با ما همراه باشید

نقد فیلم متری شش و نیم از نگاه خسرو نقیبی

سردبیر آرت تاکس درباره‌ی تازه‌ترین اثر سعید روستایی معتقد است #متری_شش_و_نیم با نیمه‌ی اول درخشانش یک کارگردان توانا را برای ساخت تریلر یا اکشن به سینمای ایران معرفی کرده است. نیمه‌ی اولی که تا سال‌‌ها می‌تواند محل ارجاع سینمای ایران برای ترسیم یک کاراکتر متفاوت از پلیس و اجرای آن یا نحوه‌ی ساخت یک فیلم پلیسی خیابانی باشد اما آن‌چه در نیمه‌ی دوم رخ می‌دهد سبب می‌شود با یک فیلم کامل سروکار نداشته باشیم. نقیبی می‌گوید «متری شش‌ونیم» ببش‌تر یک افسوس بزرگ است تا فیلمی بزرگ.

 

از خسرو نقیبی بیش‌تر ببینید:

نقد فیلم طلا | لینک تماشا

شب‌های نقد با حضور خسرو نقیبی و امیر قادری سردبیر کافه سینما | لینک تماشا

پیشنهاد و ضد پیشنهاد جشنواره با حضور خسرو نقیبی، یحیی نطنزی و سوفیا نصر الهی | لینک تماشا

 

از متری شش و نیم بیش‌تر ببینید:

نشست خبری فیلم متری شش و نیم | لینک تماشا

فوتوکال فیلم متری شش و نیم | لینک تماشا

معرفی فیلم متری شش و نیم | لینک تماشا

 

دیگر ویدیوهای ما از سی‌وهفتمین جشنواره‌ی فیلم فجر را در صفحه‌ی اختصاصی این رویداد در آرت‌تاکس ببینید

2 دیدگاه

1 دیدگاه

  1. بابک

    2019/03/28 در 15:19

    من این فیلم رو دیشب دیدم . با کلی امیدواری بخاطر تجربه ابد و یک روز اما ناامید شدم. نیمه اول فیلم بسیار خوب و هیجانی بود و منتظر اتفاقات جذابتر بودم اما نیمه دوم فیلم کاملا مایوس کرد. اینکه ناصر خاکزاد خودکشی کرده بود یعنی یه آدم دل بریده از دنیا که دیگه چیزی براش مهم نیست دستگیر شده و حالا تمام تلاشش رو برای رهایی داره انجام میده و میخاد خودشو خیلی قوی و قلدر نشون میده که خیلی آشنا داره و پشتش گرمه که در ادامه معلوم میشه هیچ خبری نبود خیلی دلسرد کننده بود . اینکه صمد میتونست اون پیشنهاد رو قبول کنه و فیلم رو هیجانی و غافلگیر کننده کنه اما اینکارو نکرد تا روند نزولی فیلم از نیمه دومش پیش بره ! اینکه با اون انفجار میشد تمام نیروها فوت کنن و داستان رو جذابتر کنه اما بازم نشد! میشد قضیه اون دو کیلو اضافه تر جنس ها واقعی باشه و حداقل جذابتر تموم بشه اما بازم نشد! حتی میشد ناصر خاکزاد به قاضی هم پیشنهاد بده و وسوسه اش کنه اما هیچ کدوم این اتفاقات نیفتاد تا فیلم از نیمه دوم روی یه شیب نزولی پیش بره و جوری تموم بشه که میشد حدس زد و دیگه نه خبری از هیجان بود نه غافلگیری بیننده! فیلم پتانسیل بالایی برای جذابیت داشت اما هی نشد و داستان خیلی معمولی پیش رفت. توقع ام از فیلم خیلی بالاتر بود. اما بازی نوید محمدزاده و پیمان معادی عالی بود. ولی شخصیت نوید محمدزاده میتونست قویتر خطرناک تر و غافلگیرکننده تر باشه. اون صحنه دیدارش با خانواده اش هم اصلا جذاب نبود. در کل ناامید کننده تموم شد

  2. مهدی کرمی

    2020/08/03 در 12:18

    سلام. بهمن ماه 97 برنامۀ «نقد سینما» میز نقد فیلم «متری شیش و نیم» را برگزار کرد. برای منی که عاشق مجلۀ مرحوم «24» (مخصوصا در دورۀ آقای معززی نیا) و نقد و تحلیل فیلم ها بودم، برنامۀ مهمی بود. منی که سینما را بیشتر می خواندم تا این که ببینم. برآیند آن میز این بود که فیلم، پلیسی قدرتمندی است که در نیمۀ دوم افت می کند. نظرات بهروز افخمی برای من همیشه حکم اتمام حجت را داشته. با این حال با خودم گفتم اگر «رد خون» در عید اکران نشود، به تماشای «متری شیش و نیم» خواهم نشست. بیش از یک ماه بعد، در بخش انتظار سالن شمارۀ دو سینما ساویز نشسته بودم. سقف کوتاهی داشت و نور کم. تقریبا تاریک بود. ساعت 3 بعد از ظهر روز اول فروردین. و اولین باری بود که تنها به سینما آمده بودم. از داخل سالن صدای جیغ و فریاد از فیلمی که پخش می شد، می آمد و منِ عاشق تحلیل داشتم به نقدهایی که راجع به فیلم خوانده بودم، فکر می کردم. 40 دقیقۀ بعد داخل سالن نشسته بودم. سالنی تقریبا خالی. و فیلم شروع شد. رفته رفته احساس کردم در وسط صحنه های فیلم هستم. وسط همۀ آن معتادها و آن اضطراب و واقعیت های تکان دهنده. تحلیل ها را فراموش کرده بودم. احساس می کردم در زندانی تنگ و بسته قرار گرفته ام که راه دررویی هم ندارد. حتی جای نفس کشیدن هم ندارد(اوجش آن جایی که صمد/معادی، ناصر/محمدزاده را در خیابان رها می کند. جایی که فکر کردم بالاخره روزنه ای برای نفس کشیدن باز شده. بالاخره راهی برای فرار (و شاید حتی رستگاری) به وجود آمده. ولی اشتباه می کردم. فقط وارد زندانی بزرگتر شده بودم که اتفاقا در آن تمام منافذ رستگاری به شکل بی رحمانه تری مسدود شده بود). از سالن که بیرون آمدم، گیج و منگ بودم. احساس کردم از یک تصادف سنگین جان سالم به در برده ام. یا یک تجربۀ روانی فراموش نشدنی. با تردید در خیابان ها قدم بر می داشتم. تا خانه سه مسیر تاکسی می خورد ولی من همۀ راه را پیاده آمدم. از سرم بیرون نمی رفت. دو – سه شبی نتوانستم پلک هایم را روی هم بگذارم. فیلم مدتی نگاه من به دنیا را شکل خودش کرده بود. هنوز یادم نمی رود در آن روزهای عید با چه احساسی در کوچه و خیابان ها قدم می زدم. گاهی سعی می کنم با تحلیل بگویم این فیلم بدی است و دو پاره نیست بلکه فیلمنامه از اساس دچار مشکل است و… ولی حداقل خودم می دانم که با دیدنش در آن روز اول عید و آن بار اول تنها سینما رفتن چه از سر گذرانده ام. در پناه حضرت حق.

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

راهنمای فیلم

نقد فیلم طلا | فیلم‌نامه‌ی سهل و ممتنع، اجرای سهل و ممتنع

نقد فیلم طلا

اختصاصی از آرت‌تاکس: نقد فیلم طلا به نویسندگی و کارگردانی پرویز شهبازی در استودیو آرت‌تاکس با خسرو نقیبی

نقد فیلم طلا از نگاه خسرو نقیبی

سردبیر آرت تاکس درباره‌ی تازه‌ترین اثر پرویز شهبازی معتقد است؛ «طلا» بیانیه‌ای علیه سینمای اجتماعی‌نمای این سال‌هاست؛ فیلمی با فیلم‌نامه‌ی سهل و ممتنع و اجرای سهل و ممتنع.

معرفی فیلم طلا

پرویز شهبازی با «نفس عمیق» خود را به عنوان کارگردانی کاربلد معرفی کرد و از همان فیلم تا امروز دغدغه‌های متفاوتش درباره جوانان را به تصویر کشیده است. شهبازی چه در مقام کارگردان و چه در مقام فیلم‌نامه‌نویس به زندگی جوان‌هایی می‌پردازد که سرگشتگی و آشوب، دوراهی‌های نفسگیری برایشان ساخته است. «مالاریا» داستان جوان‌هایی است که تلاش می‌کنند به یک غریبه کمک کنند و «دربند» داستان زندگی دختران جوانی را به تصویر می‌کشد که در تلاشند تا خود را بشناسند.

در کنار تماشای نقد فیلم «طلا» ببینید:

نشست خبری فیلم طلا

شهبازی که امسال را پرکارتر از سال‌های پیش گذرانده، فیلمنامه‌نویس «سال دوم دانشکده من» است که بازهم داستان یک گروه از دختران دانشجوست که به سفری دانشجویی می‌روند. در «سونامی» به عنوان مشاور میلاد صدرعاملی حضور داشت و هفتمین فیلم خود با نام «طلا» را به جشنواره فیلم فجر فرستاده است.

خلاصه فیلم طلا

داستان آن درباره جوان‌هایی است که قصد راه‌اندازی یک رستوران را دارند اما پدر یکی از آنها می‌میرد و مقداری پول هم ناپدید می‌شود. هرچند تم فیلم تا اندازه‌ای آشناست اما اولین واکنش‌ها به فیلم «طلا» خبر از موفقیت فیلم برای جذب مخاطب می‌دهند.

بازیگران فیلم طلا

نگار جواهریان، هومن سیدی، طناز طباطبایی، هدی زین‌العابدین، احترام برومند و مهرداد صدیقیان بازیگران این فیلم هستند.

در کنار تماشای نقد فیلم «طلا» ببینید:

معرفی فیلم طلا

 

از مجموعه تحلیل‌گران عصر ارتباطات بیش‌تر ببینید:

آرت‌تاکس را در توئیتر، تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید

کیدتاکس Kidtalks.ir | کیدتاکس رسانه تصویری کودکان و نوجوانان

تک‌تاکس Techtalks.ir | اولین رسانه تصویری فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران

ادامه مطلب

راهنمای فیلم

پیشنهاد سریال: پس از زندگی | غم از نگاه یک کمدین

نقد سریال پس از زندگی

نقد سریال پس از زندگی ، با بازی، نویسندگی و کارگردانی ریکی جرویس، در استودیو آرت‌تاکس با علی مصلح‌حیدرزاده

علی مصلح‌حیدرزاده سریال «پس از زندگی» را اثری کم‌یاب در میان ساخته‌های چند سال اخیر تلویزیون می‌داند و در نقد سریال پس از زندگی می‌گوید.

در کنار نقد سریال پس از زندگی ببینید:

نقد فیلم‌ استن و اُلی | دوگانه‌ی عشق و نفرت

غم از نگاه یک کمدین

سریال After Life یا «پس از زندگی»، سریالی کمدی‌ست که شبکه‌ی نت‌فلیکس، تولید و پخش آن را برعهده دارد. ریکی جرویس، کمدین مشهور بریتانیایی و مجری چند دوره‌ی گلدن گلوب، بازیگر نقش اول، نویسنده و کارگردان سریال است. ژانر اصلی این سریال کمدی‌ست اما نکته‌ی قابل‌توجه آن است که به مفاهیم تلخ، سیاه و گزنده‌ای می‌پردازد که مهم‌ترین آن مرگ و فقدان است.

سریال روایت‌گر داستان یک روزنامه‌نگار در یک روزنامه‌ی محلیِ شهری کوچک در بریتانیاست، که همسرش را از دست داده و شعارش «می‌خواهم خودم را بکشم و نمی‌خواهم زنده باشم» است. او نتوانسته که با مسأله‌ی بیماری و مرگ هسرش کنار بیاید و این کش-‌مکش درونی تبدیل به مجموعه‌ای از کنش‌ها و واکنش‌ها با دیگران شده. من جمله همکارهایش در روزنامه و مردمی که در این شهر کوچک زندگی می‌کنند.

مانیفست خودکشی

این کاراکتر، بسیار شرور و دوست‌نداشتنی جلوه می‌کند، زیرا تک‌تک جملاتی که بیان می‌کند، در راستای آزار دادن دیگران است. مانیفست و عقیده‌ی او به این گونه است که هیچ‌چیزی برای من مهم نیست و هرگونه که دلم بخواهد با دیگران رفتار می‌کنم. ولی در این شش قسمت سریال که دیدن آن زمان زیادی از ما نمی‌گیرد، به تدریج با سمت دیگر تونی جانسون، با بازی ریکی جرویس، آشنا می‌شویم و متوجه می‌شویم که چه رنج عمیقی را با خود حمل می‌کند.

در کنار نقد سریال پس از زندگی ببینید:

نقد فیلم‌ دله‌دزدها | دزدهای مسئولیت‌پذیر

همدلی با کاراکتری بددهن

هنر اصلی جرویس، به عنوان نویسنده و کارگردان، این است: او توانسته پس از گذشت دو قسمت فضایی ایجاد کند که بیننده با این کاراکتری تلخ، بددهن و حاضر جواب که هیچ خط قرمزی برای آزردن دیگران ندارد، همدلی و همدردی کند. صحنه‌های طنز سیاهی که خلق می‌کند، به ظاهر پیش پا افتاده هستند اما از دل آن‌ها دیالوگ‎ها و لحظاتی بیرون می‌آید که بسیار قابل لمس است و هر کسی که در زندگی فقدانی را تجربه کرده باشد، با آن صحنه‌ها ارتباط برقرار می‌کند. از طرفی دیگر این صحنه‌ها بسیار دراماتیک و ماهرانه نوشته شده است.

ما یک سری سکانس‌های تکراری در قسمت‌های مختلف این سریال داریم که مدام وجود دارند: رفتن او پیش روان‌شناس که از خود او آشفته‌تر به نظر می‌رسد، دیالوگ او در تحریریه‌ی روزنامه، دیالوگ او با خانمی مُسن در قبرستان و موقعیت‌هایی از این دست. این‌ها مدام در سریال تکرار می‌شود، به گونه‌ای که پس از یک یا دو قسمت، انتظار تکرار آن صحنه‌ها را داریم که از دل هر کدام‌شان یک موقعیت و مفهوم جدید بیرون می‌آید.

در کنار نقد سریال پس از زندگی ببینید:

نقد فیلم‌ اگر خیابان بیل می‌توانست سخن بگوید | سفید بد، سیاه خوب!

روان‌درمانی در ۱۲۰ دقیقه

در پس همه‌ی این موقعیت‌ها می‌خواهد نشان دهد که چه‌طور می‌توان با مرگ یک عزیز کنار آمد و کل سریال تبدیل به یک جلسه‌ی روان‌درمانی می‌شود. در قسمت ششم و پایانی فصل اول به‌طور ناگهانی همه‌چیز رو به خوبی و خوشی می‌رود و به یک پایان شیرین ختم می‌شود. وقتی این شش قسمت را پشت سر هم نگاه می‌کنیم، گویی واقعن به جلسات واقعی روان‌درمانی رفتیم و شاهد روایت واقعی یک آدم از فقدان و حس از دست دادن یک عزیز بودیم و پس از اتمام سریال، به جز قسمت پایانی که به نوعی جمع‌بندی محسوب می‌شود، یک حس تزکیه‌ی خوبی به آدم دست می‌دهد.

سریال کم‌یاب در سال‌های اخیر

گویی بیننده یک برش واقعی از زندگی یک انسان، شامل رنج‌ها، تردیدها و مشکلات درونی و بیرونی آدمی که بد نیست ولی به خاطر آسیب درونی‌اش تصمیم گرفته که بد، تهاجمی و آزاردهنده نشان دهد. این موارد بین سریال‌های کمدی چند سال اخیر، بسیار کم‌یاب است و به همین دلیل، سریال «پس از زندگی» یکی از بهترین سریال‌های جدید در بین خروجی‌های شبکه‎ی نت‌فلیکس و همه‌ی شبکه‎های تلویزیونی انگلیسی زبان ساخته شده.

ادامه مطلب

راهنمای فیلم

نقد فیلم شبی که ماه کامل شد | فیلمی که در جزئیات شکل می‌گیرد

نقد فیلم شبی که ماه کامل شد

نقد فیلم شبی که ماه کامل شد از نگاه گل‌بو فیوضی

 

از شبی که ماه کامل شد بیش‌تر ببینید:

گفت‌وگوی خسرو نقیبی با نرگس آبیار، هوتن شکیبا و پدرام شریفی در استودیو مولن‌روژ | لینک تماشا

گفت‌وگو با فیلم‌بردار و تدوین‌گر «شبی که ماه کامل شد» | لینک تماشا

معرفی فیلم | لینک تماشا

نشست خبری فیلم در کاخ رسانه‌ | لینک تماشا

فوتوکال فیلم | لینک تماشا

 

 

دیگر ویدیوهای ما از سی‌وهفتمین جشنواره‌ی فیلم فجر را در صفحه‌ی اختصاصی این رویداد در آرت‌تاکس ببینید

ادامه مطلب

محبوب‌ترین‌ها