با ما همراه باشید

زیرنویس اختصاصی از آرت‌تاکس: در این ویدیو مقاله به بررسی فیلم یک مکان آرام ساخته‌ی جان کرازینسکی خواهیم پرداخت تا از شیوه‌ی ساخت اثری ترسناک بدون وجود عنصر صدا آگاه شویم.

وحشت نهفته در سکوت

چه‌طور می‌شه با اجتناب از صدا، فیلم ترسناک ساخت؟ بیاین به سکانس ابتدایی «یک مکان آرام» نگاهی بندازیم تا ببینیم جان کرازینسکی چه‌طور جهان فیلم رو تعریف می‌کنه و با مهارت، با یک سکانس ده دقیقه‌ای تقریبن بی‌نقص، تنش و اضطراب ایجاد می‌کنه. فقط با یک نوشته و چهار نمای مرتبط، کرازینسکی اولین قاعده‌ی سکانس ابتدایی یک فیلم رو به اجرا درمی‌یاره؛ یعنی تثبیت جهان فیلم.  «یک مکان آرام» این کار رو از طریق نمایش بصری مینیمال انجام می‌ده.

در کنار تماشای بررسی فیلم یک مکان آرام ببینید:

نبوغ فیلم‌نامه‌ی انگل در چیست؟

شاید رندوم به نظر برسن، اما پنج تصویر آغازین فیلم، هر چیزی رو که باید در مورد این دنیا بدونین به شما می‌گن. نوشته‌ی روی صفحه به واقعه‌ای مهم اشاره می‌کنه که قبل از شروع فیلم اتفاق افتاده و سه نمای متوالی بعدی، این رو تأیید می‌کنن و جهانی آخرالزمانی رو نشون می‌دن. در حقیقت، این المان‌های بصری مینیمال همه‌جا هستن؛ از نقاشی بچه‌ای گرفته که به فرازمینی بودن موجودات بیگانه اشاره می‌کنه، تا روزنامه‌ای که به طور مشخص می‌گه که خطر چی‌یه. این‌که ترجیح می‌دن بیرون زندگی کنن تا داخل جایی، باعث رمزآلود شدن فیلم می‌شه و در عین حال، حداقل اطلاعاتی رو فراهم می‌کنه تا بشه داستان فیلم رو دنبال کرد.

برخلاف چیزی که خیلی‌ها فکر می‌کنن، «یک مکان آرام» الهام گرفته از فیلم‌های صامت کلاسیک نیست، بلکه بیش‌تر متأثر از فیلم‌های مدرن بصری‌یه. فیلم‌های صامت به خاطر نداشتن صدا مجبور بودن روی عناصر بصری، احساسات و حرکات اغراق شده تمرکز ‌کنن تا توجه بیننده رو از دست ندن، اما فیلم‌های بصری صدا رو از قصد نادیده می‌گیرن تا به نماهای ساده اما خاص و تدوین تکیه کنن و از طریق تصاویر، اطلاعات رو منتقل کنن.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

15,105 بازدید کلی, 6 بازدید امروز

برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سینماآرت

سبک فیلم‌برداری راجر دیکینز در 1917: پلک‌زدن ممنوع! | Roger Deakins & 1917: Breaking Down the 1917 One-Shot

راجر دیکینز 1917

زیرنویس فارسی اختصاصی از آرت‌تاکس:‌ در این ویدیو نگاهی خواهیم انداخت به شیوه‌ی فیلم برداری راجر دیکینز در فیلم 1917 به کارگردانی سم مندس.

درباره‌ی سبک فیلم‌برداری راجر دیکینز در 1917 | پلک‌زدن ممنوع!

فیلم 1917 حتا پیش از اکرانش شهره‌ی خاص و عام بود. ممکن است بپرسید چرا. خب، کارگردان فیلم، سم مندس همراه مدیر فیلم‌برداری این پروژه، راجر دیکینز قصد ارائه‌ی فیلمی با اجرای سکانس پلان داشتند. اما دیکینز چگونه به این مهم دست یافته؟

مندس می‌گوید 1917 تنها به یک پلان برای خلق مسابقه‌ای مرگ‌بار نیاز داشته. دیکینز در اوایل پروسه‌ی پیش‌تولید وارد می‌شود تا محل قرارگیری دوربین‌ها، طراحی استوری‌بورد و تبدیل 1917 به یک سکانس پلان نظارت داشته باشد. با وجود برش‌های استادانه‌ای که دیده نمی‌شوند، ۱۹۱۷ فیلمی سکانس پلان نیست، ولی چنین فرمی را به مخاطب القا می‌کند.

پشت صحنه‌ی فیلم 1917 | لحظه‌ای که جنگ مدرن آغاز می‌شود

در این ویدیو نگاهی می‌اندازیم به پشت صحنه‌ی 1917 و تکنیک‌های فیلم‌برداری که دیکینز و مندز برای خلق تجربه‌ای ماندگار، استفاده کردند. فیلم‌سازان همواره می‌خواهند بیننده در دنیای فیلم غرق شود و این از دست‌آوردهای سازندگان 1917 است.

برداشت‌های طولانی تنها یک روی سکه است. انتخاب لنزهای پرایم برای قرارگیری نقطه‌ی کانونی روی چشم بازیگران اهمیت بسیاری داشت. به واقع دوربین رخدادها را به نزدیک‌ترین شکل ممکن به ما انتقال می‌دهد. برای همین، نباید شوکه شویم وقتی می‌بینیم 1917 جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری را کسب کرد. از نظر فیلم‌برداری، 1917 تجربه‌ی منحصر به فردی است که هر فیلم‌سازی در سال‌های آینده، آن را بررسی خواهد کرد.

تجربه‌ای جدید وسط میدان جنگ | 1917 مندس فراتر از دانکرک نولان

Roger Deakins & 1917 | Breaking Down the 1917 One-Shot

1917 (2019) was famous before anyone ever saw it. When it was learned that director Sam Mendes and cinematographer Roger Deakins captured 1917 in one shot, it became one of the most anticipated movies of the year. But how did Roger Deakins pull off shooting 1917 as one giant long take? That’s what this video essay aims to do — we’ll look at 1917 behind the scenes footage and Roger Deakins cinematography techniques, including why he used the ARRI Alexa Mini LF camera.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

837 بازدید کلی, 354 بازدید امروز

ادامه مطلب

سینماآرت

روزی روزگاری – ۲: بیست‌وپنج سالگی فیلم «فارست گامپ» | Forrest Gump Explained: What the Feather Means

فیلم فارست گامپ

زیرنویس فارسی اختصاصی از آرت‌تاکس:‌ «روزی روزگاری» بخش جدیدی در آرت‌تاکس است که به مرور با فیلم‌های نه چندان قدیمی تاریخ سینما خاطره‌بازی خواهد کرد. در قسمت دوم به سراغ فیلم «فارست گامپ» می‌رویم.

برای ۲۵ سالگی فیلم «فارست گامپ» | آ‌ن‌چه خدا می‌خواهد، آن‌چه تو می‌خواهی

در فارست گامپ، می‌بینیم که دو فلسفه روبه‌روی هم قرار گرفت: باور به سرنوشتی که توسط خداوند مقدر شده، و این طرز تفکر که سرنوشت دست خود آدمه. این دو عقیده، نماینده‌ی باورهای جامعه‌ی آمریکایی هستن و به نظر می‌رسه با هم در تضاد باشن. اما در پایان فیلم، نتیجه اینه که زندگی هم شامل تأثیرات الهی و هم تصادفاته. این موضوع در نماد اصلی داستان نشون داده شده: یک پر، که فیلم باهاش شروع می‌شه و ما رو پیش نقش اصلی می‌‌بره. این پر، نماد حضور احتمال و مقدرات الهی به صورت هم‌زمانه. ممکنه فکر کنین پر در واقع نماد فرصت‌هاست؛ چه از سر شانس پیش بیاد، چه از طرف خداوند باشه. برای همینه که هیچ‌کس به اون پر اهمیت نمی‌ده، به جز فارست. می‌تونیم از فارست یاد بگیریم که چه‌طوری بهترین سرنوشت رو برای خودمون رقم بزنیم، دست از تعصب و گمانه‌زنی برداریم و به جاش پذیرای اتفاقات باشیم. این‌طوری قدر چیزایی رو که داریم بیش‌تر می‌دونیم و از فرصت‌هایی که برامون پیش می‌یاد بهتر استفاده می‌کنیم. داستان فارست به ما می‌فهمونه که باید بهترین استفاده رو از شرایط موجود بکنیم.

میز گرد هالیوودریپورتر با حضور تام هنکس | مردن آسان است، کمدی سخت!

Forrest Gump Explained: What the Feather Means

Forrest Gump opens and closes with the image of a white feather floating through the air. In the opening, it comes to rest in Forrest’s suitcase. At the end, it flies back up into the air, helping to symbolize the cycle that has now been completed—specifically, the cycle of life and death, and one of new beginnings.

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

5,399 بازدید کلی, 316 بازدید امروز

ادامه مطلب

سینماآرت

موریکونه به روایت موریکونه | اثر انگشت زندگی روی نت آهنگ‌هام پیداست

انیو موریکونه

موریکونه به روایت موریکونه | اثر انگشت زندگی روی نت آهنگ‌هام پیداست

آرت‌تاکس – گروه سینمای جهان: با درگذشت انیو موریکونه ، آهنگساز مشهور ایتالیایی و برنده‌ی جایزه‌ی اسکار بهترین موسیقی فیلم برای «هشت نفرت‌انگیز» کوئنتین تارانتینو، در ۹۱ سالگی، ورایتی به سراغ مصاحبه‌ای با او در سال ۲۰۱۶ رفته که در آن موریکونه حرفه‌ی کاری طولانی خود را بررسی می‌کند. این مصاحبه را در این‌جا می‌خوانیم:

شما در روزهای آغازین کار خود اغلب بیش از ۲۰ موسیقی فیلم در سال می‌ساختید ولی همکاران شما به صورت میانگین چهار یا پنج موسیقی فیلم می‌ساختند.

انیو موریکونه: در گذشته به هر کسی که به سراغم می‌آمد پاسخ مثبت می‌دادم. اکنون و با گذشت زمان کمی سخت‌گیر شده‌ام. سعی می‌کنم بیش‌تر با کارگردانانی که می‌شناسم کار کنم. من برای نوشتن قطعات کنسرتم نیز زمان می‌خواهم.

شما چگونه آهنگساز فیلم شدید؟

جوان که بودم کارم را با رهبری ارکستر و تنظیم آهنگ‌های پاپ برای رادیو، تلویزیون، صنعت موسیقی و تئاتر شروع کردم. ناگهان یک فیلم‌ساز از من خواست تا برای فیلمی آهنگ بسازم و این شروع حرفه‌ی کاری من در این زمینه بود.

فکر می‌کنید که این تمرین آهنگ‌سازی شما در حوزه‌ی موسیقی پاپ در ساخت موسیقی فیلم به کارتان آمد؟

قطعاً. هر کاری که در تمام عمرم کردم، تنظیم قطعات، رهبری ارکستر، آهنگسازی، همه به شدت مفید بودند. همه‌شان ردی بر حرفه‌ی کاری‌ام به جا گذاشتند.

نقطه‌ی عطف زندگی شما چند سال بعد و با سرجیو لئونه رخ داد. آیا می‌دانستید که شما سنت موسیقی فیلم‌های وسترن را با استفاده از سوت، گیتار الکتریک، آوازها و گروه کر شکستید؟

نه. من نفهمیدم که داشتم انقلابی موسیقایی در ژانر موسیقی وسترن به راه می‌انداختم. بعدها دیگران این موضوع را به من گفتند.

در کنار مطالعه‌ی این مصاحبه ببینید:

بررسی همکاری‌های مشترک سرجیو لئونه و انیو موریکونه | پروسه‌ی خلق شاهکار

آیا فکر می‌کنید که تمام توانایی‌های بالقوه‌ی موسیقی در فیلم‌ها استفاده شده است؟

نمی‌توانم آینده را پیش‌بینی کنم ولی فکر می‌کنم که آهنگسازان جدی و درست هنوز می‌توانند تلاش کنند تا به چیزی دست پیدا کنند که پیش‌تر به دست نیامده. مانع اصلی نوآوری این است که مخاطبان متوجه ارزش واقعی موسیقی نشوند. فرهنگ تماشای فیلم هم‌گام با مخاطبانش رشد و نمو پیدا کرده اما چنین چیزی را درباره‌ی موسیقی در سینما نمی‌توان گفت.

آیا شما فلسفه‌ای کلی درباره‌ی ساخت موسیقی فیلم دارید؟

من اول از همه به حرف‌های کارگردان با دقت گوش می‌دهم. زمانی که فرصتش پیش بیاید فیلم را می بینم و بعد به نوعی از موسیقی فکر می‌کنم که برای فیلم مفید خواهد بود. هم‌زمان سعی می‌کنم که این موسیقی سازگار با شخصیت و سبک خودم هم باشد.

آیا می‌توانید این سبک را توصیف کنید؟

نه نمی‌توانم. شاید این کار به عهده‌ی منتقدان موسیقایی است. آن چه می‌توانم بگویم این است که من سبکی شخصی و دانشی عمیق درباره‌ی ترکیب‌بندی موسیقی و تاریخچه‌ی موسیقی دارم. من از توانایی‌های خودم و فرهنگ موسیقایی‌ام بسیار مطمئنم و برای آهنگسازی می‌توانم روی همه‌ی این‌ها حساب کنم.

مترجم: پویا مشهدی محمدرضا  آرت‌تاکس

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

5,439 بازدید کلی, 320 بازدید امروز

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها