با ما همراه باشید
نقد فیلم Parasite نقد فیلم Parasite

سینمای جهان

نقد فیلم Parasite به روایت گل‌بو فیوضی | آن‌ها بو می‌دهند!

نوشته‌ی گل بو فیوضی، در نقد فیلم Parasite ، به کارگردانی بونگ جون-هو، فیلمی که توانست نخل طلای بهترین فیلم را از آن خود کند

آن‌ها بو می‌دهند

«انگل» آخرین ساخته‌ی بونگ جون-هو فیلم‌ساز کره‌ای‌ست که پیش از این با دو فیلم «خاطرات قتل» و «برف‌شکن» مخاطب را با جهان میان‌ژانری و منحصر به فردش آشنا کرده است. فیلم تازه نیز امتداد تکامل‌یافته‌ی همان قبلی‌هاست. او قابلیت غریبی دارد در خلق فضایی که وام‌دار تمام و کمال جهان زیسته‌ی پشت اثر است. کمدی و درام را به هم می‌آمیزد و به اسلشر و ماجراهایی معمایی برای حل یک قتل می‌رسد. هر سکانسی در ژانری اتفاق می‌افتد و در نهایت تمام این‌ها منجر به خلق جهانی باورپذیر، قهرآلود، خشن و بیش‌ از همه جبار می‌شود. جهانی که خود زندگی‌ست؛ کمی شوخ‌طبعانه، کمی وحشیانه.

در کنار نقد فیلم Parasite ببینید:

تریلر فیلم parasite / انگل | برنده‌ی نخل طلای کن ۲۰۱۹ + نقد فیلم بونگ جون‌هو

جهان فیلم‌های جون-هو جهان پذیرش است. تو هر چه‌قدر دست‌وپا بزنی، محکوم به زیستن در طبقه‌ای هستی که در آن به‌دنیا آمده‌ای. تو می‌توانی یک نابغه‌ی خارق‌العاده باشی اما محکوم به قواعد طبقه. هر چه هم بالا بروی در نهایت آن طبقه‌ی توست که مدل زندگی‌ات را تعیین خواهد کرد. در مواجهه‌ی ساختاری با اثر، چیزی که بیش از همه به‌خاطرم آمد، مقاله‌ی بارت درباره‌ی ایفل بود. اگر طبقه را جایگزین ایفل کنیم با تمام مختصات آن، یعنی نشانه‌ای باشد از جهان مدرن و مردمان مدرن این جهان در شهرهایی پیشرفته، آن‌چه همواره و از هر کجای زندگی سرک می‌کشد و‌ خودش را خواسته و ناخواسته، با دلیل و بی‌دلیل به چشم ما فرو می‌کند، طبقه است. و تنها زمانی می‌توانی برای مدتی کوتاه از شر آن خلاص شده باشی که خودت را به دل آن بیندازی؛ درست مثل نشستن در رستوران‌های زیر ایفل که به انسان مجال ندیدنش را می‌دهد. این‌جا هم جون-هو مخاطبش را این‌طور گول می‌زند و نوید رستگاری و فرار از کثافت چسبناک طبقه‌ای را می‌دهد که قرار است کمی بعدتر و در انتهای فیلم آدم‌ها آلوده‌تر و شکست‌خورده‌تر تا زانو در آن فرو رفته باشند.

در کنار نقد فیلم Parasite ببینید:

فوتوکال فیلم انگل

از سویی دیگر رابطه‌ای دوسویه بین انسان و طبقه نیز وجود دارد. دیالکتیک زیستن و زیسته شدن. زمانی‌که آن‌ها در دل هم مدام نقش‌ها را تغییر می‌دهند و بازی شروع می‌شود. وسوسه‌ی پول در آوردن برای استیصال خانواده‌ای چهارنفره که در زیرزمینی محقر زندگی می‌کنند همه‌ی تقلای آن‌هاست برای زنده ماندن، به هر شکلی. بنابراین کیفیت زندگی همین‌جا حذف می‌شود و فرآیندی شروع می‌شود که خانواده می‌خواهند به هر قیمتی خود را نگه دارند. در اولین پیشنهاد و اولین موقعیت، هرکدام از آن‌ها که به‌شکل حیرت‌آوری در مهارت‌های خود متبحر هستند، به طرز وحشیانه‌ای عمل‌گرا می‌شوند و تمام ترفندهای تمام سال‌های زندگی خود را رو می‌کنند تا از این موقعیت بهترین استفاده را در جهت تغییر شرایط کنند. همه چیز به شکل هولناکی خوب پیش می‌رود. اعضای خانواده یکی یکی وارد بازی می‌شوند. انتخاب در جنس موسیقی فیلم شگفت‌انگیز است. سکانس‌هایی نامتعارف با موسیقی کلاسیک که به رقص در شبی نحس می‌ماند؛ زیبا اما نفرین‌شده. ترکیبی از بی‌قراری و‌ شور را در سکانس‌هایی به دل می‌اندازد و اگرچه مسیر کلی داستان را حدس می‌زنی اما هرگز باورت نمی‌شود قرار است این نظم و سرخوشی به چه آشفتگی و مصیبتی برسد.

در کنار نقد فیلم Parasite ببینید:

نشست خبری فیلم انگل | نگاه زیرکانه به جامعه

در سکانسی که تمام اعضا خانواده باز دور هم جمع شده‌اند، این‌بار نه دیگر در آن زیرزمین همیشگی، سودای تغییر طبقه هم‌زمان در دل آن‌ها و مخاطب پررنگ می‌شود. شبی در خانه‌ای مرفه چهارتایی مقابل پنجره‌ای قدی رو به باغ، سرخوش در سر رویا می‌پرورانند که زنگی به‌صدا در می‌آید. فیلم که تا این‌جا پر شتاب و خوش‌ریتم پیش آمده حالا به سراشیبی و دلهره می‌افتد. پلان به پلان اضطراب و ترس و غم بیش‌تر به هم می‌آمیزد و دست آن‌ها خالی‌تر می‌شود. در همین لحظات هم اما کارگردان طنزش را کنار نگذاشته. آدم‌هایی که تا این‌جای داستان فقط برای کمی بیش‌تر زنده‌ماندن خود می‌جنگیدند حالا دست به هر کاری می‌زنند اما نه دیگر برای کمی چشیدن طعم آسایش؛ که راهی جز جنایت ندارند. از خشونت آن‌ها خنده‌ات می‌گیرد و می‌ترسی و از ترس خودت باز خنده‌ات می‌گیرد و وقتی به خودت می‌آیی می‌بینی شده‌ای یکی از آن‌ها که شاید حتا دوستشان نداشته باشی اما برایت مهم شده‌اند. تو هم جان می‌دهی پای زندگی هر کدام‌شان.

در کنار نقد فیلم Parasite ببینید:

نقد فیلم انگل از نگاه منتقدان ورایتی و گاردین

همین‌جاست که طبقه، باز یکی دیگر از خصوصیات خودش را رو‌ می‌کند. برای اولین بار مرد ثروتمندی که تمام چهار نفر خانواده در استخدام او هستند، از بوی پدر خانواده حرف می‌زند. بویی که معتقد است بوی متروهاست. بوی دوری که آن‌ها مدت‌هاست تجربه‌اش نکرده‌اند. بوی طبقه‌، بوی فقر. جایی که بذری کاشته می‌شود در دل پدر که به همراه دختر و پسرش در حال شنیدن این دیالوگ است. و پس از آن، شبی هولناک و بارانی که برای یک طبقه صرفا به کنسلی برنامه‌ی تفریحی آن‌ها در طبیعت ختم می‌شود اما از طبقه‌ای دیگر همه‌ی زندگی‌اش را می‌گیرد. سکانس صبح فردا که تعداد زیادی آدم بی‌خانمان شده را نشان می‌دهد، با یک دیالوگ شروع می‌شود: بهترین نقشه هیچ نقشه‌ای نداشتن است چون زندگی آن‌طور که فکر می‌کنی نخواهد شد.

و حالا زمان انتقام است. وسط جشن و پایکوبی و موسیقی و رنگارنگی بورژوازی، پدر خانواده‌ی فقیر با لباس‌هایی سرخ‌پوستی خون به‌پا می‌کند. و باز به دل اتفاق پناه می‌برد. به زیرزمین خانه‌ای که همه چیز از آن‌جا شروع شده بود. انگل یک آمیب کوچک است که به یک غده‌ی بدخیم متعفن می‌رسد. سودایی بی‌حاصل که به ویرانی ختم می‌شود و می‌توان دید آن بالا مفهومی به نام طبقه ساکت و مقتدر نشسته و ناظر همه چیز است.

سینمای جهان

مصاحبه با عوامل فیلم داستان واقعی دار و دسته‌ی کلی با حضور چارلی هانم و جورج مک‌کی

چارلی هانم

تورنتو ۲۰۱۹: مصاحبه با عوامل فیلم True History of the Kelly Gang، چارلی هانم ، جاستین کورزل و جورج مک‌کی را با زیرنویس فارسی اختصاصی و کیفیت دل‌خواه در آرت‌تاکس ببینید.

جاستین کورزل:

عاشق این شخصیتم. فکر کنم جورج مک‌کی هشت ماه ریشش رو نزد تا دربیاد و از میزان تعهدش نسبت به این نقش تحت تأثیر قرار گرفتم. آره، خیلی دوستش دارم، بازیگر فوق‌العاده‌ای‌یه

جورج مک‌کی:

به شدت افتخار می‌کنم که بخشی از این فیلم بودم. ساخت این فیلم برای همه ارزش زیادی داشت و قبلش از طرفدارای کارهای جاستین بودم. مثلن هیچ‌وقت تجربه‌ی سینمایی مثل شهر برفی نداشتم. بنابراین کار کردن باهاش و عضویت در این تیم و پروسه ارزش زیادی داشت.

در کنار مصاحبه با چارلی هانم و سایر عوامل فیلم داستان واقعی دار و دسته‌ی کلی از صفحه‌ی جشنواره‌ی فیلم تورنتو ۲۰۱۹ دیدن کنید

چارلی هانم:

اون نسخه‌ای رو که هیث لجر بازی کرده بود دیدم. ببینید، این داستانی‌یه که از کهن‌الگوها برداشت شده. تو روایت و حتا تو دنیای واقعی، یک سری الگو داریم که چه‌طور چیزهای مختلفی رو مثل اجزای اساسی داستان‌ها و شخصیت‌ها و تجلی تجربیات انسانی طبقه‌بندی می‌کنیم و یک سری از افراد رو به اون کهن‌الگویی که دارن می‌چسبونیم که تبدیل می‌شن به محور اصلی اون کهن‌الگو. مثلن در استرالیا و کلن اون تیکه‌ی دنیا. کلی تبدیل شد به همون شخصیت گانگستری کلاسیک. چند نفر این هفته این سؤال رو ازم پرسیدن که چرا داستان ند کلی وقتی این همه نشون داده شده، دوباره ساخته بشه.

وقتی روایت رو درک کنین و بتونین تشریحش کنین می‌فهمین که فقط هفت یا هشت، نهایتن نه داستان داریم که دائمن تکرار می‌کنیم. چند روز پیش داشتم قلمروی حیوانات رو می‌دیدم البته دوباره می‌دیدمش، قبلن که دیده بودم ولی به نظرم اومد که داستانش دقیقن عین داستان ند کلی‌یه. این، یکی از اون داستان‌هایی‌یه که دائمن تکرار شدن. حالا این دفعه با جاستین کورزل دوباره روایت می‌کنیم. فیلم‌سازی به حساسیت‌های فیلم‌ساز بستگی داره. جاستین یه کارگردان مؤلف و خاصی‌یه که می‌تونه داستانی که یک میلیون بار روایت شده رو نشون بده و در نهایت تجربه‌ی ارژینالی باشه.

ادامه مطلب

سینمای جهان

نقد فیلم پرنده‌ی سیاه از نگاه هالیوود ریپورتر | فیلمی بر اساس اثری دانمارکی

نقد فیلم Blackbird

تورنتو ۲۰۱۹: نقد فیلم Blackbird ، ساخته‌ی راجر میشل، از نگاه لزلی فلپرین، منتقد هالیوود ریپورتر با ترجمه اختصاصی از آرت‌تاکس

پرنده‌ی سیاه: فیلمی بر اساس اثری دانمارکی

در «پرنده‌ی سیاه»، سوزان ساراندون نقش لیلی را دارد؛ آرشیتکتی رو به موت که می‌خواهد پیش از خودکشی، خانواده‌اش را برای آخرین بار به ویلای کنار دریای دنجش دعوت کند. براساس فیلمی دانمارکی با نام قلب ساکت، در کنار ساراندون ستارگان بسیاری ایفای نقش کرده‌اند از جمله‌ی آن‌ها کیت وینسلت، سم نیل، میا واشیکوفسکا، رین ویلسون و بکس تایلور کلاوس. با نورپردازی طبیعی و گرم، شخصیت‌هایی که وسط حرف هم می‌پرند و موسیقی مناسب، به این ملودراما از هر نظر به آن نگاه کنید، می‌بینید ساخته شده تا در مراسم‌ جوایز به کلیپ‌هایی از فیلم پخش کنند. در تک تک نماها، بازیگران در حال نقش‌آفرینی هستند به خصوص اگر دیالوگی نداشته باشند یا در گوشه‌ای صرفن به حرف‌های دیگران واکنش نشان دهند.

در نتیجه فیلم نهایی گاه به شکل غیر قابل تحملی ازخودراضی است و تلاش می‌کند بیننده‌اش را با گروه بازیگران و نقش‌هایی که ضد تیپ دارند شگفت‌زده کند. از طرفی، ترکیب پیرنگ‌های مختلف گاه سرسری و غیرقابل باورند به خصوص یکی از افشاگری‌هایی که در پرده‌ی آخر رخ می‌دهد و ممکن است روز پایانی این خانواده به کل از هم بپاشد.

در کنار نقد فیلم Blackbird از صفحه‌ی اختصاصی آرت‌تاکس برای جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۱۹ دیدن کنید

نکته‌ی مثبت فیلم: فیلم‌برداری مایک الی

در میان تمام دردسرهایی که فیلم‌نامه سمت شخصیت‌هایش پرت می‌کند، این پرسش پدید می‌آید که هدف فیلم آگاه ساختن مخاطب از سبک زندگی خطرناکی است یا بررسی عمیقی از درام میان دوستان و آشنایان؟ برخلاف آثار قبلی طعنه‌آمیز راجر میشل در مورد خانواده‌هایی با سطح طبقاتی نیمه مرفه مانند مادر و عشق پاینده، پرنده‌ی سیاه آن خودآگاهی را ندارد. به هر صورت آنچه میشل به شدت به آن وارد است، خلق صحنه‌های شامی است که تمامی بازیگران دور میزی کنار هم می‌نشینند. از برخی وجوه، فیلم عملن یک شام خانوادگی طولانی است که داستانش در خانه‌ای مدرن و منحصر به فرد دنبال می‌شود.

البته فیلم فاقد نکات مثبت نیست. برخی صحنه‌هابه لطف فیلم‌برداری درجه‌ یک مایک الی و برداشت‌های مدرن آثار کلاسیک از باخ و موتزارت دیدنی هستند و به شخصیت‌ها عمق می‌دهند. اما در نهایت، سبک زندگی بی‌نقص و لوکس یک درصدی‌ها بزرگ‌ترین نقص فیلم است. آیا هنوز کسی جز برخی شخصیت‌های درام‌های وودی آلن به این شکل زندگی می‌کند؟ وقتی شخصیت ساراندون از گروه می‌خواهد به کارهای عادی‌ای که در آخر هفته انجام می‌دهند ادامه دهند (خواند روزنامه، بررسی بورس و حتا نوشتن نمایش‌نامه!) برخی تماشاگران به این نکته‌ی عجیب می‌رسند که چرا هیچ کدام از این شخصیت‌ها مشغول گشت و گذار در اینستاگرام یا جواب دادن به ایمیل‌های‌شان نیستند در عین آن که در دنیایی شلوغ و مدرن زندگی می‌کنند. شاید دیدن نور آبی موبایل‌ها بر روی صحنه، نورپردازی گرم و خاکی فیلم را خراب می‌کند.

 

لزلی فلپرین، منتقد هالیوود ریپورتر

مترجم: محمد تقوی

ادامه مطلب

آنونس

تریلر فیلم The Laundromat / خانه‌ی پول‌‌شویی | بازگشت سودربرگ به سینمای جریان اصلی

تریلر فیلم The Laundromat

زیرنویس اختصاصی از آرت‌تاکس: تریلر فیلم The Laundromat را به کارگردانی استیون سودربرگ و بازی مریل استریپ، گری اولدمن و آنتونیو باندراس با کیفیت دل‌خواه ببینید

از فیلم «خانه‌ی پول‌شویی» بیش‌تر بدانید:

خانه‌ی پول‌شویی فیلم جدید استیون سودربرگ است. سودربرگ پس از فیلم تجربی دیوانه که تنها با گوشی آیفون فیلم‌برداری شده بود دوباره مسیرش را تا حدی به سمت نظام استودیویی کج کرده و اثری را با کمک اسکات زد برنس، فیلم‌نامه‌نویسی که پیش‌تر با یک‌دیگر عوارض جانبی را ساخته‌اند، مقابل دوربین برده است.

در کنار تریلر فیلم The Laundromat ببینید:

نشست خبری فیلم «خانه‌ی پول‌شویی» با حضور استیون سودربرگ و مریل استریپ

خانه‌ی پول‌شویی داستان الن مارین (با بازی مریل استریپ) است که سفر رویایی اش به بی‌راهه رفته و او را وارد دنیایی پر از معامله‌های شک‌برانگیز می‌کند که همگی به یک مؤسسه‌ی حقوقی در شهر پاناما ختم می‌شوند؛ دفتری که مسئولینش یورگن موساک (با بازی گری الدمن) و رامون فونسکا (با بازی آنتونیو باندراس) است.

در کنار تریلر فیلم The Laundromat ببینید:

صفحه‌ی اختصاصی آرت‌تاکس از جشنواره فیلم ونیز ۲۰۱۹

این فیلم نخستین تجربه‌ی هم‌کاری سودربرگ با نتفلیکس است و در اولین نمایشش در ونیز منتقدان درباره‌اش گفتند:

درام سودبرگ درامی است که با ذهن شما بازی می‌کند. نه به خاطر داستان دقیق و رمزآلودش که با انتظارات مخاطب بازی می‌کند. بلکه چون دارم ژورنالیستی‌ای بر پایه‌ی واقعیت بوده که دنیای جدید فساد اقتصادی برون مرزی را به نمایش می‌گذارد. این فیلمی است که برای تماشای آن باید کلاه تفکرمان را بر سر بگذاریم اما در عین حال از ان فیلمی جذاب ساخته‌است.

در کنار تریلر فیلم The Laundromat ببینید:

نقد فیلم The Laundromat از نگاه اوون گلیبرمن | یک درام ژورنالیستی موفق

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها