art-951103212

نمایش «مستاجر» ستاره امینیان به روایت کارگردان و بازیگرانش

گزارش آرت‌تاکس از اجرای جشنواره‌ای نمایش «مستاجر» ستاره امینیان + گفت‌وگو با مرتضی اسماعیل‌کاشی، بی‌تا معیریان و کارگردان نمایش

نمایش «مستاجر» ستاره امینیان که او در آن نویسنده، طراح و کارگردان است از رمان مستاجر نوشته رولان توپور برگرفته شده.

داستان فردی به نام «ترلکوفسکی»، که وارد یک آپارتمان می‌شود بی‌خبر از آن‌که مستأجر قبلی آن، زنی به نام «سیمون شول»، خود را از پنجره خانه به بیرون پرت کرده است. تهیه کننده این اثر نورالدین حیدری ماهر است.

 

از خلال حرف‌های عوامل نمایش «مستاجر» ستاره امینیان

 

ستاره امینیان: تماشاگر، تماشاچی نیست. پسوند “گر” دارد یعنی کار انجام می‌دهد؛ پس اصلا موافق نیستم که باید حتما لذت ببرد. تئاتر من در حوزه هنر رادیکال است. هنر رادیکال کارش این نیست که به مردم فحش بدهد، کارش تلنگر و نهیب است. قرار نیست زیر کولر بنشینیم، استیک بخوریم و تئاتر هم که ببینیم فقط لذت ببریم. همه نباید ما را دوست داشته باشند. سال ۲۰۰۸ کاری را در برلین دیدم. در آن نمایش ما را بستند و در سالن انداختند و ما نمی‌دانستیم چه اتفاقی قرار است برایمان بیفتد. تعدادمخاطب برای من مهم نیست و من تئاتر فروش نیستم!

 

رحیم نوروزی: ما اگر می‌خواستیم دیده شویم یک ارابه بر می‌داشتیم و به پارک می‌رفتیم. اونجا بیشتر دیده می‌شدیم. این کاری است که تماشاگر انتخاب می‌کند. چرا همه تئاترها باید همه تماشاگرها را پوشش بدهد. روزی که نورالدین حیدری ماهر با من صحبت کرد گفت این کار نمی‌فروشد و برای من هیچ سودی ندارد. پولی برای شما ندارد، ما دنبال یک فیدبک هستیم. کارگردان باسوادی است و می‌داند چه کاری می‌خواهد انجام بدهد. ما با این پیش فرض کار کردیم. نمایشی مانند “مرگ فروشنده” را هم شروع می‌کنیم،نمی‌دانیم برگشت مالی دارد یا نه.

سمیرا طلوعی: وقتی برای حضور در این نمایش انتخاب شدم اولین چیزی که به ذهنم آمد این است که چگونه درس‌های اسماعیل کاشی را پس بدهم تا اعتبارش زیر سوال نرد. به‌قول آقای نوروزی ما عادت به گروهی کار کردن داریم. یاد گرفتیم وقتی برای چیدن صحنه می‌رویم خودمان همه چیز را آماده کنیم. اینها اضافه بر حس یک فرد علاقه‌مند به هنر بازیگری است. خیلی از بازیگرها شاید با آن کنار نیایند، ولی ما لذت بردیم و امیدوارم کارگردان کم کاری ما را ببخشد.

سعید اویسی: اولین جلسه تمرین رفتیم و متن را خواندیم. با آدم‌های نمایش آشنا شدیم. دوسه تا آدم است که من بازی می‌کنم. در فیلم و رمان اصلی این آدم‌ها پرداخت بیشتری دارند ولی این کار برشی از آنها دیده می‌شود. که در نمایش ستاره شکلی کامل شده اند و در ترکیب‌بندی کلی مفهوم خودشان را پیدا می‌کند. گفتم چه کار کنم که این افراد درست دیده شوند و تک بعدی نباشند. من با هیجان آمدم ولی ستاره اضافه‌های من را حذف کرد و به چیزی رسیدیم که الان می‌بینید.

/تلخیص متن از هنر آنلاین/

لینک کوتاه:

شاید این ها را نیز دوست داشته باشید

دیدگاه شما چیست ؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *