با ما همراه باشید

گزارش اختصاصی آرت‌تاکس را از کنسرت گروه موسیقی فولکلور داتام ببینید.

گروه موسیقی فولکلور داتام بهار ۱۳۹۶ هم در تهران و این‌بار در سالن فرهنگسرای نیاوران روی صحنه رفت و به اجرای قطعات موسیقی محلی شهرهای مختلف ایران پرداخت.

گروه موسیقی فولکلور داتام تلفیقی از موسیقی سنتی فارسی و محلی لری و کردی را انجام می‌دهد. این گروه به سرپرستی آنارام زهرایی و با صدای امیر رفعتی و آنارام زهرایی روی صحنه می‌رود.

موسیقی

نقد آلبوم No.6 Collaborations Project | یک دست صدا ندارد

نقد آلبوم No.6 Collaborations Project

منتقد ورایتی، کریس ویلمن، در نقد آلبوم No.6 Collaborations Project می‌گوید:

«یک دست صدا ندارد» شاید این جمله‌ای باشد که امروزه در مورد موسیقی پاپ معاصر بتوان به کار برد. اکثر تک‌آهنگ‌هایی که در حال حاضر با استقبال مخاطبین رو‌به‌رو می‌شوند، حاصل همکاری دونفره هستند و عبارت: «با حضور…» در اسم‌شان به چشم می‌خورد. حالا در آلبوم جدید اد شیرن به نام «پروژه‌ی همکاری‌ شماره‌ی ۶»، با ۱۵ ترانه روبه‌رو هستیم که در تک‌تک‌شان هنرمند دیگری هم حضور دارد. هدف از این آلبوم شاید نشان دادن روحیه‌ی تیمی و موفقیت حاصل از آن باشد، اما در این مورد طور دیگری‌ست: به نظر نمی‌آید دو نفر مشارکت کننده حتا برای ثانیه‌ای در یک اتاق کنار هم بوده باشند! هیچ نشانه‌ای از شیمی معقول بین افراد دیده نمی‌شود.

در کنار نقد آلبوم No.6 Collaborations Project ببینید:

ترانه‌ی «شکل تو» از زبان اد شیرن و دیگر سازندگان

افراد زیبا در پروژه‌ی همکاری شماره ۶

البته باید گفت که خالید رابینسون انتخاب مناسبی برای اولین آهنگ یعنی «افراد زیبا» بوده، چرا که هر دوی آن‌ها نمی‌خواهند در تله‌های سلبریتی‌ بودن و زرق و برق‌ آن گیر بیافتند. اما باز هم این چندمین بار است که اد شیرن از ستاره‌های هیپ‌هاپ کمک گرفته تا در مورد چنین مسائلی بخوانند، بنابراین با چیز جدیدی روبه‌رو نیستیم. این ترانه در مورد این است که آن‌ها نباید به یکی از افراد زیبا یا همان سلبریتی‌های پر زرق‌وبرق تبدیل شوند. اما اگر واقعن همین‌طور است، چرا در آهنگ‌های بعدی دقیقن خلافش را می‌شنویم؟ در یکی دیگر از ترانه‌ها با حضور دیو و پائولو لندرا می‌شنویم که در مورد ولگردی برای خرید کردن از برند شنل و فشنیستا بودن صحبت می‌کنند!

در کنار نقد آلبوم No.6 Collaborations Project ببینید:

اد شیرن، همیش پتل، لیلی جیمز و بویل از فیلم دیروز می‌گویند

آلبومی بعد از ازدواج!

در این آلبوم، حضور هنرمندان زن پررنگ‌تر به نظر می‌رسد. هنرمندانی از جمله کامیلا کابیو، یبا، الا مای و هر در این آلبوم با او همکاری کرده‌ اند. شیرن در جاهایی از آلبوم به مسائل شخصی زندگی‌اش هم اشاره می‌کند. برای مثال آهنگ: «پولت رو نمی‌خوام» گریزی به ازدواج اخیرش با شری سیبرن می‌زند و هر در واقع نماینده‌ی همسرش است. اما کاش برای چنین موضوع و شخص مهمی، چیزی بیش‌تر از چند جمله از جانب خواننده‌ی زن می‌شنیدیم.

این آش زیادی شور است!

نمی‌توان این حقیقت را انکار کرد که آلبوم نقاط قوتی هم دارد، مانند ترانه‌هایی که حاصل همکاری با چنس د رپر و تراویس اسکات هستند. شاید اد شیرن می‌خواسته نشان دهد که اگر بخواهد می‌تواند آلبومی پر از آهنگ‌هایی مثل «شکل تو» بسازد، اما باید گفت که گاهی «آشپز که دو تا شد، آش یا شور می‌‌شود یا بی‌نمک!»

 

ترجمه از فرگل سیف‌اللهی

ادامه مطلب

موسیقی

از آریانا گرانده تا بیلی آیلیش | با بهترین آلبوم‌های موسیقی سال ۲۰۱۹ آشنا شوید

بهترین آلبوم های موسیقی سال ۲۰۱۹

مانند سال پیش، دنیای موسیقی را در سال ۲۰۱۹ می‌توانیم ناآرام و شلوغ بدانیم که ذائقه شنونده را دائمن تغییر می‌دهد. روزگار ناآرام  هنر ناآرام می‌آفریند؛ گویی بار دیگر پا به دهه‌ی شصت گذاشتیم و از هنر آن دوران الهام گرفته‌ایم. برای دیدن بهترین آلبوم های موسیقی سال ۲۰۱۹ با ما همراه باشید:

بیلی آیلیش «وقتی همه می‌خوابیم، کجا می‌رویم؟»

آیلیشِ ۱۷ ساله در اولین آلبومش تمام وجوه را نشان می‌دهد: خنده‌دار، افسرده، عجیب و غریب، خشن، معصوم و … و خوشبختانه به نحو احسنت آهنگ‌هایش را ساخته. شاید در این آلبوم خبری از گیتار نباشد اما در باطنش، اثر راک اند رول بسیار خوبی است.

 در کنار بهترین آلبوم های موسیقی سال ۲۰۱۹ ببینید: اد شیرن از ساخت ترانه‌ی shape of you می‌گوید

آریانا گرانده «ممنون، دوست‌پسر بعدی»

در کمتر از شش ماه پس از آلبوم قبلی‌اش، گرانده به شکل غیرمنتظره‌ای آلبوم بعدی را منتشر کرد اما کار او به هیچ وجه عجولانه و سرسری نیست. اگر ستاره‌های راک اند رول دهه‌ی۶۰، از پس تولید آلبوم‌های پشت سر هم بربیایند، چرا ستاره‌ی پاپ موفقی مانند گرانده در این کار موفق نباشد؟

 در کنار بهترین آلبوم های موسیقی سال ۲۰۱۹ ببینید: به بهانه‌ی بیست‌وپنجمین سال‌مرگ کرت کوبین | همان‌طور که هستی بیا

لیزو «چون دوستت دارم»

لیزو، به عنوان یکی از ستاره‌های مدرن دنیای آراندبی، در آلبوم جدیدش توانسته ارزش تولیدی ساخته‌اش را به لطف اولین تولید استودیویی بالا ببرد و جسارت بسیاری در نوشتن آهنگ‌ها داشته باشد. نکته‌ی مهم این که به لطف ضبط آنپلاگد، صدای قدرتمند لیزو از تک آهنگ‌های موسیقی فراتر می‌رود.

مارن موریس «دختر»

سؤالی که در مورد جدیدترین آلبوم خواننده‌ی کانتری مشهور مطرح شده، این است: آیا اصلن می‌توان آن را یک آلبوم کانتری نامید؟ اما موریس با وجود تمایلش در حرکت به سمت و سوی پاپ در برخی آهنگ‌ها، توانسته با قطعاتی روح جنوبی خود را به نمایش بگذارد و شاید برای همین، می‌توان اثر جدید او را نیز در سبک کانتری دانست.

کارن او و دنجر ماوس «لاکس پریما»

همکاری غیرقابل انتظار این دو موزیسین منجر به خلق اثری ارکسترال و در عین حال سینث‌سایزر شده که یادآور آثار گروه دفت پانک است. با وجود تفاوت‌های سبکی، کارن او و دنجر ماوس توانستند به خوبی یک‌دیگر را تکمیل کنند و اثری بیافرینند که در عین آشنا بودنش، نوین است.

راکونترها «غریبه، به ما کمک کن»

بازگشت راکونترها بعد از ده سال، در عین یادآوری خاطرات گروه‌های کلاسیکی چون بیتلز و لنرد اسکینرد، سمت و سوی جدیدی به خود می‌گیرد. جک وایت، رهبر گروه، در بازگشتش گیتار را با چنان شدتی می‌نوازد تا ما به اعماق نوستالژی‌های قدیمی پرتاب نشویم. این آلبوم دقیقن همان آلبوم راک اند رول پرسروصدایی است که ۲۰۱۹ به آن نیاز داشت.

مارک رانسون «احساسات آخر شبی»

پس از موفقیت «فانک بالاشهری» و همکاری با لیدی گاگا در آلبوم «ستاره‌ای متولد شده»، این تهیه‌کننده‌ی موسیقی با گردهم‌آوری چندین خواننده، از جمله مایلی سایروس و کامیلا کابلو، آلبومی کم سر و صدا با ضرب آرام آفریده که با وجود خواننده‌های مختلفش، روحیه‌ای یک‌دست و کاملن قابل‌باور دارد.

 در کنار بهترین آلبوم های موسیقی سال ۲۰۱۹ ببینید: لیدی گاگا و بردلی کوپر از ساخت آهنگ shallow می‌گویند

بروس اسپرینگستین «ستاره‌های غربی»

آلبوم‌های تکی اسپرینگستین، بیش از حد ساده بودند اما رشد او در دوران کهن‌سالی‌اش یادآور خاطرات فولک پاپ‌های دهه‌ی شصت است. آلبوم بی‌نقص نیست و شاید برخی حرف‌هایش تکراری باشد اما ترکیب لذت ناب و غیرمنتظره‌ی این آلبوم، آن را به راحتی در میان برترین‌های چند اثر اخیرش می‌گذارد.

ومپایر ویک‌اند «پدر عروس»

بازگشت ومپایر ویک‌اند پس از نیم دهه، و پس از فروکشیدن جو موسیقی ایندی راک و البته خروج یکی از اعضای کلیدی گروه، نشان داد که هنوز حرف‌هایی برای گفتن دارند. با افزایش گستره‌ی ژانری‌شان از پانک و آفرو پاپ به نمونه‌های کانتری، پروگرسیو و حتا تکنو، این آلبوم را تبدیل می‌کند به یک ماجراجویی بازیگوشانه

ویز بلاد «تایتانیک برمی‌خیزد»

سبک و سیاق خاص قطعات این آلبوم که به نظر به خود فیلم تایتانیک اشاره دارد، حسی دراماتیک و جدی می‌آفریند. با وجود المان‌های باروک پاپ که آلبوم را اشغال کرده‌اند، این صدای ناتالی مرینگ (همان ویز بلاد) است که او را از تمام منابع الهام احتمالی‌اش جدا می‌کند و نشان می‌دهد رهبر این کشتی چه کسی است.

ادامه مطلب

موسیقی

رهبر ارکستر فیلارمونیک بورلی هیلز از فاصله‌ی موسیقی ما با غرب می‌گوید

مهران تبیانی

مهران تبیانی را شاید همه در ایران نشناسند اما او تا همین یک دهه پیش، در موسیقی ایران فعال بود. با ارکستر «موسیقی نو» پروفسور علیرضا مشایخی به عنوان دستیار، کارش را شروع کرد و به گروه آهنگسازان معاصر تهران پیوست.

او از زمانی که ایران را ترک کرده، ارکستر سمفونی‌های بسیاری را رهبری کرده که از میان آنها می‌توان به «ارکستر سمفونی نیویورک»، «کلورادو» و «سی سان» اشاره کرد. مهران تبیانی این روزها رهبری ارکستر فیلارمونیک بورلی هیلز را که خودش تأسیس کرده بر عهده دارد.

بهزاد عبدی در گفت‌وگو با آرت‌تاکس: به خودم فکر می‌کنم نه مخاطب!

باید فاصله‌مان را با موسیقی غرب بپذیریم

تبیانی در گفت‌وگویش با آرت‌تاکس دلیل بازگشتش به ایارن را عشق به کشوش می‌داند. او که برای برگزاری مسترکلاسی به تهران آمده خبر می‌دهد در ژانویه‌ی سال ۲۰۲۰ قرار است رهبر مهمان ارکستر سمفونیک تهران باشد.

 بیست‌وپنجمین سال‌مرگ کرت کوبین | همان‌طور که هستی بیا

مهران تبیانی معتقد است که یکی از مشکلات ما در حوزه‌ی موسیقی کمبود نیروی انسانی‌ست و باید به تربیت افراد در این حوزه بپردازیم. او فاصله میان ارکسترهای ایارنی و غربی را غیرقابل انکار نمی‌داند و به نظرش امری طبیعی‌ست چرا که آن‌ها نزدیک هزار سال قبل از ما کار را در این زمینه شروع کرده‌اند.

رامین جوادی از ساخت موسیقی بازی تاج‌وتخت می‌گوید

این گفت‌وگو نکات جذاب دیگری هم دارد.

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها