاویه‌ی دید منسجمی هم نداشته باشد، از مجموعه‌ای از تم‌های کارشده و تامل‌برانگیز و داشتن نوعی ارتباط خیالی با جهانی که می‌شناسیم برخوردار باشد. «ژوکر» که تمرین توخالی و مبهم در سبکی دست دوم و با یک فلسفه‌ورزی دست دوم است فاقد همه‌ی این‌هاست. این فیلم که مسحور جسارت خود شده – گویی ناپسندی عامدانه، نوعی شجاعت هنرمندانه باشد – در نهایت از سایه‌ی خود، یا حداقل از محوترین سایه‌ی هر نوع ارتباط منطقی‌ای، می‌ترسد.

بی‌عقلی موقرانه‌

این فیلم حتی در چارچوب ژانر خود که فیلم کمیک بوکی است نمی‌گنجد. «ژوکر» یک داستان از ریشه‌های یک ابرشرور است که رزومه‌ی سینمایی کاراکترش تا همین جا شامل سه برنده‌ی اسکار است. سخت می‌توان این جذبه را نادیده گرفت. نقش ژوکر که تجسم آشوب خالص است می‌تواند سبک یا سنگین، ترسناک یا به طنز بازی شود. او می‌تواند مانند جک نیکلسون پوزخند بزند، می‌تواند مانند هیث لجر دندان قروچه کند یا… نمی‌دانم جرد لتو دقیقاً داشت چه کار می‌کرد ولی بی‌خیال.

شخصیتی که توسط واکین فینیکس تجسم یافته زیاد می‌خندد. آن قدر که مطمئن‌مان کند که هیچ کس آن قدر نمي‌خندد. نشانه‌ی اصلی این «ژوکر» بی‌عقلی موقرانه‌ی اوست. ممکن است تعجب کنید که چگونه این فیلم می‌تواند اثر همان تاد فیلیپسی باشد که کارگردانی «خماری» و «سفر جاده‌ای» را بر عهده داشته و حداقل شهرتی در طنز دارد. هوشمندانه‌ترین حرکت او انتخاب رابرت دنیرو به عنوان یک مجری یک شوی تلویزیونی نیمه شب مشابه جانی کارسون است که قرابتی با نقشی که جری لوئیس در «پادشاه کمدی» مارتین اسکورسیزی بازی کرد دارد. در آن فیلم، دنیرو یک تعقیب کننده‌ی دیوانه بود. یک خوش‌خیال بی‌استعداد که هر کاری را انجام مي‌داد که بت و منبع الهام او می‌کرد. این بار اما او خود مجری است و عطش شدید آرتور فلِک نسبت به سلبریتی‌ها را ارضا می‌کند.

روز‌های بد گاتهام در ژوکر

این چهره‌ی دیگر ژوکر است: مردی تنها و آسیب دیده که به سختی زندگی مشقت‌باری را به عنوان دلقکی مزدبگیر که با مادرش (فرانسس کانروی) در آپارتمانی گرفته و کدر زندگی می‌کند. فیلیپس که فیلم‌نامه را همراه با اسکات سیلور نوشته ما را به روزهای بد گذشته‌ی شهر گاتهام می‌برد که در آن مشاغل کمیاب بودند، موش‌ها جولان می‌دادند و بوی زباله خیابان‌ها را پر می‌کرد. فلِک توسط کودکان سارق فقیر و مردان ثروتمند مست مورد آزار قرار می‌گیرد و بدذاتی روزگار وی را به سمت ارتکاب قتل سوق می‌دهد. او از همسایه‌اش (زِیزی بیتز) خوشش می‌آید و فکر می‌کند این علاقه ممکن است متقابل باشد. او دفترچه‌ای پر از متن برای استندآپ کمدی نزد خود دارد و تمام توان خود را جمع می‌کند تا برای اجرا در یک کلوپ شبانه به روی صحنه برود.

هیچ مشکلی در هیچ کدام از این نقاط داستان یا در جزئیاتی که «ژوکر» را به جهان آشنای بتمن پیوند می‌دهد وجود ندارد. آرتور با خانواده‌ی وِین و نیز با تیمارستان آرکام پیوند دارد و ما در فیلم با آلفرد پیشکار و بروس جوان ملاقات می‌کنیم. مشکل از این جا پدید می‌آید که فیلم موتور کنایی خود را روشن می‌کند و فینیکس سعی می‌کند از لحن‌ها و تیک‌هایی که به او داده شده شخصیتی سر هم کند.

اصلاً سرگرم کننده نیست و نمی‌توان آن را جدی گرفت

فینیکس که لاغر، نگران و در گاهی موارد به طرز نگران کننده‌ای بخشنده است، یکی از رقصنده‌های کمتر مورد توجه قرار گرفته‌ی سینمای مدرن است. آرتور شباهتی فیزیکی و روانی به فردی کوئِل، آواره‌ی ناهمخوانی که فینیکس در فیلم «استاد» آن را بازی کرد، دارد ولی او بار یک انسان روزمره‌ی قربانی در یک حکایت تمثیلی را که نمی‌تواند داستان خود را به پیش ببرد نیز به دوش می‌کشد. خنده‌ی غیر قابل کنترل آرتور از بیامری‌ای پزشکی ناشی می‌شود که احتمالاً ریشه در مورد آزار قرار گرفتن در کودکی است. بیگانگی شدید او نیز ناشی از نابرابری اجتماعی، مرگ مدنیت، فساد سیاسی، تلویزیون، دیوان‌سالاری دولتی و بسیاری عوامل دیگر است. ثروتمندان و فقرا هر دو فاجعه‌بارند. پذیرش شر رادیکال توسط ژوکر به نوعی به اعتبار او بدل می‌گردد.

یا شاید هم این گونه نیست. سخت است که بگوییم که دلیل ایجاد این تصویر «ژوکر» سرگشته توسط خود او ساخته می‌شود به خاطر گنگی یا ترس است ولی نتیجه به هر حال بیشتر از این که توصیفی از پوچ‌گرایی باشد، داستانی درباره‌ی هیچ است. نماها و صداها – که کار لارنس شِر تصویربردار و قطعه‌های سرشار از ویولنسل هیلدور گودنادوتیر است – جاذبه و عمق را القا می‌کنند اما فیلم بی‌وزن و سطحی است. اصلاً سرگرم کننده نیست و نمی‌توان آن را جدی گرفت. آیا این یک شوخی است؟

 

نویسنده: اِی. او. اسکات، منتقد نیویورک تایمز

 

مترجم: پویا مشهدی محمدرضا

3,859 بازدید کلی, 4 بازدید امروز

برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خبر

اهدای جایزه افتخاری به آنتونی هاپکینز در تیف ۲۰۲۰ | Anthony Hopkins and Others Win TIFF 2020 Tribute Awards

جایزه افتخاری آنتونی هاپکینز

تقدیر از هانیبال لکتر در تیف ۲۰۲۰ | اهدای جایزه افتخاری به آنتونی هاپکینز

آرت‌تاکس – گروه سینمای جهان: فستیوال فیلم تورنتو اعلام کرد که جایزه های افتخاری خود را امسال به آنتونی هاپکینز ، کلویی ژائو و میرا نیر اهدا خواهد کرد. 

این سه نفر به همراه کیت وینسلت برندگان جایزه‌ی افتخاری امسال‌اند که در ۱۵ سپتامبر برگزار خواهد شد. مراسم گالای فصل جوایز فستیوال فیلم تورنتو نیز به خاطر همه‌گیری ویروس کرونا به صورت دیجیتال برگزار شده و برندگان به صورت آنلاین و از خانه‌هایشان سخنرانی خواهند کرد.

ببینید: ‌اسامی فیلم‌های حاضر در فستیوال فیلم تورنتو اعلام شد 

Anthony Hopkins and Others Win TIFF 2020 Tribute Awards

The Toronto Film Festival has tapped Oscar winner Anthony Hopkins and directors Chloe Zhao and Mira Nair for tributes at its upcoming 20th edition. The trio, whose latest movies will screen as part of the virtual Sept. 10 to 19 edition, join Kate Winslet as part of this year’s honorees for the 2020 TIFF Tribute Awards on Sept. 15. And after the coronavirus pandemic ended plans for a physical mass gathering, TIFF’s award season gala will instead go digital this year with at-home acceptance speeches and career retrospectives for the trophy winners.

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

630 بازدید کلی, 484 بازدید امروز

ادامه مطلب

خبر

لودویگ گورانسون از تجربه ساخت موسیقی «انگاره» می‌گوید | Ludwig Goransson Talks about Tenet Music Composing

موسیقی فیلم Tenet

آرت‌تاکس – گروه سینمای جهان: لودویگ گورانسون در مصاحبه‌ای از تجربه‌ی ساخت موسیقی متن فیلم «Tenet / انگاره» به کارگردانی کریستوفر نولان می‌گوید.

لودویگ گورانسون از تجربه ساخت موسیقی فیلم Tenet می‌گوید

با وجود تاخیرهای چند باره در اکران «انگاره»، جدیدترین اثر کریستوفر نولان، اما انگار آن‌ها دست از تبلیغ برنمی‌دارند.

لودویگ گورانسون، آهنگساز این فیلم، در مصاحبه‌ای با Deadline گفته است که این فیلم را باید حتماً در سینما دید. او گفت: «البته که جالب است که ببینی همه‌ی این‌ها، مخصوصاً همه‌ی کارهایی که انجام داده‌ام، چه نتیجه‌ای خواهند داشت ولی تماشای این فیلم را حتماً باید در سینما تجربه کنید. به نظر می‌رسد که دارند سینماها در سطح بین‌الملل باز می‌شوند و فکر می‌کنم مردم اکنون به چنین چیزی نیاز دارند. آن‌ها نیاز دارند چیزی ببیند و تجربه کنند. آن‌ها باید بتوانند برای مدتی هم که شده از این جهان بیرون بیایند. این فیلم سطح‌هایی مختلف و چیزهای زیادی برای هضم و درک کردن دارد. برای تماشای واکنش مردم به آن آرام و قرار ندارم.»

ببینید: ‌جدیدترین تیزر فیلم Tenet به بهانه‌ی اکران در چین

Ludwig Goransson Talks about Tenet Music Composing

Christopher Nolan‘s “Tenet” remains one of the most anticipated films of the year. Nevermind the delays. Forget the uncertainty. Nolan’s film looks to be a doozy, and if its composer’s latest comments are to be believed, this is a movie that demands to be viewed from a multiplex seat. Speaking with Deadline, composer Ludwig Goransson also opened up about “Tenet,” saying: “It’s definitely been interesting to see how it all develops, and out of everything I’ve worked on, this is definitely an experience that you need to have in the theater. It seems like they’re opening up the theaters internationally first, and I think people need something like this right now. They need to watch something and experience something, to also be able to kind of get away for a little bit. There’s so many levels to it, and so much to take in. I can’t wait to see how people react to it.”

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

1,765 بازدید کلی, 456 بازدید امروز

ادامه مطلب

خبر

ایمی سایمتز از «او فردا می‌میرد» می‌گوید: این فیلم ثمره‌ی خندیدن به ترس‌های خودم است! | Amy Seimetz talks about She Dies Tomorrow

ایمی سایمتز او فردا می میرد

آرت‌تاکس – گروه سینمای جهان: ایمی سایمتز در گفت‌وگویی از نحوه‌ی شکل‌گیری دومین ساخته‌اش فیلم «او فردا می میرد» می‌گوید

ایمی سایمتز از «او فردا می میرد» می‌گوید: این فیلم ثمره‌ی خندیدن به ترس‌های خودم است!

ایمی سایمتز پس از هشت سال دومین فیلم بلند خود را با عنوان «او فردا می‌میرد» ساخته است. این فیلم هم مانند فیلم پیشین او شما را به منظره‌ای رویایی و فریبنده می‌برند که در آن شخصیت‌هایی غیر قابل اعتماد وجود دارند که هر کاری از دستشان برمی‌آید.

او درباره‌ی این فیلم می‌گوید: «من عمداً با المان‌ها و ابزارهای ژانر وحشت، مخصوصاً طراحی و ساختمان صدا و بالا بردن تنش، بازی کردم. این یک فیلم هیولایی است بدون این که هیولایی را ببینید و هم‌زمان با کمدی نیز ترکیب شده است. شاید بیش‌تر به این خاطر است که این یک فیلم شخصی است و اضطراب‌های خودم را کندوکاو می‌کند. من همیشه اولین کسی هستم که به ترس وجودی‌ام می‌خندم اما زمانی که این احساسات را درون خودم حس می‌کنم می‌بینم به شدت واقعی و وحشت‌ناک‌اند. برای همین به ناچار از جلد خودم بیرون می‌آیم و می‌گویم: «اگر تو این اضطراب را نداشتی، این فیلم خنده‌داری برای دیدن بود.»»

ببینید: تریلر فیلم «او فردا می‌میرد» ساخته‌ی ایمی سایمتز

Amy Seimetz talks about She Dies Tomorrow

Amy Seimetz has made “She Dies Tomorrow”, her second feature film after eight years. Like her previous film, this one pulls you into an off kilter, menacing dreamscape where unreliable characters are capable of doing just about anything. This is the first COVID-19 era thriller ever made. “I was intentionally playing around with horror elements and tools,” she said. “Specifically in sound design and structure, and ratcheting up tension. It’s a monster movie without ever seeing the monster, and blending that with comedy. Mostly because the film itself is personal; it explores my own anxiety. I’m always the first person to laugh at my own existential fear, when I feel those emotions, they are very real and horrifying. Inevitably, I sort of pop out of myself, saying, ‘If you weren’t going through this anxiety, it would be funny to look at.’”

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

2,908 بازدید کلی, 479 بازدید امروز

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها