با ما همراه باشید
نقد فیلم Dolemite Is My Name نقد فیلم Dolemite Is My Name

سینمای جهان

نقد فیلم Dolemite Is My Name از نگاه منتقد ورایتی | جاه‌طلب اما بی‌استعداد

ترجمه اختصاصی از آرت‌تاکس: نقد فیلم Dolemite Is My Name ساخته‌ی کریگ برو با بازی ادی مورفی از نگاه اوون گلیبرمن منتقد ورایتی

جاه‌طلب اما بی‌استعداد

همان طور که عنوان نشان می‌دهد، «دولمایت اسم من است» یک موفقیت فوق‌العاده است. این فیلم داستان کاملن واقعی و بی‌باکانه‌ی فیلم فراتر از حد معمول و بی حد و مرز «دولمایت» (۱۹۷۵)، یکی از موفق‌ترین فیلم‌های سینمای تجاری سیاه‌پوستان در دهه‌ی ۷۰، و چگونگی خلق این اثر را روایت می‌کند. فیلم داستانش را به گرامی‌داشت جسارت صنعت سرگرمی آفریقایی-آمریکایی تبدیل می‌کند. یک تعریف برای روح، با توجه به تاریخجه‌ی نژادپرستی این کشور، هنر خلق بیشترین چیزها از کمترین چیزهاست. غذای روح از این نکته به وجود آمد که به بردگان کمترین برش‌های گوشت داده می‌شد. آن‌ها این برش‌های دور ریختنی را به بزرگترین غذای خانگی آمریکا تبدیل کردند. رودی ری مور، که ادی مورفی با پررویی و وراجی پایان‌ناپذیر (و اضافه کردن کمی خوشمزگی) آن را بازی می‌کند، نیز با نسخه‌ی خودش از این دورریختنی‌ها روبه‌روست. او آرزو دارد که یک ستاره شود اما چیزی که از هر زاویه‌ی دیدی کم دارد استعداد است.

در کنار نقد فیلم Dolemite Is My Name بخوانید:

نقد فیلم ژوکر از نگاه منتقد ایندی‌وایر

مردی که وجود نداشت!

دهه‌ی ۱۹۷۰ است و رودی کارمند یک مغازه‌ی فروش صفحه‌ی گرامافون در لس‌آنجلس در اواسط دهه‌ی پنجم زندگی است که چندین بار با صنعت سرگرمی سر و کار داشته. او چند تک آهنگ در ژانر آر اند بی  در دهه‌ی ۵۰ و اوایل دهه‌ی ۶۰ ضبط کرده و در چند کمدی نیز بازی کرده. ولی او اکنون به عنوان میزبان اصلی برنامه‌ها در یک کلوپ شبانه در لس آنجلس کار می‌کند که در آن‌جا اگر خوش شانس باشد می‌تواند هر شب پنج دقیقه اجرا داشته باشد و هیچ کس هیچ اهمیتی به جوک‌های ضعیف او نمی‌دهد. او کسی است که هیچ وقت وجود نداشته، کسی که ماروین گی و رد فاکس را برای این که آن قدر خوش شانس بودند که به موفقیت‌هایی که لایق رودی بود رسیدند نقد می کند.

ابرقهرمانی تو خالی

رودی بر خلاف ستارگانی که بهشان حسودی می‌کند یک هنرمند نیست. ولی او جاه‌طلبی نترس است که همواره به خود فشار می‌آورد تا خود را با هیچ چیزی بزرگ نشان دهد (این هم به نحوی استعداد است). بعد از این که هنرپیشه‌ای بی‌خانمان به مغازه‌ی صفحه فروشی می‌آید و درباره‌ی «تاریخ آفریقایی-آمریکایی» و افسانه‌ی دولمایت سخنرانی کرد، رودی ایده‌ای به ذهنش رسید. او یک شب با «خردمندان مشروب فروشی‌ها» (یعنی ولگردها) می‌گردد و لحن توهین‌آمیز آن‌ها را با حقه‌ای به یک نمایش تبدیل می‌کند. رودی به سراغ کمد لباسش می‌رود و ژاکتی سبز را که انگار از پارچه‌ی مبلی قدیمی ساخته شده پیدا می‌کند، کلاه گیسی که شبیه فر «جری کِرل» به سر می‌گذارد و به عنوان پااندازی به نام دولمایت که داستان‌هایی را در ریتمی غیر قابل چاپ روایت می‌کند به روی صحنه می‌رود. حال که رودی پشت یک «شخصیت» پنهان شده، اعتماد به نفس یک ابرقهرمان را به دست می‌آورد.

با یک ادی مورفی درخشان طرفیم

ادی مورفی نقش رودی را به عنوان یک تبلیغ کننده‌ی فقیر ولی باارزش کارناوال‌ها با غروری منحصر به خودش بازی می‌کند. وقتی رودی روی صحنه می‌ایستد و با فریاد تمام شعرهای خود را می‌خواند شما از فرط شادی دیوانه‌وار خواهید خندید. ولی مورفی به رودی عطشی می‌بخشد که فراتر از موفقیت است. او یک بازنده‌ی میانسال است که هیچ ندارد و می‌خواهد که یک ستاره شود تا بتواند وجود داشته باشد. او به خاطر موانع درونی نژادپرستانه‌ی سیستم آمریکایی فرصت‌های کمی دارد ولی نحوه‌ی موفقیت او تنها در آمریکا می‌تواند رخ دهد. او هیچ را می‌گیرد و از آن چیزی می‌سازد.

کارگردانی «دولمایت اسم من است» بر عهده‌ی کریگ برو، کارگردان بااستعداد «شتاب و طغیان» و «ناله‌ی مار سیاه»، بوده و با این که او در این فیلم کار خارق‌العاده‌ای انجام می‌دهد اما مولفان حقیقی فیلم لری کارازوسکی و اسکات الکساندر، تیم فیلم‌نامه‌نویسی که ژانری را که فکر کنم آن را زندگی‌نامه‌هایی درباره‌ی افرادی که درباره‌ی آن‌ها زندگی‌نامه نخواهید ساخت بنامم خلق کردند و پس از ۲۵ سال در آن متخصص شده‌اند، هستند. افرادی مانند ادوارد د. وود پسر، لری فلینت، اندی کافمن و مارگارت کین.

فیلمی کم‌مخاطب

هر چه‌قدر هم «دولمایت اسم من است» خوش‌ساخت باشد، این فیلم ،با زمانی نزدیک به دو ساعت ، بیش از حد ادامه می‌یابد و بر اساس تجربیات پیشین فیلمی مانند «اد وود» شک دارم که مخاطب گسترده‌ای پیدا کند. (البته این فیلم محصول نت‌فلیکس است و از تعداد مخاطبینش بی‌خبریم)‌ با این حال این فیلم داستانی را بازگو می‌کند که هم‌زمان الهام‌بخش و پرسر و صداست. رودی به نحوی خنده‌دار مانند یک مدیر استودیوی فاسد فکر می‌کند (او انفجارهای بیشتر، فانتزی بیشتر و اکشن بیشتر می‌خواهد!). اما حتی وقتی فیلم او کامل می‌شود، باید برای انتشار آن نیز مبارزه کند. سرنوشت تمام حرفه‌ی کاری او وابسته به یک نمایش سرپوشیده‌ی نیمه‌شب در ایندیاناپولیس است. بقیه‌ی فیلم تنها تاریخی جذاب است. «دولمایت» ۱۰ میلیون دلار (معادل ۵۰ میلیون دلار امروز) درآمد کسب کرد و آن طور که اکران «دولمایت نام من است» نشان می‌دهد، مخاطبان به آن و با آن خندیدند. رودی ری مور در لباس پااندازی‌اش غریزه‌ای برای مبالغه‌ دارد که در عین دروغی بودنش صادقانه است. و علاقه‌ی او به زوج‌های حرفه‌ای او را همراه با محمد علی کلی به یکی از پیش‌گامان رپ تبدیل کرد. این‌ها میراث بدی برای کسی که آشغالی تجملاتی ساخت ولی روه خود را در آن دمید نیست.

.

نویسنده: اوون گلایبرمن، منتقد ورایتی

مترجم: پویا مشهدی محمدرضا

آنونس

تریلر فیلم Survive the Night / شب را زنده بمان | هم‌کاری بروس ویلیس با کارگردان ایرانی

تریلر فیلم Survive the Night

زیرنویس فارسی اختصاصی از آرت‌تاکس: تریلر فیلم «Survive the Night/شب را زنده بمان» را به کارگردانی مت اسکندری و بازی بروس ویلیس و چد مایکل مورای با کیفیت دل‌خواه‌تان ببینید.

در کنار تماشای تریلر فیلم Survive the Night ، از آن بیشتر بدانید:

مهم‌ترین نکته‌ی فیلم شب را زنده بمان به کارگردانش، مت اسکندری برمی‌گردد که در کودکی از ایران به آمریکا مهاجرت کرد و چندین فیلم شاخص از جمله عمق دوازده فوتی و مرکز تروما اشاره کرد.

در کنار تماشای تریلر Survive the Night ببینید:

تریلر فیلم «Peninsula / شبه‌جزیره» | چهار سال پس از «قطار به بوسان»

در این اکشن تریلر، بروس ویلیس باز هم با اسکندری همراه شده و نقش پدر شخصیت اصلی را دارد. پسر او که چد مایکل مورای (ریوردیل) در قالبش قرار گرفته، دکتری است مطرود شده که از شغلش کناره‌گیری کرده است. اما ناگهان یک شب، دو راهزن که یکی حین دزدی به شدت زخمی شده، به خانه‌ی او رفته و خانواده‌اش را گروگان می‌گیرند تا او، راهزن مصدوم را مداوا کند.

بیست و دوم ماه می می‌توانید این فیلم را به شکل دیجیتالی ببینید.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

آنونس

تریلر فیلم Intrigo: Dear Agnes با بازی جما چان و کارلا جوری

تریلر فیلم Intrigo: Dear Agnes

زیرنویس فارسی اختصاصی از آرت‌تاکس: تریلر فیلم Intrigo: Dear Agnes را به کارگردانی دنیل آلفردسون و بازی جما چان، کارلا جوری، جیمی سیوس، جان سشنز و جیسون وونگ با کیفیت دل‌خواه‌تان ببینید.

در کنار تماشای تریلر فیلم Intrigo: Dear Agnes ، از آن بیشتر بدانید:

 

در کنار تماشای تریلر Intrigo: Dear Agnes ببینید:

تریلر فیلم «Peninsula / شبه‌جزیره» | چهار سال پس از «قطار به بوسان»

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

سینمای جهان

گفت‌وگو با ستاره‌های فیلم Heat | صحنه‌های بی‌نقص تنها یک‌بار تکرار می‌شوند

فیلم Heat

زیرنویس فارسی اختصاصی: گفت‌وگوی جذاب و دیدنی کریستوفر نولان با ستاره‌های فیلم Heat: کارگردان (مایکل مان) و بازیگران (رابرت د نیرو و آل پاچینو) با کیفیت دل‌خواه‌تان در آرت‌تاکس

صحنه‌های بی‌نقص تنها یک‌بار تکرار می‌شوند

مایکل مان: ما برای صحنه‌ها تمرین می‌کردیم، اما در مورد اون صحنه‌ی کافی‌شاپ صحبت کردیم و همه با هم تصمیم گرفتیم که فقط در موردش بحث کنیم و اجرا رو بذاریم برای زمان فیلم‌برداری. تنها صحنه‌ای بود که چنین کاری کردیم. من نمی‌خواستم تمرین کنن که یه موقع حس کنم حیف شد فیلم‌برداری نکردیم. فاجعه می‌شد. نمی‌خواستم چیزی رو از دست بدم، چون به نظرم هر چیزی یک بار بی‌نقص می‌شه و هیچ‌وقت دوباره صد درصد عالی نمی‌شه. فقط یه بار صد درصد می‌شه و این اتفاق باید جلوی دوربین بیافته.

در کنار تماشای گفت‌وگو با ستاره‌های فیلم Heat ببینید:

۲۵ سالگی پالپ فیکشن | تارانتینو و بازیگرانش از خلق این اثر ماندگار می‌گویند

رابرت دنیرو: فیلم‌برداری رو دیر شروع کردیم. البته جزئیات صحنه و دوربین و یه سری کارها رو انجام داده بودیم اما تا بعد از شام شروع نکردیم و ساعت تقریبن یک نیمه‌شب شده بود. منم عاشق این صحنه بودم و می‌خواستم تا جای ممکن بی‌نقص باشه. برای همین یه کم ناراحت بودم که مجبور بودیم انقدر دیر و نیمه‌شب شروع کنیم، اما بالاخره قال قضیه رو کندیم و خوب هم بود.

آل پاچینو: یکی از چیزهایی که تحسین می‌کنم و دنبالش می‌کنم، اینه که اگه خودت یا اطرافیانت درست تمرین کردن رو بلد نباشین، تمرین کردن فایده‌ای نخواهد داشت. در اون صورت فرقی با تمرین نکردن یا کم تمرین کردن نداره. تمرین یه روش مشخصه که آدم‌ها ممکنه باهاش ارتباط برقرار کنن یا نکنن و بعضی بازیگرها این‌طوری‌ان. البته ممکنه بازیگرهای فوق‌العاده‌ای باشن، فقط نمی‌خوان تمرین کنن.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها